Je weet al dat ik bij Boyo heb gewinkeld. Niet veel spullen, maar een paar kleine dingen, net zoals ik dacht dat ik ontbrak. Alleen dit weekend was dat, Ik ging naar buiten en kocht nieuwe schoenen. Mijn oude hondenwandelschoenen waren zo versleten dat de zool kapot ging. Maar ik heb ook nog wat ander lekkers gekocht – bijvoorbeeld leverschijfjes en kauwbotten.
Maar het denkt Ik weet het al. Dit bericht gaat over het kopen van grote zakken droogvoer voor thuis, en de amusementswaarde van het sjouwen van de zakken de trap op naar de derde verdieping.
Laat me het verduidelijken dat er geen amusementswaarde in zit. Helemaal niets, werkelijk. In plaats daarvan zijn er pijnlijke handpalmen en stromend zweet. Zeker als je een fleece onder de jas draagt, en een fleece struisvogelcapuchon aan de buitenkant van de jas.
Ik zeg het je, dit is niet mijn hobby.
Dus ik heb vandaag gesleept 5 zakken á 18 kilo de trap op naar de derde verdieping. Vijf zakken. Het is.. wat maakt het uit; 90 kilo!? Niet allemaal tegelijk, Natuurlijk, maar ik nam er één in elke hand en duwde mezelf stap voor stap omhoog. Er waren drie beurten, en toen ik klaar was, stroomde het zweet me uit. Ik wil hieraan toevoegen dat ik een hekel heb aan zweten. Vooral in fleece.
Ik ben niets grote fan van Postnord, maar in tegenstelling tot DHL dragen ze wat je hebt besteld mee naar huis. DHL, ze geven je pakket af buiten de poort, en dan moet je dragen, sleep en vecht zo goed als je wilt. Op dit moment ben ik ook geen grote fan van DHL.
Hoewel het duidelijk is; Ik sleep hem liever alle trappen op, dan het vanuit Granngården naar huis te brengen, wiens plaatselijke winkel behoorlijk ver bij mij vandaan ligt. Momenteel heb ik geen werkende auto, en ik zou het echt niet leuk vinden om te moeten dragen 90 kilo droogvoer zoveel je wilt. Je moet dankbaar zijn voor de kleine dingen.
Anders ontbrak het het is spul uit Granngården. Had een kleine besteld, verstelbare ketting in de kleinste maat, en na een telefoontje kwam ik erachter dat deze is stopgezet (waarna je je misschien afvraagt waarom het in de online winkel verkrijgbaar is). Er ontbrak ook een nylon riem (van dezelfde leverancier als de ketting). Ik heb gemaild, dan zullen we zien wat er gebeurt.
Maar nu wel Ik alles in huis. Droog voer, honden bed, speelgoed, een iets grotere ketting totdat Boyo een beetje groter wordt, leverschijfjes en kauwbotten, kakzakken, absorberend substraat, de furminator… Ik denk niet dat ik iets vergeten ben. Ik ben zo gelukkig als maar kan.
Ondanks die van vandaag onvrijwillige sportschoolsessies. 😀
…
Ik kan het ook maak van de gelegenheid gebruik om te roddelen dat ik vandaag een nieuwe foto van Boyo van de fokker heb ontvangen. Hij is de grootste van het nest en de gelukkigste – en sociaal, in aanvulling. Voor mij voelt het als een rendier, puur geluk, omdat ik het idee leuk vind dat hij hopelijk een grote kerel wordt als hij groot is. Ook is het te merken dat hij groeit; op deze specifieke foto zag hij eruit alsof hij plotseling een kalf was geworden – de benen zien er erg lang uit. 😀
Voor degenen die benieuwd naar foto's, Trouwens – Ik kies er actief voor om de foto’s die ik van de fokker ontvang niet te tonen, omdat ik toevallig een achtergrond als fotograaf heb. Voor mij is het sowieso niet oké om foto's van anderen te delen. Als Boyo thuiskomt, zie je foto's van hem totdat je moet kotsen, dus maak je geen zorgen, evenals. 😀