Ik voel me een beetje opgetild door mijn laatste bericht, en hoewel ik hierover al eerder heb geschreven, verdient het verdere aandacht. Waar ik nu over wil schrijven gaat over het individueel aanpassen van het leiderschap dat je hebt ten opzichte van je hond. Het is namelijk zo, hoewel velen het tegenovergestelde schijnen te geloven, dat verschillende honden enigszins verschillende vormen van leiderschap nodig hebben. Althans in mijn ervaring.
Ella was zo’n type van een hond die een zeer sterk en duidelijk leiderschap nodig had om te kunnen functioneren. Vooral gezien het feit dat ze dat in haar hele leven nog nooit heeft gedaan, moest haar bereidheid om te werken volledig gebruiken voor datgene waarvoor ze gefokt was. Dit is ook de belangrijkste reden waarom ik nooit een particulier zal aanbevelen om een militair gefokte hond te kopen, omdat zij is geen normale honden.
Dat leiderschap Wat ik tegenover Ella moest hebben, was van het type dat het voor sommige mensen heel hard overkwam. Dat begrijp ik, en ik koop het. Maar als je een hond hebt met de absurde energie en intensiteit, kun je niet met gehaktballetjes rondscheppen en denken dat dat genoeg zal zijn. zij gaat zoals niet. Stimuleren dat energie en intensiteit kunnen werken – over En wanneer de hond mag doen waarvoor hij gefokt is; dwz, werk. Ella had geen toegang tot dat stopcontact omdat ze zulke slechte gewrichten had, en ik ben ook een groot deel van haar leven erg ziek geweest. Is het ultiem geweest? – haar, echt niet, maar we hebben het toch laten werken. En weet jij de reden daarvoor?
leiderschap.
Een van mijn beste vrienden hadden een reuzenschnauzer, die helaas al een paar jaar weg is. Hij had ook een ongelooflijk hoge energie en intensiteit. Leiderschap was voor hem net zo belangrijk als voor Ella. De hond van een andere vriend – Bichon Havanezer Mysak, zou waarschijnlijk flauwvallen bij de staatsgreep als ik hem zou behandelen op de manier waarop ik mijn leiderschap jegens Ella uitoefende.
Lilo heeft dat ook een extreem grote behoefte aan mijn leiderschap, maar op een heel andere manier. Haar energie is zo kalm en langzaam dat ze een slapende mier is vergeleken met Ella. 😀 Maar gezien haar achtergrond wil ze dat ik kalm ben, veilig en stabiel – zodat ze de ruimte krijgt om haar eigen rust te vinden, hun eigen veiligheid en stabiliteit in nieuw, onbekende situaties. Mijn leiderschap bij haar ziet er dus totaal anders uit dan mijn leiderschap voor Ella.
Binnenkort meer een hond die overdag met mij en mijn kleine meisjes omgaat. Het is een Finse Lappenhond – een mannetje genaamd Floki (vernoemd naar de tv-serie Vikings). Ik heb hem maar een paar keer ontmoet, maar buitenshuis lijkt hij behoorlijk veel energie te hebben, en doet me een beetje aan Ella denken. Daar zal mijn leiderschap op een andere manier moeten kijken. Bovenal omdat ik hem tot nu toe als een aanzienlijk zachtere hond ervaar dan Ella, die een belofte zou kunnen aannemen zonder die aan te nemen.
Het punt dat ik probeer te maken duidelijk maken is dat verschillende honden een verschillende behandeling nodig hebben, management en leiderschap. Wat ze allemaal gemeen hebben, is dat leiderschap nodig is omdat de hond moet functioneren in sociale contexten – ook thuis. Afhankelijk van hoe de hond zelf is “is” en werkt, leiderschap moet er anders uitzien. Waar Ella vaak heel fysiek leiderschap nodig had, heeft Lilo iets heel anders nodig, maar beide hebben duidelijkheid nodig. Mysak heeft een zekere mate van doorzettingsvermogen en geduld nodig met betrekking tot bepaalde dingen, terwijl hij verder nauwelijks iets nodig heeft. Het ego moet eraan herinnerd worden dat het niet helemaal zichzelf is en op elk moment kan doen wat het wil, maar hij is zo oud en aardig dat er geen problemen zijn.
Verder dan ik proberen over te brengen is dat een en dezelfde methode niet noodzakelijkerwijs voor alle honden werkt, in elke situatie en context. Je moet ook niet vergeten dat instincten vaak de overhand hebben op getraind gedrag, dus de kwestie van gehaktballen en beloningen op tijd en vrije tijd is niet in alle situaties effectief. Om de hond iets te leren – absoluut. Om de hond zich verstandig te laten gedragen terwijl hij daar absoluut geen behoefte aan heeft, gaat in ronden omhoog of alleen maar bromt – niet zo veel.
Ik ben me zeer bewust dat ik extreem gekleurd ben door mijn tijd bij Ella, en het leiderschap dat ik bij haar uitoefende. Het is ook onze relatie die ervoor zorgt dat ik me snel verveel met gewone honden, en daarom wil ik een ras dat steeds sterker wordt, en eist meer van zijn persoon.