Ostatnie kilka dni spędziłem oglądając kilka nowych serii, których wcześniej nie widziałem, o psach z różnymi problemami, Kto otrzymuje pomoc. Obie serie są na Disney+, Jeśli ktoś jest zainteresowany. Jeden jest Cezara Milana: Lepszy człowiek, Lepszy pies, i drugi jest Misja: Pies (National Geographic) z matową Stainerem.
Wiem że z pewnością większość z Was czytających wcale nie lubi Cesara Milana, i jest to opcjonalne. Jeśli mogę zgadnąć (i rozumiem to, bo to mój blog) Przypuszczam, że nie polubiłbyś też Matta Briesnera.
Choć raz dobra, nie będę nikogo wychwalać pod niebiosa, i też nie mam zamiaru nikogo krytykować. Tym razem opowiem o sobie i moim własnym psie.
Ogólnie jest Boyo super miły pies. Jest bardzo miły, jest luksusowym kanapowcem w pomieszczeniach zamkniętych, dobrze porozumiewa się z psami i dobrze chodzi na spacery z innymi psami, dobrze rozumie nasz związek i sposób, w jaki się komunikujemy (co robimy przede wszystkim poprzez mowę ciała i mimikę), uważa za oczywiste, że cały świat jest fantastyczny, warto zbadać, i żeby wszyscy go kochali tak samo jak on ich. Jest zabawny w ten sposób.
Potem to zrobił oczywiście kilka mniej zabawnych stron. Częściowo dlatego, że jest tak cholernie matczyny, do tego stopnia, że czasami może to być zawstydzające. Jego przycisk włączania powoduje, że bardzo szybko zyskuje energię, zwłaszcza gdy dzieją się rzeczy, które według niego są zabawne (mamy gości, widzimy zające/króliki/koty/ptaki itp. na zewnątrz). Mówiąc między nim a mną, on już to rozpracował przestrzeń osobista, a jak nie rozumie, wystarczy, że wyraziłem się jasno i się wycofuje. Wystarczy jedno spojrzenie, czyste gardło lub ewentualnie wskazanie palcem w powietrzu, potem zdaje sobie sprawę, że nadszedł czas, aby się wycofać.
Jedna rzecz Boyo naprawdę docenia to życie, podobnie jest z podskakiwaniem i opieraniem się o osobę – oczywiście głównie ja. W pewnym sensie chce tam stać i opierać się, a jego przednie nogi zwisają nad moim przedramieniem, zapewniając wsparcie, i dlatego chce choć na chwilę spojrzeć na świat z innej perspektywy. Dla mnie osobiście nie jest to jakiś ogromny problem – Widzę, kiedy jest w drodze, więc mogę to odwołać, jeśli w danej chwili nie mam na to ochoty.
Co ja jednak myślę, że mniej zabawne jest, gdy zaczyna skakać na innych ludzi. Czasami tak się dzieje, gdy jesteśmy poza domem i spotykamy ludzi, których uważa za swoich najlepszych przyjaciół, lub kiedy jeden z naszych codziennych psów przyjdzie/pójdzie do domu ze swoimi ludźmi. Jego problem w takich sytuacjach polega na tym, że jest tak podekscytowany, że działa bez zastanowienia.
Teraz oglądam szczególnie mnie w Cesarze Milanie, i zdecydował, że może nadszedł czas, aby zacząć trochę pracować z Boyo, szczególnie jeśli chodzi o leczenie ludzi, i sprawa ze skokami. Pomysł jest nowy, szerzyć rozgłos, więc nie mam jeszcze strategii. Wiem jednak, że będę pracować więcej z intencją i energią, niż cokolwiek innego. Dla mnie to bardziej interakcja niż cokolwiek innego.
To wszystko tutaj to sprawia, że śledzę tyle samo ludzi z psami, co ja. Możliwość wybrania tych elementów, które mi się podobają i które działają dla mnie i mojego psa, jest o wiele lepsza niż przyjęcie całej filozofii, która w ogóle nie odpowiada temu, kim jestem. Dla tych, którzy się zastanawiają; I, Będę chwalić mojego psa, gdy zrobi coś dobrego, ale ci z Was, którzy czytają tego bloga od dłuższego czasu, wiedzą, że pozytywne wzmocnienie to nic innego jak pojedynczy, Całkiem małe narzędzie w mojej skrzynce narzędziowej.
Myślę, że moim pierwszym krokiem będzie praca nad kontrolą impulsów.
Moja wiara polega na tym, że uczy się kontroli impulsów w pomieszczeniu (od czego powinniśmy zacząć), wtedy łatwiej będzie to przenieść na inne sytuacje. Myślę, że to kolejny krok, nad którym powinniśmy popracować, to drzwi wejściowe. Co wolno, a czego nie należy, gdy coś dzieje się za drzwiami. Oznacza to, że będziemy musieli dużo pracować ze słowem “zostawać”.
Kolejna rzecz musimy zrobić, jest popracować nad tym, biorąc pod uwagę jego szybko rosnące pobudzenie, gdy tylko wydarzy się coś, co uważa za fajne. Nie jest tak intensywny w swoim podekscytowaniu i energii jak Ella, ale i tak jest to niepokojące. Jestem świetnym ambasadorem zrównoważonego i spokojnego temperamentu, więc myślę, że tak naprawdę potrzebuję i powinienem poświęcić temu trochę czasu. Z jakiegoś powodu utknąłem na tym “w środku jest kanapowcem”, i byłem z tego zadowolony. Ale byłoby miło mieć psa, który nie wpada automatycznie w histerię ze względu na swoją energię.
Wtedy mogę samo w sobie uważam, że więcej ludzi powinno zdobyć wiedzę i zrozumienie, jak podejść do psa, jeśli nie chcesz być traktowany w tak szorstki sposób, jaki Boyo może czasami okazywać. W jego życiu spotkałem tylko jedną osobę, której udało się całkowicie go zignorować, co doprowadziło do tego, że w ogóle nie troszczył się o tę osobę. Jest też osobą uczuloną na futro i dlatego nie ma psa, kot lub inne zwierzę.
Ale do i w przypadku ludzi, którzy mają psy i mają większą wiedzę niż przeciętny, warto czasami pomyśleć dwa razy, zanim zaczną witać się z psem, który jest nadmiernie podekscytowany.
Wtedy nie wiem jeśli moje doświadczenie w posiadaniu owczarków niemieckich jest takie “Prawidłowy”. Niektórzy zdają się mieć doświadczenie, że owczarki niemieckie potrafią trzymać się na uboczu, ale to wcale nie jest moje zdanie. Zarówno Boyo, jak i Ella są i byli nadmiernie towarzyscy, więc to mniej więcej mój obraz wyglądu owczarka niemieckiego “będzie” zachowywać się. 😀