Luidruchtige honden

Dagen, of liever de middag, is voor mij vol entertainment geweest. ik, Boyo en Lilo ontmoetten de minnares van Lilo buiten Ica, omdat ik een pakket moest ophalen en ophalen. We hebben tenslotte dit ding geprobeerd waarbij Boyo staat en wacht met Lilo en haar mens – om nog maar te zwijgen van het feit dat ze met hen meegaan, en het was een avontuur. Echter iets meer voor mensen dan Boyo. 😀

Als ik ga met Boyo en Lilo stel ik eisen. Er mag bijvoorbeeld niet worden gerommeld of anderszins gehaast en beleefd. Dat is wat je krijgt (misschien!) binnenshuis doen. Ook mag men de riem niet aan elkaar weven of mij verstrikken door heen en weer om mij heen te lopen. Je blijft kalm en beheerst en loopt netjes en verzorgd.

Het bestaat een beetje daar valt niets te bespreken. Ik kan het niet verdragen dat honden om mij heen blaffen en blaffen – Ik heb het geprobeerd, en ik vind het niet leuk.

Dat heb ik eigenlijk geen goed excuus want ik vind het moeilijk om niet te lachen als Lilo's moeder de riempjes van beide honden vastpakt. Vandaag mocht ze de honden uitlaten terwijl ik haar fiets begeleidde, en ik lachte hardop terwijl ze zichzelf en twee honden, waarvan er één, in de gaten probeerde te houden (Boyo) heeft hard gevochten om bij mij te komen. Het was echt een worsteling, en het duurde een tijdje voordat het beter werd.

Dit is werkelijk 's werelds beste voorbeeld van hoe verschillend een of meer honden reageren op de energie van verschillende mensen. Ik ben een heel kalm en beheerst persoon (ondanks mijn bipolariteit), en als het om honden gaat, heb ik geleerd heel nuchter te zijn, recht en duidelijk. Dat moet je zijn, anders wordt het gewoon lastig – zowel voor de honden als voor jezelf.

Maar door iemand Om deze reden kan Lilo's moeder moeilijk met beide tegelijk omgaan. Voor mij voelt het heel vreemd, want ik heb er geen problemen mee (behalve dat Boyo een puppy is en dus af en toe een beetje ondeugend). Maar ik ken haar lang genoeg om me een beeld te kunnen vormen van wat er ontbreekt.

Wij stonden er één Ik heb er lang over gepraat toen we bij mijn huis aankwamen. Ik vind het erg leuk dat ze zich ervan bewust is dat zij de oorzaak van de situatie is, en dat ze hem wil pakken zodat ze met beide honden kan wandelen. Ze is echt de beste ter wereld die me wil kunnen helpen als ik het nodig heb, en dan moet ze beide honden samen kunnen hanteren. Zeker gezien het feit dat ze beide honden samen al heel sterk vindt. Boyo is nog maar vier maanden oud, ongeveer, en zal zowel groter als zwaarder zijn. Ze moet dus nu al leren er controle over te krijgen.

Het meeste van mij Ik schrijf nu, ik heb er met Lilo's moeder over gesproken. Het meeste van waar dit allemaal over gaat is ongelooflijk abstract, omdat het gaat om hoe de persoon die de riem vasthoudt zich voelt, hoe te functioneren, hoe je over de honden moet denken en hoe je ermee omgaat, enzovoort. Daarom is het niet helemaal eenvoudig om dit aan te pakken, maar ik dacht dat ik een paar punten zou samenvatten die volgens mij belangrijk zijn.

Een hond wel als barometer voor ons mensen. De hond reageert op de kleinste nuance in hoe we ons op dat moment voelen. Zijn wij gestresseerd, nerveus, bezorgd, als hij moe is, is de hond graag wat extra ruw en onhandelbaar. Zoals de samenleving eruit ziet, is de hond afhankelijk van ons om te kunnen functioneren. Het heeft ons nodig om op te leunen, en zodra we ook maar het geringste beetje onstabiel zijn, schudden we de veiligheid van de hond.

Omdat een hond om te kunnen functioneren is het nodig dat de persoon kalm is, stabiel, evenwichtig en veilig. Als je het niet van nature doet, moet je het gewoon oefenen – Zo simpel is het. Dan heb je natuurlijk goede en slechte dagen – maar over het geheel genomen moet je dat allemaal zijn. Als je dat allemaal hebt, wordt de rest zoveel gemakkelijker, ongeacht of het om alledaagse gehoorzaamheid gaat, elitlydnad, spår/sök, skydd eller vad som helst annat.

Man behöver också ha en målbild och en förväntning. Det är ungefär som att jag ofta redan innan jag går ut börjar fundera på vart vi ska gå någonstans. Gör jag inte det finns risken att jag blir velig när vi är ute, och det blir inte heller bra. Att vara den som visar vilken riktning är superviktigt. Då har vi ett måli alla fall ett sådant. Förväntan handlar om förmågan att kunna ställa krav.

Tydlighet är också oerhört viktigt. Tydlighet är något jag tror man uppnår bäst med kroppsspråk, werkelijk. Ord i all ära, maar probeer rustig te zijn en met je lichaam te laten zien wat je wilt dat je hond doet en je zult een begin hebben van een aanzienlijk betere communicatie. En als ik duidelijk zeg, bedoel ik zo duidelijk dat een berg het begrijpt.

Dat is zo ongelooflijk veel onderdelen hierin. Eén ding dat de moeite waard kan zijn om over na te denken, is hoeveel ruimte u uw hond geeft. Lilo's moeder verwelkomt Lilo meestal met open armen als we elkaar 's middags ontmoeten. Lilo wordt hysterisch dolgelukkig en bijt graag in de wanten van haar moeder. We doen het allemaal op onze eigen verschillende manieren, en persoonlijk negeer ik mijn hond als hij zich zo zou gedragen. En annan sak också värd att tänka på är om man backar eller rör sig framåt när ens hund beter sig som en mupp.

Med allt det sagt; vi har bestämt att vi ska förändra några saker när vi möts på morgonen och eftermiddagen, och Lilos matte ska dessutom börja gå runt några hus med dem varje dag. Jag ska coacha henne bäst jag kan, och se till att det blir lite ordning och reda på torpet.

Want geloof me när jag säger det; det är faktiskt inte alls jobbigt att gå med dem tillsammans. ♥ De, liksom vilken hund som helst, behöver vägledning och form på promenaden. Men Boyo är fortfarande valp, och det är lätt att vara lite för snäll och mjuk då. Ben daar geweest, dat gedaan, Ik ook. 😀

 

Terug naar boven