Zoals je je waarschijnlijk nog herinnert, werd ik een paar maanden geleden in de hand gebeten toen ik de klauwen van de Finse Lappenhond Floki ging afsnijden. Het heeft mij ineens gemaakt, ook al heb ik me nog nooit zo gevoeld, zijn wat dat betreft een beetje voorzichtig en een beetje belachelijk geworden. Vooral met betrekking tot Floki, maar ook in mijn denkwereld over het knippen van nagels in het bijzonder.
Boyo is vandaag twaalf weken oud, en dat hebben we gevierd met een ritje op de elektrische lichtbaan samen met Lilo.
In gevaar van een rommelige en springerige post; Ik ga je vertellen hoe ik het knippen van nagels bij Boyo aanpak en het is iets dat ik tot voor kort liever voor mezelf had gehouden, werkelijk. We hebben de klauwen een paar keer geknipt, en het heeft gewerkt – redelijk. Eergisteren gingen we het nog een keer doen, en hij mompelde helemaal. Hij piepte op het punt van brullen, sputterde, paling, gooide zijn kaak om zich heen en vocht als een gek om hier geen deel van uit te maken.
Nu komt de eerste losbandigheid. 🙂
Toen ik nam home Ella acht weken oud Ik had in mijn hele leven nog nooit de klauwen van een hond geknipt. Ik wist niet wat ik kon verwachten, maar was vastbesloten dat het zou werken. Dat deed het ook, en sindsdien hebben we dat nooit meer gedaan, gedurende het hele leven van Ella, had er wat problemen mee. Gezien het feit dat Ella uit de foklijn van de strijdkrachten kwam, was ze ongelooflijk sterk en mentaal sterk, en kon als puppy al zeer hoge eisen en druk aan.
Boyo niet opgeworpen door Defensie. Ik vind hem eigenlijk halfdood vergeleken met Ella, en ook nog eens heel zacht. Dit verpest het een beetje in mijn hoofd, omdat ik gewend ben om op een bepaalde manier met mijn hond om te gaan. Ik raak een beetje in de war, en eigenlijk behoorlijk bloederig. Zo wordt het een beetje denk ik “Hoeveel vraag kan ik stellen?, en hoe standvastig kan ik zijn in mijn eisen”, wat de situatie van het knippen van de klauwen niet bevordert (Bijvoorbeeld).
Dus toen wij Toen ik eergisteren de klauwen ging knippen, aarzelde ik een beetje welke methode ik moest gebruiken. Omdat Boyo zo anders is dan Ella, denk ik dat ik ergens dacht dat ik dit met positieve methoden zou proberen – tenminste in grotere mate dan ik deed met Ella. Maar dan, het werkt niet voor mij. Niet als ik een puppy heb die een driftbui krijgt. Met Floki in gedachten, en Boyo's kaak zwaaide heen en weer, Ik werd ook zenuwachtig.
En je raadt het al niet hoe belachelijk ik het vond om zenuwachtig te worden over de kaak van mijn eigen puppy. O mijn God, hoe stom ik me voelde.
Het ding is als dat ik het niet goed vind om een hond te hebben die ik niet aankan. Uiteindelijk heb ik het na een tijdje opgegeven, en toen heb ik een vriend gemaild die zeer deskundig is. Ze heeft gisteravond contact met mij opgenomen, en we hebben de kwestie uitvoerig besproken.
Dus vandaag besloten Ik ben helemaal zenuwachtig, want nu moeten de klauwen geknipt worden, en er zou geen ruzie van Boyo's kant mogen zijn. Hij probeerde het halfslachtig, maar toen hij besefte dat ik het bedoelde bedrijf hiermee bleef hij eigenlijk relatief kalm. Het bleek dat hij nu gekrulde klauwen aan zijn voorpoten heeft. Morgen nemen we de achterpoten, omdat ik het prima vond om het in kleinere porties te verdelen, juist omdat hij het niet grappig vindt – dan.
Toen wij dat waren klaar was, mocht hij baden in lof en snoepjes. O mijn God, hoe ik hem prees. Oh, hoe goed hij was. Er moet lof gegeven worden waar lof verdiend wordt, en dat deed hij zeker, wat opviel tijdens de paar minuten die nodig waren om de klauwen daadwerkelijk te knippen. En ik ben zo vreselijk trots op hem en mezelf dat ik bijna barstte.
Show van ervaring van Ella weet ik dat Boyo dit uiteindelijk best wel leuk zal vinden. Ik wed dat er mensen zijn die denken dat ik dom en gemeen ben, omdat ik dit soort eisen stel, maar dit is hoe ik het doe. Bloederig zijn in dit soort situaties doet mij en mijn hond geen goed; het geeft de hond eerder de ruimte om te leren dat bepaald gedrag betekent dat hij een bepaalde activiteit niet hoeft te ondernemen – klauwknippen in dit geval.
Voor mijn eigen deel Ik werd er gisteren in het gesprek met mijn vriend aan herinnerd dat puppy's niet van glas zijn, en dat het oké is om streng te zijn en eisen te stellen als het gaat om het hanteren. Dan moet eraan worden toegevoegd dat deze persoon als wachter met een hond werkt, zijn kennis en ervaring is dus gebaseerd op zeer stoere en harde honden, en ik heb zelf ervaring met een defensiemacht die is gefokt en daarom buitengewoon bijzonder, schäfer. Het kan zijn dat de aanpak van het omgaan met een hond anders is dan die van iemand die ervaring heeft met gewone gezelschapshonden. Want geloof me; Het is een enorm verschil en niet te vergelijken.
Dus tenslotte mijn lezing over helder leiderschap enzovoort, dit bewijst gewoon dat ik een mens ben, Ik ook. 😀 Ik werk meestal beter met volwassen honden dan met puppy's, juist omdat het zo gemakkelijk is om een beetje bloederig en belachelijk te worden en te denken dat de puppy uit elkaar valt door er alleen maar naar te kijken. Ik geef met zwaar rode wangen toe dat ik viel voor mijn eigen bloedigheid, maar dat moet het einde zijn. Noch ik, noch Boyo profiteren er op de lange termijn van, dus nu ga ik werken aan het vinden van een balans in mijn leiderschap jegens hem.