Ég sat bara og hugsaði um hundategundir (aftur – ég geri það oft, má ég segja) og datt í hug að kíkja á þýska fjárhunda, af því að ég hef nú búið með einum í tíu ár. Ég kíkti á heimasíðu ræktunarklúbbsins og fór á heimasíðu ræktenda, og það sem ég sá þarna í sjónrænu formi var hreint út sagt skelfilegt.
Ég myndi ljúga um Ég sagðist hafa reynslu af þýska fjárhundinum sem tegund – Ég hef svo sannarlega búið hjá þýskum fjárhundi í tíu ár, en það er það inn hundur af mörgum. Einnig ræktuð af hernum, og aðrir vinnuhundar í allri sinni dýrð, en ég held reyndar að þeir geti ekki staðist hana. Einn af kostunum við að hafa þýskan fjárhund ræktaðan af vörninni er að hann er með tiltölulega flotta bak.
Það skelfilega við myndirnar á heimasíðu ræktandans sem ég heimsótti, nefnilega bak og afturfætur.
Guð minn góður, að vera ju ekki viturlegt. Fyrir alvöru, með öðrum orðum. Bakið hallast í tamdri viftu 45 helvítis gráðurnar niður, og afturfætur – og, við ættum ekki einu sinni að tala um þá.
Annað sem ég sá myndirnar drápu allar hugsanir mínar sem ég gæti nokkurn tíma ímyndað mér að geyma, um að fá mér þýskan fjárhund aftur. Og, það væri hugsanlega frá verjendum í því tilviki, en svo eru aðrir hlutir sem mæla gegn því í staðinn.
En í alvöru; Ég skil ekki hvernig hægt er að rækta tegund til að líta svona út. Ég sé ekki hvernig það getur verið löglegt. Og það er ekki bara þýski fjárhundurinn sem er ræktaður með þessum hætti.
Horfðu bara á alla kyn með stutt nef sem geta ekki andað, eiga erfitt með að borða og drekka vatn, þær tegundir sem eiga í erfiðleikum með að eignast hvolpa sína, þá sem eru með húðvandamál, augu, eyru og svo framvegis.
Á hvaða hátt er þetta allt í lagi? Hvernig í fjandanum geturðu haldið að það sé í lagi að rækta dýr með svona ótrúlega augljós vandamál vitandi að vandamálin eru vegna eigin vals?
Ég skil alveg að þú metir að hundur lítur út á ákveðinn hátt. Ég skil alveg tilganginn með því að ákveðin tegund hafi ákveðinn tilgang sem til dæmis krefst þess að hún sé ákveðin stærð. Ég skil líka að þú ræktir á ákveðnum hlutum því þér finnst það sniðugt. Það eru tegundir sem ég myndi aldrei eignast því mér líkar alls ekki við útlitið (eða hugarfarið, að því leyti). Poodles eru eitt slíkt dæmi.
En að láta mannsins mætur og bragð áður en heilsa hundsins er fyrir mér vísvitandi valdbeiting á þann hátt sem er ákaflega ósmekkleg, og einnig tjáning um vísvitandi misnotkun á dýrum og grimmd.
Persónulega skoðun mín í þessu máli er að það eigi að gera strangari kröfur um að ræktun eigi að vera í þágu dýra frekar en manna – með öðrum orðum; kyn byggt á hugarfari og líkamlegri heilsu dýrsins í stað útlits sem er búið til af okkur. Ég hef ýmsar frekar harðar skoðanir á þessu sem passa ekki í eina færslu.
Fjandinn er auðvitað að þetta snýst ekki bara um hunda. Kettir eru líka ræktaðir á þann hátt sem gagnast þeim ekki. Það eru til kattategundir sem einnig hafa inndregið nef, sem gerir þeim erfitt fyrir að anda. Það eru til kattategundir sem voru ræktaðar til að geta ekki hoppað. Ég veðja á ef það er ekki þar ennþá, þá mun koma fram kattategund sem ræktuð er án klærna.
Á þessum tímapunkti þú hlýtur að hafa tekið eftir því að þetta er eitthvað sem gerir mig ótrúlega pirraðan. Menn eru sannarlega eina tegundin sem hugsar um útlit bæði sjálfs sín og dýranna sem við umkringjum okkur á þann hátt sem gerir okkur kleift að hunsa hvernig það hefur áhrif á heilsu og sálarlíf..
Það er… ömurlegt.