Hoeveel denken er aan beloning in de vorm van leverschijfjes, spelen en ondeugendheid of verbale beloning met heldere en piepende stem gecombineerd met veel enthousiasme en energie? Het werkt zeker in zeer hoge mate als je een langzame hond hebt die moet worden gestart – I denk. Ik heb er geen enkele ervaring mee, en ik ben over het algemeen erg ongeïnteresseerd in dat soort communicatie met mijn hond.
Voor mij als heb tien jaar geleefd met en geleerd om te gaan met een hond met extreem hoge energie en intensiteit, is de kwestie van het energieniveau het meest, het belangrijkste. Misschien verandert dat als ik een hond heb met een ander energieniveau – wat weet ik. Maar voor nu is mijn mening dat een hoog energieniveau niet iets is om naar te streven bij een hond.
Er bestaat verschillende dingen om een hond voor te belonen, ik denk. Toen Ella een puppy was en we zindelijk waren, prees ik haar veel verbaal en waarschijnlijk een beetje piepend als ze buiten plaste en poepte. Ik zal het waarschijnlijk weer doen met de volgende hond – hoewel misschien niet zo piepend. Hij die leeft zal zien, ik verdenk.
Anders waar ik Ella haar hele leven constant heeft beloond, is wanneer ze heeft gepoept. Ik begon vroeg met haar zitten wachten terwijl ik de poep opraapt, zodat ik niet verrast word door plotselinge schokken aan de riem en misschien meteen in de hoop poep val. Niet mijn idee van plezier (maar dat is gelukkig nooit gebeurd). Bij het oprapen van de poep heeft ze altijd een leverincisie gehad. Elke keer als ze heeft gepoept.
Aan de grote kant Ik ben totaal tegen beloning in de vorm van het stimuleren van de hond tot een hoog energieniveau. Zoals ik het zie, is er niets dat de hond of mij ten goede komt. Hoe hoger het energieniveau van de hond, hoe minder het begrijpt wat je wilt.
Zoals ik het zie zijn dit soort beloningen (verhoogt het enthousiasme en het energieniveau) exclusief voor ons, niet voor de hond. We geven een snoepje of spelen wat met de hond en zien dat hij blij is – dus we zullen blij zijn. Maar het is De onze manier van communiceren, niet van de hond. En aangezien ik toevallig van mening ben dat als je eenmaal een hond hebt, het je verdomde plicht is om te leren communiceren met de hond op de manier van de hond., dan is het tijd om alternatieve manieren te vinden om te belonen die de hond kan nemen zonder opgewonden te raken.
Voor mij wiens leiderschap naar Ella is bereikt door middel van energie en lichaamstaal, is het niet een beetje vreemd om beloning te gebruiken in de vorm van energie en lichaamstaal. Een zeer effectieve manier om dit te leren gebruiken, is door stilte te oefenen in de communicatie met uw hond.
Laat maar zo praat met je hond verder, zeg maar drie dagen achter elkaar. Ik denk dat je hond er vrij automatisch rustiger van wordt, luistert beter (op wat je niet zegt), en je vorm van beloning zal een bepaald soort aanraking zijn – en gewoon het gevoel dat je tevreden bent met wat de hond goed doet.
Aanraken
Dan bedoel ik niet hysterisch en overenthousiast de hond te aaien en ermee te spelen, maar een simpel klopje op het hoofd is genoeg. Gewoon een korte aanraking om te bevestigen dat je hebt gezien en tevreden bent met wat de hond net deed.
Gevoel/energie
Jij hebt nodig vertel uw hond niet verbaal dat u gelukkig of ongelukkig bent. Je hond begrijpt het sowieso omdat hij je energie voelt en het gevoel dat je in zijn lichaam hebt. Omdat honden niet communiceren met woorden zoals wij, is dit volledig voldoende communicatie van uw kant.
…..
Betekent dit dat ik mijn hond nooit heb of zal belonen? Natuurlijk heb ik, en natuurlijk zal ik dat doen. ik ben een mens, Ik ook. Maar ik heb genoeg geleerd om bij te houden hoe ik wat beloon, en wanneer.
Ten slotte – Ella was extreem en geen bijzonder gemakkelijk te managen hond. Waar ik nu echt naar uitkijk, is een heel nieuw soort hond leren kennen en leren hoe het werkt.