Ik heb zojuist de lijst met naamsuggesties opgesomd die ik heb, voor Molly. Ze vindt er twee leuk. ik denk – het is nogal moeilijk om te beslissen met een kat. Die verdomde lijst varieert in aantal en welke namen erop staan, maar sommige zijn al geruime tijd constant, en sommigen zijn nieuwkomers. Maar mijn God, hoe moeilijk het moet zijn om te beslissen.
Er zijn er enkele dingen in deze wereld waar ik extreem kieskeurig over ben. Kleuren, Bijvoorbeeld. Vooral als het gaat om de kleuren die ik op kleding of make-up draag (of sieraden, voor dat deel). Ik ben ook nogal kieskeurig wat betreft namen. Bij mijn geboorte kreeg ik een bepaald aantal namen, en hiervan heb ik er één behouden en een andere toegevoegd En veranderde achternaam. Waarom? Omdat letters in een bepaalde volgorde een bepaalde indruk geven, en ik wil dat mijn naam de juiste indruk van mij geeft. De juiste indruk is hoe ik mezelf waarneem.
ik ben ook nogal kieskeurig met de namen van mijn dieren. Het moet werken. Om te beginnen moet het gemakkelijk zijn om te zeggen, en gemakkelijk te glanzen. Het moet goed in de mond liggen, en natuurlijk aanvoelen.
Sotis, mijn oude kat die me verliet ongeveer een maand voordat Molly in mijn leven kwam, heette al Sotis toen hij bij mij en mijn ex kwam. Ella had haar naam ook al toen ik haar thuis bracht, en daar kreeg ik niet de kans om over te stappen naar iets waarvan ik dacht dat het beter paste. Als ik voor mezelf moest kiezen, als haar naam Ziva was geweest. Ik heb zelf Saga genoemd, en het was duidelijk wat haar naam was – Tenminste voor mij. Ik zag Molly alleen op een foto voordat ik haar ophaalde, maar aan haar naam kon je zien dat ze Molly heette.
De foto die ik zag op mijn nieuwe puppy geeft niets om namen. Nu is hij niet zo oud – slechts drie en een halve week, dus ik verwacht en hoop dat het naarmate de tijd verstrijkt duidelijker zal worden. Maar elke naam proef ik, lijkt niet zijn naam te zijn. Wat mij een beetje stoort, want dat zijn alle namen (volgens mij!) verbazingwekkende.
In het slechtste geval Kan ik wachten met beslissen totdat ik hem ophaal?. Maar toevallig weet ik ook dat de fokker wil weten hoe ik hem wil noemen, voor het protocol van de veterinaire keuring. Dus we zullen zien.
Dit zijn mijn naamsuggesties voor nu:
- rijk
- sebbe
- sisko
- aanmatigend
- pers
- chili
- bruno
- gaiyo
- bastiaan
- Attila
- tamlin
Er bestaat Zekere namen die super schattig zouden zijn bij een puppy – als hij de rest van zijn leven een puppy zou blijven. Maar dit wordt een grote, stormachtig, zwarte herder – dus de naam moet ermee werken.
Daar, we zullen wel zien wat het uiteindelijk zal zijn. Het zal goed zijn, in alle gevallen. Ik ben van plan te blijven denken en nadenken totdat ik wit word (Ik ga nog steeds die kant op, onder elke haarkleur!) als het moet. 😀
Andere dingen waar ik aan denk Dit is hoe ik naar Skåne ga. Mijn auto staat geparkeerd, dus ik kan het duidelijk niet gebruiken. Ofwel moet ik iemand overtuigen om mij te rijden, of ik kan de trein nemen. Treinen voelen een beetje onhandig aan, maar aan de andere kant biedt het meer mogelijkheden om als veilig punt te fungeren [voer hier de nog nader te bepalen puppynaam in] op weg naar huis.
Het lukt, daarmee.
En denkt dan na Ik natuurlijk op wat ik nodig heb om thuis te kopen. Het meeste heb ik al. Genoeg omdat ik van plan ben mijn Ella in veel opzichten trouw te blijven, maar ze mag haar oude voerbakken delen (dat heeft ze al gedaan, voor dat deel), koppel, speelgoed enzovoort. Wat ik nodig heb is een eenvoudiger ketting. Ik zal er waarschijnlijk het eerste jaar een aantal van moeten kopen, omdat mijn puppy toch nog veel zal groeien.
Hondenvoer nodig Ik koop een huis. De fokker geeft de pups voer van Acana, maar het is een beetje duurder dan ik denk dat ik me kan veroorloven. Zoals ik nu denk, Ik koop zo'n zak voor thuis, en dan de feed waarmee ik verder wilde gaan (Eukaneba, puppyvoer voor grote rassen).
Ik heb een klauwtang, maar het kan geen kwaad om er nog een te kopen. Ik moet investeren in een nieuwe Furminator – Ella's oude vrouw is extreem moe, na tien jaar gebruik. Er zijn poepzakjes nodig. Leverplakken en kauwbotten.
Ik moet ook mijn puppy verzekeren. Al kan ik dat pas doen als ik hem thuisbreng. Omdat een van mijn beste vrienden persoonlijk vertegenwoordiger is voor Agria, zal ik hem daar verzekeren – anders krijg ik waarschijnlijk stokslagen, ik verdenk. 😀 Hij zou in ieder geval verzekerd moeten zijn.
Ik huis ook vrij intieme gedachten bij het geven van glucosamine aan deze puppy vanaf het begin. Ik wil slechte gewrichten of ouderdomsartrose zoveel mogelijk voorkomen – en hij is een Duitse herder, immers. Dus – glucosamine met het voedsel zal zijn. En dan bedoel ik voedingssupplementen en niet als ingrediënt in het voer.
Aan de grote kant Al met al voelt het alsof ik een behoorlijke grip heb. Als er niets anders is, is er geen einddatum – Ik vergeet eerder iets te kopen, Kan ik het altijd kopen als de pup verhuisd is?. Maar alleen het eten, halsketting, Poepzakjes en leverschijfjes voelen vanaf het begin een beetje onbelangrijk om te hebben.
Met andere woorden, je hebt geen idee hoe positief tintelend dit voelt. Ik ben erg prikkelbaar en misselijk van mijn maag. Vlinders, evenals! ♥
O mijn God, wat ik hebben verlangd. Er wordt zo lang naar deze puppy uitgekeken dat het bijna belachelijk is. Ik zweer dat ik honderd keer per dag de trap moet rennen, om nog maar te zwijgen van al het kauwen, een fijne tijd verder, maar als het klaar is… Oh. ♥
Maar ik ben blij ongeveer een maand de tijd hebben voor mentale en praktische voorbereiding.