.. en dan bedoel ik niet die mentale balans waar ik zo nu en dan over schrijf, maar het is eigenlijk fysieke balans waar ik vandaag over zal schrijven. 😀 Ik vertelde je al dat Boyo het leuk vindt om op dingen te springen, en we zijn begonnen met het oefenen van wat evenwicht. Laat me je vertellen waar en hoe, dom.
Er zijn enorme voordelen om deel te nemen aan wat genoemd wordt honden parkour. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat we er op een geavanceerde of hardcore schaal mee bezig zijn, omdat wij dat niet doen. Het is echter uiterst praktisch om geen speciale uitrusting te hoeven hebben in termen van obstakels of andere zaken (zoals behendigheid). In plaats daarvan kun je alles om je heen gebruiken.
Eén ding ik weet het eigenlijk niet, en die ik moet ontdekken, is of je een hond mag hebben op kinderspeelplaatsen. Even googlen levert een eerste pagina op met diverse artikelen in diverse kranten uit de omgeving 2014 tot 2018, wat niet echt relevant voelt – en niemand van hen komt uit de stad waar ik woon. Maar daarnaast moet ik het nog eens bekijken, Ik kan alleen maar het feit vaststellen – Kinderspeelplaatsen zijn geweldige plekken om uw hond uit te laten. Ik heb het met Ella gedaan, en ik doe het met Boyo.
Zoals bijvoorbeeld zeer recent. We gingen wandelen en kwamen een eindje verderop langs een grotere speeltuin. Midden in de nacht spelen er geen kinderen, dus Boyo moest op zoek naar snoep, hij moest in zo'n gigantische netschommel springen, en hij moest over een reeks smalle boomstammen van verschillende hoogte lopen die dicht bij elkaar stonden. En je hebt geen idee hoe goed hij is. Hij heeft de swing meerdere keren gedaan, in verschillende schommelingen op verschillende plaatsen. Ook maken wij regelmatig gezochte snoepjes op verschillende plekken. Lopen terwijl je staat, smalle boomstammen van verschillende hoogtes – het was de tweede keer dat Boyo het deed, en hij was echt super getalenteerd. Zomaar wordt de mat belachelijk gespietst door zijn hond.
Behalve de snoepjacht dit zijn allemaal geweldige oefeningen voor balans en lichaamscontrole. Niet omdat het misschien wel ontzettend belangrijk is dat een hond die niet dagelijks in balans hoort, een te goede balans krijgt, maar ik denk dat het in ieder geval goed is. Een goede balans kan geen kwaad. Hij heeft immers ook op de smalle rand van drie betonnen zeugen gelopen die in de lengte dicht bij elkaar staan. En omgevallen boomstammen.
Zo is hij verdomd goed, mijn hond. ♥
Anders zo zijn we weg terug naar de basis wat betreft de contactoefeningen en doe ze nu binnenshuis. Mijn hele idee daarbij is dat de wandelingen vooral voor ons allebei leuker moeten worden. En vast is het goed om even binnen een beetje te trainen. Niet omdat het tijdens de wandelingen een zo stabiele en goede indruk zou kunnen geven als ik zou willen – maar binnenshuis hebben we het ook al lang niet meer beoefend, sinds hij een tiener werd. Maar tijdens de lange wandeling van vandaag dacht ik nog steeds dat er een merkbaar verschil was, tenminste stukje bij beetje. Heren; hij is nog een tiener, hoewel de meeste dingen nu ongelooflijk veel beter werken dan een tijdje geleden.
Wat we gaan doen verder met nu zijn deels contactoefeningen, deels vinden we deze balansoefeningen op goede plekken buiten – maar we zullen ook beginnen met het oefenen van impulsbeheersing. Ik ben van plan om te beginnen met speelgoed en dergelijke, en ga dan verder met iets anders. Dit is iets wat ik graag wil doen en vervolgens wil overbrengen naar alles wat met mensen en andere honden te maken heeft. Ik wil dat hij zichzelf kan beheersen, en niet naar voren haasten om volkomen hysterisch te worden bij het begroeten. Het betekent ook dat ik zal eisen dat iedereen die Boyo wil begroeten, hem eerst volledig negeert totdat hij kalm genoeg is om op een betekenisvolle manier te begroeten. (dat is; zonder te blaffen, zonder te springen, zonder compleet hysterisch te worden). Het zal tijd kosten, en ik zal waarschijnlijk mensen moeten uitschelden omdat ze niet doen wat ik zeg – maar het moet de moeite waard zijn.
Naast dat, we maken ook boswandelingen en het elektrische lichtpad – deels omdat het zo verdomd gezellig is, gedeeltelijk om spieren op te bouwen (ook op mezelf). Er zijn slechts een paar nadelen hieraan, Ik heb vrienden die zeggen dat er slangen zijn in het bos waar ik woon, en ik heb een extreme slangenfobie, En als het deze zomer warm wordt, kunnen noch ik, noch Boyo nog langere wandelingen maken. Noch hij, noch ik kunnen goed met hitte omgaan (en het is op zichzelf dankbaar dat we er allebei last van hebben, dus de één vermijdt lijden omdat de ander het niet kan verdragen).
Hier is de situatie Ik gewoon niet. 🙂