Het is waarschijnlijk geen nieuws, en het is ook niet verrassend dat ik een extreem mama-hond heb. Ella was dat ook, maar het verschil tussen haar en Boyo is dat ze het wel aankan om alleen thuis te zijn. Boyo niet, maar hij wordt super gestrest en destructief als ik hem verlaat.
Natuurlijk is dat zo Het is heel lastig om een hond te hebben die niet tegen alleen zijn kan, maar het is wat het is. Dit bericht zal geen lange uitleg geven waarom dat zo is (alhoewel die er natuurlijk wel is), maar in plaats daarvan iets heel anders.
Ik wil adresseren hoe je je als hondenoppas moet gedragen als je te maken hebt met een gestresste hond met verlatingsangst.
I denk we zijn het er allemaal over eens dat een gestresste hond moeilijk te bereiken is. Iemand die gestrest is, kan moeilijk te bereiken zijn – het verschil is niet zo groot. Wat interessant is om over na te denken als je met een gestresste hond te maken hebt, is – vooral als het om positieve bekrachtiging gaat, Wat dat is wat je versterkt/beloont.
Voor mij is de gemoedstoestand van de hond is alles, belangrijkste om mee om te gaan. Het komt vóór al het andere. Een gestresste hond kan allerlei trucjes bedenken alleen maar omdat hij gestrest is. Met een rustige hond kan gecommuniceerd worden, en kan op eigen kracht verstandige beslissingen nemen. Het is dus de rustige gemoedstoestand van de hond die interessant is om als doel te hebben. Of ben ik de enige die dat denkt?
Om er een te krijgen gestresste hond, kalmeren is misschien niet altijd gemakkelijk. Het is volledig haalbaar, maar vanuit mijn perspectief gebeurt dit niet met behulp van positieve bekrachtiging en een diepe snoepzak. Daarmee loop je het risico de gestresste gemoedstoestand te belonen, wat alleen betekent dat de hond ervoor kiest om daar langer te blijven omdat hij niet geholpen wordt met afstappen. Zoals ik het zie, Is het ronduit waardeloos en verdomd onbeleefd om de stress te belonen in plaats van de hond te helpen in een aangenamere gemoedstoestand te komen?.
Hoe het te doen?
Het was het leiderschapsding, waar ik over zeur, keer op keer. Zoals in elke andere situatie gaat leiderschap niet over gemeen zijn, gewelddadig of anderszins wreed. Het gaat om ons eigen vermogen om kalm te blijven, stabiel en veilig, ongeacht de situatie waarin we ons bevinden, en deze kalmte te kunnen overbrengen, stabiliteit en veiligheid voor de hond voor ons.
Breng kalmte over, stabiliteit, beveiliging.
Zuig een beetje door Het, ben jij zeldzaam. Lees nog eens wat ik net schreef. Breng kalmte over, stabiliteit, beveiliging.
En geloof me, het is lang niet iedereen die daartoe in staat is. Dit is ook de reden dat ik zelf heel voorzichtig ben met bij wie ik mijn hond achterlaat, waar nodig. Tot nu toe is het niet nodig geweest, maar sinds een paar weken heb ik hem een paar keer moeten afzetten. Het is heel moeilijk voor hem, maar ook enorm nuttig. Maar een van de eisen die ik heb is dat degene die voor hem zorgt, terwijl ik andere dingen voor me heb, gaat hier rustig mee om, stabiliteit en veiligheid – en duidelijkheid, in aanvulling. Hem overladen met lekkernijen en complimenten als hij gestrest is, is dat wel, tenminste in mijn ogen, een van de ergste dingen die je kunt doen. Het is niets van mij (of degene die hem op dat moment hanteert) wil er meer van – of?
Hier verschilt waarschijnlijk mijn mening tegen die van vele anderen, maar mijn persoonlijke mening is dat – En, Misschien is het zowel moeilijk als onaangenaam voor Boyo om bij mij weg te zijn. Maar als het moet, dan moet het, en het mooiste voor hem is om te leren ontspannen te landen. Om een ontspannen gemoedstoestand te bereiken, moet hij door die stress heen komen, en dat doet hij niet door ervoor beloond te worden.
Tot nu toe heb ik dat gedaan Ik ben nog niet lang genoeg weg geweest om te kunnen landen. Het is een beetje jammer, maar hopelijk kunnen we het in de loop van de tijd een beetje blijven oefenen. En hoewel Boyo een beter handelbare hond is dan Ella, deze specifieke stress en verlatingsangst betekent dus dat de persoon die mij helpt bepaalde kwaliteiten moet bezitten. Opnieuw; het rustige ding, stabiliteit en veiligheid – en de duidelijkheid.
Verder dan dat met de eigen gemoedstoestand, Natuurlijk zijn er verschillende methoden die je kunt gebruiken om een hond te helpen zijn stressniveau te verlagen. Lichamelijk contact is iets dat kan helpen, als je het op de juiste manier doet. De hond stilhouden is een ander verhaal – zodat wat er in de schedel van de hond gebeurt de kans krijgt om te vertragen en in te halen. Ongeacht welke methode wordt gebruikt, Is het nog steeds de eigen gemoedstoestand die het belangrijkst is? – maar het levert niet het resultaat op dat u nastreeft; dat de hond langzamer moet gaan rijden en bereikbaar moet worden.
Als je praat gewoon om stress, er zijn verschillende soorten stress, en verschillende stressniveaus. Bovendien kan de psyche achter de stress er ook heel anders uitzien. Haar, Bijvoorbeeld, had een stalen psyche. Ze vereiste dat ik fysiek bij haar was om haar te bereiken, maar als ik dezelfde methoden en kracht bij Boyo zou gebruiken, zou ik hem breken. Na Ella heb ik nog maar één hond ontmoet die van mij hetzelfde leiderschap nodig had als Ella, en dat was niet om positieve redenen. Maar de essentie van dit alles is dat u uw methoden en de kracht ervan kunt aanpassen, volgens de hond voor je. Het kan tact en finesse vereisen, en is iets dat je in de loop van de tijd leert.
Ben ik zelf een soort deskundige op dit gebied?
Nee, echt niet. Verre van, werkelijk. Maar ik haar omgaan met honden met verschillende soorten stress, en in mijn ervaring kom je verder met je eigen kalmte, zijn stabiliteit en veiligheid, dan met een diepe snoepzak en lof. De lof mag komen – als de hond is geland, maar daarvoor is het verspilde energie, en je loopt het risico een gemoedstoestand en gedrag te belonen die je niet wilt.
Dit was het een heel praktisch voorbeeld van het gebruiken van de filosofie die ik heb over honden. Ik hoop dat dit het punt ervan heeft verduidelijkt, als het mij niet is gelukt je dood te vervelen met alles wat ik hierover eerder heb geschreven. 😀 Hoe dan ook – nu ga ik mijn eigen supermammige en belachelijke hond meenemen en onze hondengast, en ga slapen.
Bij het terug horen, goede mensen! ♥