Isidor is een jonge hond wiens moeder een hondenoppas nodig had terwijl ze een paar dagen op eigen avontuur was. Hij is eigenlijk een jonger familielid van een van mijn dagelijkse honden – een mix tussen Shiloh-herder en wolfhond. Met laatstgenoemde hond heb ik alleen ervaring als het om die specifieke mix gaat – blijkbaar is het niet zo gebruikelijk.

Ik volg echter Dierenwacht op YouTube, en daar heb ik geleerd dat wolfhonden niet per se gemakkelijk te hanteren zijn. Ze zijn nerveus, verlegen en heeft een sterk ontsnappingsgedrag. Het is belangrijk om ze vanaf het begin goed en grondig te socialiseren, zodat ze leren dat de wereld niet zo verschrikkelijk en slecht is als ze misschien denken.
I denk Isidor heeft meer wolfhond in zich dan zijn oudere familielid. Toen we elkaar voor het eerst ontmoetten, was hij extreem verlegen naar mij toe en durfde hij mij niet te benaderen, nauwelijks. Gelukkig had ik een geheim wapen bij me – honden traktaties. Met behulp daarvan waagde hij het langzaam mijn hand van mij af te halen.
Zegt de tante van Isidor dat hij zich door niemand anders dan zij liet aanraken. Zelfs niet de hondenpsycholoog waar ze naartoe gaan, ook al vindt hij haar blijkbaar erg leuk.
Daarom sta ik toe Ik voel me zowel gevleid als vereerd dat hij me hem niet zomaar laat aanraken. Hij komt uit zichzelf en zoekt lichamelijk contact, en hij heeft ook een waaier in zijn maag, laat me met mijn poten friemelen, en bovendien “geproefd” op mijn handen (genegenheid van zijn kant).
Respect.
Het is zo je wordt voor minder verplaatst. En dat zal ik ook daadwerkelijk zijn. Het is ontzettend hartverwarmend om een hond als Isidor te zien opwarmen – en zo snel. We hebben elkaar al een paar keer ontmoet, en ongeveer een week geleden was hij een paar uur hier bij ons thuis. Nu is zijn moeder op weg naar haar spullen, en hij is hier sinds zondag (Dinsdag vandaag). Gisteren mocht ik de buik voor het eerst zien.
Dan is het is een jonge hond, en het is niet leuk. Toen zijn moeder me over hem en zijn manieren van jonge honden vertelde, kreeg ik het beeld dat hij een monster was – en dat is hij eigenlijk niet. Boyo was op dezelfde leeftijd aanzienlijk slechter (acht maanden). Maar hij heeft zeker zijn eigen gekke ideeën. Hij houdt ervan om op dingen te kauwen. Een beetje van alles, werkelijk. Hij heeft geprobeerd op mijn schoenen te kauwen. Het bureaublad. Een stoel. De knoppen op de keukendeuren (op zijn hoogte). Ook vindt hij het erg moeilijk om te ontspannen als we gaan slapen, en dat vind ik eigenlijk het meest lastige aan hem. Al het andere kan worden afgehandeld, maar juist dat is buitengewoon vervelend. 😀
Als klein amusante nieuwsgierigheid; hij is een goed voorbeeld van waarom ik niet heb vita (of helder) honden. Ik loop rond en voel me als die omgekeerde Dalmatiër, met mijn zwarte kleren en zijn witte vacht die hij zo vriendelijk en royaal deelt. 😀
De honden hebben plezier ikhop. Natuurlijk heeft Isidor veel puppy-energie, waarvan Boyo denkt dat het soms een beetje ruw is. Maar ze spelen geweldig samen, en werkt zo goed mogelijk samen. En zoals ik je al eerder over Boyo vertelde; hij is zoooo goed met deze voorzichtige, verlegen type hond. Hij begeleidt en laat zien dat de wereld helemaal niet zo gevaarlijk is. Ik moet bekennen dat ik in dat opzicht buitengewoon trots op hem ben. Hij is zoooo beha, mijn hond. ♥
In mijn ervaring Is het gemakkelijk te geloven dat deze verlegen en overdreven voorzichtige honden bang zijn?, of dat ze ergens niet tegen kunnen. Het verschilt uiteraard van hond tot hond, maar van degenen die ik ontmoette – Isidor inbegrepen, ze zijn veel duurzamer dan je denkt. Je moet responsief en attent zijn, maar ik denk niet dat je er baat bij hebt als je bijvoorbeeld geen eisen stelt, en hen binnen redelijke grenzen ertoe aanzetten om door te komen wat zij nu eng vinden.
Dingen die ik ben erg onder de indruk van Isidor is vooral zijn vermogen om lichaamstaal te lezen, mimiek en energie, ondanks zijn jonge leeftijd en het feit dat we elkaar nog niet zo goed kennen. Zo communiceer ik in zeer hoge mate met honden. Sommigen volgen helemaal niet, terwijl anderen de galop meteen begrijpen. Isidor begrijpt het onmiddellijk. Ik denk ook dat hij onze routines heel snel heeft geleerd, vooral als het gaat om wanneer we uitgaan en wanneer we binnenkomen.
I denk Isidor zal een fantastisch lieve hond zijn als hij groot is. Hij is nu al supergezellig en geweldig – Ik ben erg dol op hem geworden. Voor hem ben ik eigenlijk blij dat hij een paar dagen bij ons mag rondhangen. Hij verdient het om over een deel van zijn verlegenheid en algemeen vermijdingsgedrag heen te komen. Boyo is vanuit dat perspectief een fantastische leraar en rolmodel. Het zal ongelooflijk interessant zijn om te horen wanneer zijn moeder thuiskomt, als ze denkt dat hij iets heeft geleerd tijdens zijn verblijf bij ons.
I denk Een van de redenen waarom Isidor mij leuk vindt en mij vertrouwt, is dat ik duidelijk ben. Ik heb niet zoveel strikte regels, maar degene die ik heb, ze zijn van toepassing. En juist dat ik zo helder ben in mijn lichaamstaal, hoe ik zowel stem als ademhaling gebruik, Ik denk dat het ook enorm helpt. Hij hoeft niet zoveel zelf na te denken, maar je hoeft de situatie alleen maar te accepteren en leuk te vinden. Dan krijgt hij steun van zowel mij als Boyo als iets eng voelt.
Nu ga ik geniet van een beetje rust voordat het tijd is om met de honden te gaan wandelen. Ik ben echt moe, maar in een bepaalde richting zouden we het moeten kunnen redden.