Ik werkte als portrettist- en huwelijksfotograaf voordat ik arbeidsongeschikt werd. O mijn God, hoe unsexy het klinkt om een invalide-gepensioneerde te zijn. Achteloos; mijn stressniveau is dermate gedaald dat ik niet meer als fotograaf zou kunnen werken. Triest, mannen sant.
Gecombineerd daarmee het feit dat ik er niet bepaald plezier in heb om overdag naar huis te gaan en niets zinvols te doen te hebben, Ik heb nagedacht over alternatieven. Wat mij het dichtst aan het hart ligt, is natuurlijk; honden. Wat nog meer, evenals.
Er zijn een paar verschillende manieren waarop ik me het werken met honden kan voorstellen. Ik kan me voorstellen dat ik met behulp van traditionele hondencursussen mensen help die er om uiteenlopende redenen niet in slagen hun hond op orde te krijgen – dat is; kan de relatie niet op orde krijgen, en zorgt er dus ook niet voor dat de hond luistert en doet wat hij zegt.
Ik zou het ook kunnen Stel je voor dat je een hondenopvang runt – op één, volgens mijn kennis, enigszins onconventionele manier. Ik wil de hondenopvang direct grenzend aan waar ik woon, wat ervan uitgaat dat ik op een manier leef waarin ik zo'n bedrijf kan runnen. Namelijk; in een huis met een aangebouwd winterbeschut bijgebouw en een grote rustplaats.
Een andere optie is om op de een of andere manier met een hond in de correctionele diensten te werken. Wat ik in gedachten heb, is gevangenen bezoeken en een soort training krijgen in het omgaan met honden. Het omgaan met een hond is een fantastische manier om dingen over jezelf te leren en je als persoon te ontwikkelen. Mijn overtuiging is dat mensen die binnen zitten er baat bij kunnen hebben. Om nog maar te zwijgen van het feit dat het voor iedereen leuk is om tijd met honden door te brengen (als je niet bang bent voor honden of super allergisch bent, dwz).
Het maakt niet uit welke of welke van deze dingen ik kies te doen – als ik ervoor kies om iets te doen, vereist dat ik mezelf onderwijs. Wat ik persoonlijk zoek qua opleiding is puur praktijkkennis. Als het om hondenopvang gaat, moet je enige theoretische kennis hebben van wetten, enz, wat prima is. Maar wat ik zelf ervaar zijn mijn tekortkomingen op het gebied van puur praktische kennis, kuddementaliteit en het lezen van honden in groepen, en meer over precies wanneer het tijd is om tussenbeide te komen en een confrontatie tussen honden te verbreken, ongeacht hoeveel het er zijn of hoe ernstig de schikking is.
Hoe ik mezelf moet dragen besteed aan het onderwijzen van mezelf hierin, ik heb nog niet echt berekend. Er zijn een paar verschillende manieren om er te komen, maar ze kosten allemaal veel geld. Geld dat ik niet heb, en ik weet ook niet echt hoe ik in een redelijke toekomst bij elkaar zal komen.
Het kan gebeuren dat ik genoegen kan nemen met het hebben van een of een paar van mijn eigen honden en eventueel een daghond.
Maar dat zou fantastisch zijn leuk om op de een of andere manier alleen met honden te kunnen werken.
……
Bovendien kan ik het Stel dat ik een periode heb waarin ik op dit moment erg verdrietig ben. Er werd weinig aan Ella gedacht, en ik stort helemaal in.
Dat is het niet een beetje plezier.