Minęło co najmniej kilka miesięcy, odkąd zacząłem zdawać sobie sprawę, że wkrótce nadejdzie czas na Zoe. Nie sądzę, żeby ktokolwiek inny mógł widzieć takie same znaki jak ja, ale znam swoje zwierzęta bardzo dobrze, bardzo dobrze i bardzo wyraźnie widać te drobne różnice.
To nie było I, więc dla dobra wszystkich zdecydowałem się pozostawić duże zmiany Elli, a także ten z Lilo i Flokim, spłaszczyć się, zanim nadejdzie czas na kolejną dużą zmianę. Teraz jednak nadszedł czas, i chociaż Zoe nie leżała na wpół martwa, jasne było, że nie było jej już dobrze.
Było spokojnie i uspokoić się. Konieczne były dwie rundy sedacji, ponieważ nie chciała się wystarczająco zmęczyć przed kaniulą. Siedziałem z nią w ramionach, podczas gdy ona była coraz bardziej zmęczona. Potem położyłem ją na stole, a ona wzięła igłę i strzykawkę, i trzymał ją, i płakał, gdy wychodziła.
Jestem niesamowicie zadowolony z dnia, jakkolwiek dziwnie by to nie brzmiało. Spędziliśmy razem ostatni raz, z mnóstwem przytulasów, dobre jedzenie, jeszcze więcej przytulasów, i nawet przypomniałem sobie dzisiaj, żeby ją wyczesać, więc mam trochę futra do zatrzymania. Zrobiłem to ze wszystkimi moimi zwierzętami, i czułbym się okropnie, gdybym tęsknił za Zoe.
Ale jest puste. To niezwykle dziwne mieć tylko jednego kota, kiedy w ciągu ostatnich dziesięciu lat miałem dwa koty i psa. Jest cicho, pusto i dziwnie. Przyzwyczajenie się do braku super towarzystwa zajmie trochę czasu, raczej szorstki kot, który nalega, aby mnie bardzo dokładnie umyć za każdym razem, gdy akurat mam w pobliżu rękę, wokół mnie.
Ale co jest najdziwniejsze nie jest to, że jest puste i ciche. Najdziwniejsze jest to, że wielu nie jest kochanych. Przyzwyczaiłam się, że jestem kochana przez trójkę, tutaj w domu. I odwzajemnić ich miłość. Teraz jestem tylko ja i Molly, i choć z jednej strony nie jest niczym złym kochać i być kochanym W katt, czy to niezwykłe.
Nie ma żadnych rzeczywiste korzyści z zwolnienia członka rodziny. Oprócz, prawdopodobnie, że nie musisz czekać, aż samo minie. Teraz to się skończyło, i jedyne, co teraz pozostało, to nauczyć się żyć bez tego. A to są dwie zupełnie różne rzeczy, z których jeden nie jest ani lepszy, ani gorszy od drugiego.
Ale nic z tego jest szczególnie zabawne. Wszystko.