Zodra er iets is waar je een uitgesproken mening over kunt hebben – bij voorkeur gemengd met waarden, hun eigen ethiek en moraal, er ontstaat dus vaak een corridor van meningen als er meerdere individuen zijn die dezelfde mening hebben, waarden enzovoort. Dat gedoe met honden is zoiets.
Een van de dingen wat er gebeurt als je met meningsverschillen omgaat, is dat iedereen die in dezelfde cheerleader zit, elkaar juicht en steunt en dit idee tot soms absurde proporties verstevigt. Goede voorbeelden daarvan zijn – nogmaals de hondenwereld (waarvan we allemaal weten dat het minstens twee van deze corridors bevat), maar ook de Zweedse Democraten, bepaalde religieuze oriëntaties (en dan heb ik het niet over de islam, maar eigenlijk Zweeds, Christelijke oriëntaties), ander beleid… Daar, de lijst kan waarschijnlijk eindeloos worden gemaakt als je de energie hebt om je eraan te wijden, wat ik momenteel niet doe.
Dat is er zeker voor degenen die zich afvragen waarom ik geen reacties hier op de blog toesta – heeft te maken met de genoemde opiniecorridor?
Eigenlijk niet. 🙂
Het heeft alleen met spam te maken hebben, en dat ik er echt niet tegen kan om spamreacties in één keer te sorteren en weg te gooien. Ook al heb ik veiligheidsmaatregelen genomen, het wordt nog steeds spam, en het is een van de ergste die ik ken. Geen commentaar dus.
Heeft u meningen, ongeacht welke soort, je kunt ze natuurlijk achterlaten op Facebook of Twitter, waar ik mijn berichten deel. Het enige wat ik verwacht is dat je een goede toon aanhoudt en dat de communicatie zinvol is.
…
Weet je nog dat ik vertelde (een tijdje geleden) dat ik een ansichtkaart ontving met lof en aanmoediging omdat ik opkwam voor mijn mening in een wereld waarin ieders mening zo evenwichtig mogelijk moet zijn? Of, Ik weet niet meer of ik schreef dat dat precies was wat er stond (ongeveer), maar zo was het.
Voor een stel dagen geleden ontving ik een brief van dezelfde persoon. Geen handtekening – de persoon wenst anoniem te blijven, en kiest er daarom voor om een heel gewone te schrijven, ouderwetse brief op papier, zonder ondertekening. Natuurlijk gaat het goed, daarmee.
Wat ik denk Het vermelden waard in deze brief is dat de persoon in kwestie aan het einde schrijft dat hij het niet altijd met mij eens is, maar denk liever precies het tegenovergestelde. En als het niet verscheen – je hoeft echt niet na te denken, denk of doe zoals ik. Mijn doel met deze blog is om andere perspectieven dan alleen positieve bekrachtiging onder de aandacht te brengen en te laten zien dat er andere manieren van denken bestaan, denk en doe – en dat hoeft niet verkeerd te zijn. Het is gewoon anders dan positieve bekrachtiging, wat precies zo'n opiniegang is die bijna een sekte is geworden.
Om door te gaan over waarom het de moeite waard is om dit ter sprake te brengen; het komt niet vaak voor dat iemand meningen heeft die compleet het tegenovergestelde zijn van hoe ik denk dat hij daadwerkelijk in staat is een zinvol gesprek te voeren, of in staat zijn om op een constructieve manier te communiceren. Het is een van de weinige, juist omdat mensen met een andere mening dan ik vaak emotioneel betrokken zijn en mijn manier van denken als een persoonlijke belediging beschouwen..
Dus wanneer het er verschijnt een persoon die hierover kan communiceren op een manier die laat zien dat hij het goed vindt wat jij denkt, anders denken en doen – dan ben ik onder de indruk.
In mijn ervaring Is het zo dat het moeilijk is om zinvol te communiceren en te discussiëren met mensen die deze extreme emotionele betrokkenheid hebben?. Dat zijn ze, in mijn ervaring, zelfingenomen en eigeningenomen en het is niet ongebruikelijk om te horen/lezen “Ik zou aaaaldrig doe dat met mijn hond”, alsof ze de buitenwereld willen vertellen wat een fantastisch persoon ze werkelijk zijn aaaaldrig dit of dat zou doen, omdat het zo vreselijk gemeen is.
Om mee te praten iemand met die houding maakt zichzelf tot de schuldige in het drama, zonder het zelfs maar te weten. Je wilt niet precies doen wat zij denken, dan ben je een kwaadwillig persoon die je hond slecht behandelt, waarschijnlijk moet worden aangeklaagd voor een dierenverbod, enorme boetes betalen, misschien zelfs de gevangenis in wegens dierenmishandeling.
Met andere woorden, Je ziet hoe absurd het wordt.
Dat is er eigenlijk wel verschillende manieren om met honden om te gaan. Zelfs de meerderheid van de hondentrainers die ik volg, zegt dat; Cesar Milaan, Robert Cabral, Larry Krohn, Wil Atherton – en de meerderheid ook. Ik heb ze allemaal horen zeggen “mijn manier is niet de enige – maar het werkt”.
Het is echter zo niets dat ik ooit heb horen zeggen door iemand die zich uitsluitend bezighoudt met positieve bekrachtiging. Ik bedoel maar’.
Dus – aan jou wie schreef zowel ansichtkaarten als brieven naar mij – bedankt dat je laat zien dat er af en toe iemand is die het niet altijd met mij eens is, maar die nog steeds op een betekenisvolle manier kan communiceren. Ik waardeer het. 🙂
…
En gewoon voor dat het tenslotte mijn blog is en dat ik kan schrijven wat ik wil, Ik wil afsluiten met het verduidelijken van mijn houding ten opzichte van positieve bekrachtiging.
Positieve bekrachtiging is een geweldige – Echt een geweldig hulpmiddel, wanneer u uw hond een specifieke taak wilt leren, als de zijne, leugen, verblijf, doe si, doe dat – enzovoort. Zelf gebruik ik positieve bekrachtiging als ik Boyo iets nieuws moet leren, of wanneer ik hem moet aanmoedigen bij taken die hij een beetje vreemd vindt, enigszins griezelig of onaangenaam.
Maar dat is het wel de ene hulpmiddel. Niet dat einde het gereedschap. Ik heb verschillende tools in mijn gereedschapskist, en positieve bekrachtiging is wat ik het minst gebruik. Niet omdat het slecht is, maar omdat het voor mij niet in grote mate bijzonder interessant is. Ik heb het al eerder gezegd en ik zeg het nog een keer; Ik ben meer geïnteresseerd in een meer natuurlijke communicatie die de hond op natuurlijke wijze begrijpt.
ik ben niet nogal geïnteresseerd in positieve bekrachtiging als levensfilosofie in termen van hoe ik met honden omga. Voor mij wordt overmatig gebruik van positieve bekrachtiging een manier om voortdurend tegen de hond te liegen, en naar mijn ervaring kun je niet tegen een hond liegen. Om die reden is het voor mij belangrijker om open en eerlijk te kunnen communiceren met lichaamstaal, nabootsen, ogen enzovoort. Het is een totaal andere aanpak, en ik ben me ervan bewust. Niet iedereen hoeft na te denken, denk of doe zoals ik.