Alleen maar omdat ik Anders Hallgren laatst op de hondenbeurs ontmoette, Ik dacht dat ik zijn boeken eens nader zou bekijken. Ik heb ook een beetje op zijn website gekeken, en lees er onder andere een blogberichten over deze zogenaamde “het debat” (liever “het gesprek”) over SVT, waarover ik een paar weken geleden schreef. Op precies dezelfde manier als voorheen ben ik een beetje gebroken door zijn houding ten opzichte van de manier waarop Alexandra Ortega met honden omgaat – maar gaf ook een klein inzicht.
Dit is één ding wat over het geheel genomen uiterst moeilijk onder woorden te brengen is, dus dat is logisch. Omdat het allemaal om draait, volgens mij, over hoe relatie aan honden. Voor mij is dat heel weinig trein honden, en nog veel meer daarover beheren honden. Dat zijn twee totaal verschillende dingen, en ik vind dat degenen die hun honden liever trainen dan ermee omgaan, erg blij om het te vergeten.
Iedereen kan een hond leren zitten, leugen, blijven enzovoort. Het is niet erg moeilijk, en duurt ook niet zo lang. Om een hond te trainen in elite-gehoorzaamheid of iets anders, geavanceerder, duurt uiteraard iets langer. Verschillende honden hebben verschillende interesses in het leren van dingen, en gemotiveerd door verschillende dingen (snoep, spelen en meer).
Om er één af te handelen hond is iets heel anders. Het gaat erom hoe jij jezelf inzet bij de behandeling van en de communicatie met de hond. Hoe kun je dit vergelijken met het trainen van een hond, ongeacht welk gedrag u wilt leren of veranderen, gaat mijn begrip te boven. Ik begrijp ook niet waarom zoveel mensen dit associëren met straf en algemene wreedheid, wanneer het enige dat ertoe doet de manier van communiceren met de hond aanpast op een manier die voor hem natuurlijker is, dan enig gebod dat we het leren begrijpen en opvolgen.
Als de mens (zoals ik) surft graag over hondenrassenporno op SKK's hondenras gids U bent zich er vast van bewust dat dit bij sommige rassen duidelijk staat geschreven deze hond is niet voor iedereen. Dat zegt het, niet omdat het ras noodzakelijkerwijs moeilijk te trainen is, maar omdat het behandeling van zijn mens nodig heeft, net als iedereen, om verschillende redenen, niet in staat om ermee om te gaan. Net zoals werkhonden niet voor iedereen geschikt zijn, omdat ze ook veel beweging nodig hebben, hebben deels een zeer grote behoefte aan mentale uitdagingen. Of dat jachthonden niet goed zijn als uitsluitend gezelschapshonden.
Sommige rassen vraagt veel van zijn persoon – sommige in de vorm van lichaamsbeweging en training, anderen in de vorm van zeer stabiel en duidelijk leiderschap. Voor mij, winkelen – opnieuw, niet het leiderschap op het gebied van straffen, geweld, boosheid enzovoort, maar over het vermogen om je mentale kracht te meten met de hond en degene te zijn die begeleidt in plaats van andersom.
Dan ben ik het helemaal ben het ermee eens dat begeleiding kan betekenen dat u uw hond in bepaalde dingen moet trainen. Zitten bijvoorbeeld, leugen, verblijf, dagvaarding, passiviteitstraining enzovoort. Maar eerlijk gezegd; afhankelijk van wat voor soort persoon je bent, dat hoef je ook niet altijd te doen. Als je zo’n duidelijk leiderschap hebt (zonder boetes, woede en geweld) dat de hond begrijpt wat je wilt zonder hem te trainen – Waar is training dan voor??
Wat ik denk waar je over na kunt denken, is bijvoorbeeld de reden waarom het bij sommige mensen zo lang duurt voordat hun hond luistert en doet wat u vraagt, terwijl anderen binnen enkele seconden slagen? Is het de hond die het mis heeft?, of heeft de mens er iets mee te maken?
Terugbrengen hierop met de houding ten opzichte van honden; dat wat mij op zijn minst onderscheidt van vele anderen, is wat wij zoeken in ons hondenleven. Ik schrijf keer op keer dat ik niet bijzonder geïnteresseerd ben in het trainen van honden (naast de dagelijkse gehoorzaamheid), maar is des te meer geïnteresseerd in de relatie en communicatie met mijn hond. Voor anderen lijkt het erop dat ze hun hond trainen, leer de leuke trucjes en dergelijke. Opnieuw voor anderen – totaal verschillende dingen.
En eruit Vanuit perspectief gezien is het misschien niet zo vreemd dat er tussen de kampen misverstanden en andere onzin ontstaan. Mijn persoonlijke mening is dat het één het ander niet noodzakelijk uitsluit, maar dat dit met behandeling is, communicatie en leiderschap zijn ongelooflijk veel belangrijker dan training.
zei Floki's mat een keer tegen mij (en ik herken mezelf heel goed) dat het zo moeilijk is om te weten welk advies je moet volgen. Iedereen zegt verschillende dingen, en hoe je weet wat werkt? Dat weet je niet – maar het is mogelijk om erachter te komen. Bovendien kunt u adopteren wat voor u en uw eigen hond werkt, en negeer dan de rest.
Dat is de reden naar dat ik, ook al ben ik niet zo dol op zijn filosofie, Ik kan me voorstellen dat ik er een paar lees, drie boeken van Anders Hallgren. Alhoewel ik het in veel opzichten niet met hem eens ben (in wat ik tot nu toe heb gelezen en gehoord), Ik ben ervan overtuigd dat er delen zijn van wat hij zegt die ik kan gebruiken in mijn manier van omgaan met die honden (en mijn eigen) Ik ontmoet.