Eigenlijk zou dit bericht twee koppen moeten hebben, maar er kan er maar één in – dus we rijden om in het heden te leven. Maar dit gaat niet alleen over leven in het heden, maar het gaat ook over die van ons – wat ik zou zeggen; misverstand over het woord leiderschap, maar misschien vooral over de begrippen evenwicht en correctie.
Dit bericht gaat over hoe ik mij persoonlijk verhoud tot deze concepten, en kan daardoor een beetje persoonlijk worden. Maar als we beginnen met het woord balans. Balans betekent voor mij dat je zoveel mogelijk in het midden blijft tussen extreme emotionele uitingen. Het gaat erom dat je je emoties niet de overhand laat krijgen, zonder dat het altijd mogelijk is om ze te controleren. In mijn blog waar ik over schrijf leven met een bipolaire stoornis Ik omschrijf dit als alledaags geluk. Om kalm te zijn in het hoofd, om niet te veel beïnvloed te worden door wat er rondom gebeurt (zo wordt het ongemakkelijk). Dat is inclusief (voor mij met een bipolaire stoornis) word niet zo hysterisch gelukkig, of wat dat betreft, liefst niet zo depressief dat niets werkt.
Zoals ik heb Ik heb geleerd dat balans ook voor een hond het allerbelangrijkste is, en mijn observatie is dat honden op hun best zijn als ze in balans leven. In balans leven betekent niet dat je niet gelukkig kunt/mag zijn, arg, Sorry, geïrriteerd enzovoort – alleen dat je het niet de overhand laat krijgen. In balans leven betekent dat je te allen tijde de controle over je emoties kunt hebben.
Om in te wonen het heden is iets waar ik persoonlijk last van heb en waar ik een extreem moeilijke tijd mee heb gehad. Ik groeide op in omstandigheden die ik in een ongelooflijk hoge mate moest verdringen, wat ertoe heeft geleid dat ik vaak mijn best doe om in te leven “sen”, “morgen” of “over een jaar”, alternatief “eergisteren” of “zo en zo lang geleden”. Ik wilde niet hier en nu leven, omdat het om verschillende redenen pijnlijk is geweest.
Een hond krijgen – Haar, heeft mij ongelooflijk veel dingen geleerd. Sommige duidelijk, ter plekke, terwijl anderen al een paar jaar nadat ze mij verliet, beginnen door te dringen. Eén ding begin ik nu beter te begrijpen, is het voordeel van het leven hier en nu. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik het fulltime doe, maar er zit vooral één punt in wat verderop in de tekst staat.
Een van de redenen aan het feit dat ik denk dat zoveel mensen het woord niet leuk vinden leiderschap als het om honden gaat, lijkt een overtuiging te zijn dat leiderschap gelijk staat aan wrede correcties, woede en geweld. Voor mij is het volkomen onbegrijpelijk, en laat mij daarom op zijn minst proberen uw mogelijke mening erover te veranderen.
Als we beginnen met het concept correctie. Er wordt gecorrigeerd als de hond niet doet wat u vraagt. Een correctie is het beste als u dat doet, en laat dan los waar je ontevreden over bent. Nu is er geen enkele kegel die perfect is – we zijn allemaal mensen, en alles is een leerproces. Ik ben verre van perfect en de goden weten dat ik boos ben geweest, geïrriteerd, boos, vervloekt enzovoort, op zowel Ella als Boyo. Heren; Ik heb geleerd dat als ik mijn hond corrigeer terwijl ik in een affectieve toestand verkeer, dit niet het resultaat zal opleveren dat ik bedoelde. Bovenal was Ella een expert in het laten zien wanneer ik uit balans was; toen werd ze extra onbeleefd en vervloekt en ik was zelfs nog geïrriteerder, gefrustreerd, boos enzovoort.
Dus als wij dit combineren met leven in het moment en het geven van een oplossing aan onze honden – wat gebeurt er dan? Jo, we krijgen een correctie die misschien duurt 1 seconde. Gezien het feit dat uw hond geen domme jonge hond is zonder hersenen en gehoor, of dat uw hond zich omhoog heeft gewerkt genot, dit zou genoeg moeten zijn om hem in galop te laten komen. Maar het punt blijft; plaats geen woede, frustratie, irritatie of ander negatief, destructieve emoties, in uw correctie.
Of liever zo; Ik sta omdat ik vind dat je eerlijk moet zijn tegen de hond. Als je boos wordt, moet het oké zijn om dat te laten zien. Dat wat echter niet is oké, omdat de hond dat niet begrijpt, is om traag van begrip te zijn. Als kind leerde ik dat lankmoedigheid normaal is, dus voor mij heeft het tijd gekost (en ik ben nog steeds maar een mens) om dat gedrag te leren kennen, maar het werkt veel beter zodra je de hond informeert dat hij een fout heeft gemaakt, laat het gewoon los en ga verder.
Laat het gewoon gaan.
En wij kijken op twee rondhangende honden, en de een sist weg naar de ander, die hopelijk de hint begrijpt, dan is het in een fractie van een seconde allemaal voorbij. Geen harde gevoelens – slechts één “fuck je omdat je dat doet, het irriteert mij”.
En misschien wel dat is een van de problemen. Dat wij mensen zo slecht zijn in het lezen van onze honden, dat we ze veel te laat corrigeren, wanneer WIJ al tijd hebben gehad om emotioneel geladen te raken. Doen we moeite om onze honden beter te lezen EN onze eigen emoties onder controle te houden?, we kunnen ongewenst gedrag veel eerder onderbreken, en zo vermijden we een hoop irritatie en frustratie, wat voor iedereen alleen maar lastig wordt.
Dan is het zo Natuurlijk zijn er mensen die helemaal geen honden zouden moeten hebben (of dieren, alles). Voor mij zijn er hoofdzakelijk twee groepen mensen die uit de buurt van dieren moeten blijven, en zij zijn degenen die helemaal alleen een harde neus hebben, heeft een te harde psyche, die gemakkelijk boos en gewelddadig worden, en waar dit allemaal op de hond terechtkomt (het dier). En dan hebben we het tegenovergestelde; mensen die geen grenzen en kaders kunnen stellen voor hun honden (dier), en dan wordt het alleen daardoor een pannenkoek.
Er is veel om hierover na te denken. Ik hoop dat ik een beetje beter heb kunnen verduidelijken hoe ik over dit leiderschapsding denk, saldo en correcties. En geloof me als ik dat zeg; op de een of andere manier in constante affectie leven is niet prettig. Het is niet ontspannend, het is niet leuk, er is werkelijk niets positiefs aan het voortdurend leven als slaaf van je emoties. Het is mijn volle overtuiging dat zowel wij als onze honden zich beter voelen balans, en als degene die een hond heeft gekregen, is het onze plicht om ervoor te zorgen dat onze honden een zo hoog mogelijke mate van evenwicht krijgen.
#balansFTW