Mój dostojny książę. Min Boyo. Mój zgryźliwy piesek, który myśli, że jest mały, Praktyczny piesek na kolana. Najwyraźniej nie ma żadnej kontroli nad swoim rozmiarem. 😀 Ale dzisiaj, To 12 luty, czy mieszkaliśmy razem przez pełne dwa lata, On i ja. I prawie w ogóle się nie rozstawaliśmy – na lepsze lub na gorsze.
Lubię kiedy jesteś uczciwy wobec własnego psa, więc pomyślałam, że właśnie temu poświęcę dzisiejszy wpis – uczciwość. Tak jak powiedziałem, Boyo i ja spędziliśmy w tym momencie całe dwa lata. Myślę, że mogę mniej więcej zagwarantować, że liczba godzin, które spędziliśmy osobno w ciągu tych dwóch lat, nie przekracza jednego dnia. Tak naprawdę jest lepiej lub gorzej. Największą wadą jest to, że nie jest on sam szkolony za pięć centów, pomimo swojego wieku.
Oczywiście, że tak moja wina. I Covid. Miałem dość ambitne plany, kiedy sprowadziłem Boyo do domu. Ale Covid przyszedł zaledwie kilka tygodni później, i wszystkie plany jakie miałem legły w gruzach. Biorąc pod uwagę, że dotarcie Covida do tego stanu zajęło prawie dokładnie dwa lata, wkrótce prawdopodobnie nie będzie już uważany za chorobę zdrowia publicznego, wcale nie jest dziwne, że ja i na pewno wielu innych, nie udało nam się osiągnąć kilku celów, które sobie wyznaczyliśmy od początku.
do tego, co to jest dobra brama i która może ją prowadzić? częściowo zależy to głównie od pary, trzy przypadki. Na przykład – Mam bardzo małą potrzebę chodzenia do sklepów. W zasadzie wszystko, czego potrzebuję, kupuję przez Internet, w miarę możliwości z dostawą do domu. Nie muszę więc wychodzić na zakupy (Sprzedaję nawet hurtowo żywność online – z dostawą do domu). A wyjście z domu i siedzenie na klatce schodowej w większości wydawało mi się śmieszne, nawet gdybym musiał.
Ale teraz stoi A więc jestem tu z dwuletnim psem, który nie jest sam szkolony. Poziom wstydu jest dość wysoki, mogę powiedzieć.
Na szczęście tak jest ma inne cechy, mój pies-muppet. Jest stosunkowo duży, jest całkiem dostojny – nie masz pojęcia, ile osób od czasu do czasu zatrzymuje się, kiedy przechodzimy i mówi, że jest taki przystojny, mój pies. I on jest – najpiękniejsza na świecie, tak właściwie. W pewnym momencie zeszłego lata myślę, że jednego dnia zatrzymało nas około siedmiu osób i pomyślało, że jest taki miły. Któregoś dnia bliska mi osoba uważała, że jest niesamowicie lśniący i miły w swoim futrze.
I to trudniej wymyślić coś sensownego On. Mimo, że zaczął zrzucać sierść, więc jest przystojny (w przeciwieństwie do Elli, która pod zrzucaniem futra nie wyglądała mądrze).
Kolejny snap Rzecz w tym, że mój pies lubi skakać na ludzi. To jest coś, co naprawdę jest na dobre i na złe. Niektórych to nie obchodzi, innym w ogóle się to nie podoba. Osobiście uważam, że chętnie na mnie skacze, ale najlepiej nie inne. Jest to jednak coś, nad czym cały czas pracujemy. A on nie chce skakać tylko po to, żeby skakać. Skacze, bo chce stać i opierać się, i jak wisieć na przedramieniu, żeby zobaczyć świat z innej perspektywy. To naprawdę #facepalm w tym przypadku, Środowisko leśne i przemysłowe również były dla niej ważne, aby się przyzwyczaić i móc sobie z tym poradzić. Ale to trochę jego sprawa. Lubi też wisieć na twoim kolanie, kiedy siadasz.
Właściwie to mam bardzo, bardzo dobry pies. Na początku uważałem go za dość nudnego, ponieważ tak bardzo różni się od Elli psychiką. Ale z biegiem czasu zdałem sobie sprawę, że nie jest tak miękki, jak wtedy myślałem, dwa lata temu i jeszcze przez dość długi czas. Nie można go porównać do Elli, bo są pomimo podobieństw (pasterze, oboje) niezwykle różne. Ale podoba mi się to, czego uczę się od własnego psa. Kiedyś napiszę post właśnie o tym.
Ale pomyśl, Nadal. Dwa lata temu wsiadłem do pociągu, w obie strony, do Malmö, przywieźć do domu małego szczeniaka owczarka niemieckiego, którego nie spotkałem, właśnie spojrzałem na zdjęcie. Całkowicie szalone. Zarówno Boyo, jak i ja byliśmy wyczerpani po podróży pociągiem do domu. Boyo większość tego czasu spędzał grając na rurze. Otrzymał wtedy swój pierwszy pseudonim – Piplarssona. A był taki mały. 😮 Hodowca twierdził, że był największy w miocie, i na pewno był. Ale dla mnie był itzie bitzie malusieńki weeny. Był mniej więcej tego samego wzrostu co Molly – i mniej więcej tak duży jak jego własna głowa, numer. 😀 Miał wiszące uszy i ogromne łapy. I oczywiście był żałośnie uroczy. ♥
Jedna z tych rzeczy To, co najbardziej podoba mi się dzisiaj w Boyo, to to, że on, w przeciwieństwie do Elli, ma bardzo jasne- i naciśnij przycisk. Kiedy jesteśmy sami, jest prawdziwym kanapowcem w domu, ale kiedy jest impreza – wtedy jest impreza. Jest także prawdziwym przytulaśnym psem. Kiedy kładziemy się spać, często kładziemy się na boku, On i ja, albo leży przyciśnięty do moich nóg. Zwykle zostaje ze mną około pół godziny, może godzinę – potem zwykle zeskakuje i kładzie się na podłodze. Ale lubi być blisko, co jest bardzo miłe. Wtedy jest również bardzo łatwy w obsłudze, mój pies. To także duża różnica dla Elli, który wymagał ode mnie znacznie więcej niż on. Nie byłabym w stanie traktować go tak, jak musiałam traktować Ellę – wtedy złamałbym go w mgnieniu oka. I wiesz co? Całkiem miło jest mieć psa, który nie wymaga ode mnie tak wiele.
Boyo jest mój inny pies, którego nie spotkałem, zanim przyprowadziłem mojego szczeniaka do domu. Siły zbrojne w jakiś sposób, o którym nie mam pojęcia, rozdają szczenięta gospodarzom paszy, i w ogóle nie wiedziałam, co wtedy dostanę do domu. Uważam się za szczęściarza, że trafiłam na Ellę, ponieważ pomimo tego, że byliśmy tak niekompatybilni, uwielbialiśmy się nawzajem. Boyo, widziałem tylko zdjęcia i dowiedziałem się tego, czego udało mi się dowiedzieć od hodowcy. Teraz i tak wyszło bardzo dobrze, mimo że się nie znaliśmy, Ja i Boyo, kiedy go odebrałem.
Ale tak, dwa lata z Boyo. Mój duży, dostojny, kruczoczarny książę z niesamowicie życzliwymi oczami i własnymi szalonymi pomysłami. Chce gonić każdego zająca, jakiego spotka, on, podobnie jak Molly, nalega, aby dokładnie umyć twarz, ten, który lubi nosić ze sobą suchą karmę i rozkładać się w moim łóżku… Dwa lata z nim nie są godne pogardy. ♥