Nu is Boyo hier geweest. vier hele dagen, plus woensdagavond!? Ik kan het niet verdragen om te tellen, maar zoiets. Ik heb hem als zacht en vriendelijk ervaren, grenzend aan mesig. Dat denk ik nog steeds, maar nu, zo op de vierde (?) Ik denk dat hij wat meer initiatief en bereidheid begint te tonen om betrokken te raken.
Diavoorstelling van het avontuur van gisteren aan de rand van het bos.
Overwegen dat ik Ella vanaf het begin zo duidelijk heb ervaren, Ik kan me moeilijk voorstellen dat ik dat heb “omhoog” perceptie van Boyo. Natuurlijk besef ik dat het kan veranderen, maar op dit moment voelt hij zich vooral extreem kalm, zacht en vriendelijk. De enige keer dat hij een beetje groot en cool probeert te zijn, is wanneer hij met Mozart aan het rommelen is, want dan springt hij gelijkmatig over het hoofd van Mozart (die ongeveer even groot is als de hele Boyo) en gromt op die ongelooflijk gevaarlijke manier zoals alleen een puppy dat kan. 😀
Wij hebben weinig begon met het oefenen van het knippen van klauwen – vandaag hebben we de klauwen aan de voorpoten geknipt. Het ging best goed, ik denk – sommige dingen moet je gewoon meemaken als je een puppy bent. Er werd flink geknuffeld en een stukje nagelknipper (hij heeft tot nu toe te kleine klauwen voor de klauwtang). Vanwege het feit dat de klauwen zo klein zijn dat zelfs de nagelknipper in vergelijking groot is, Ik heb hem toevallig in een paar stukken in de pulp gesneden, drie chloor. In dergelijke situaties is het belangrijk om niet te reageren of erom te geven, zodat het in de toekomst niet moeilijk zal zijn. Sterker nog, ik denk dat hij het niet eens gemerkt heeft.
Wij ook begon met het oefenen van enkele contactoefeningen. Wij hebben dat bijvoorbeeld gedaan (sinds hij thuiskwam, werkelijk) geoefend om niet naar de voerbak te haasten, zonder netjes te zitten wachten en oogcontact te maken voordat ik zeg: ga je gang. Het kost wat tijd, maar nu begint hij te begrijpen dat hij stil moet zitten. Oogcontact bestaat uit een duizendste van een seconde, maar ik heb niet het gevoel dat ik meer van hem kan eisen totdat hij ouder is. Hetzelfde geldt voor het krijgen van snoep; in plaats van dat hij met zijn hele lichaam en volledige focus de hand met het snoepje volgt, Ik wil dat hij in ieder geval zijn hoofd en bij voorkeur zijn ogen naar mij toe draait.
Laten we gewoon stellen dat oefening kunst baart. 😀
Buiten hebben we begon een beetje voorzichtig met het trainen van gehoorzaamheid. Ik heb liever dat hij mij volgt en sowieso niet aan de lijn zijn eigen avonturen beleeft. Nu is hij zo klein, dus ik stel geen enkele eis aan hem – maar het is nog steeds de moeite waard om dit nu te oefenen, zodat er later een soort basis ontstaat. Ook gaan we oefenen met het lopen op één kant van de mat, in plaats van zijwaarts heen en weer te rennen, bij voorkeur zowel voor als achter, zodat het voor mij een tripwaarschuwing wordt. 😀
Er zijn veel dingen om blij en dankbaar voor te zijn. Ik ben erg blij dat Lilo Boyo accepteert. Ze zal de beste hulp ter wereld zijn, omdat ik denk dat ze zo duidelijk is in haar lichaamstaal tegenover Boyo. Ze verstaat echt de kunst om hem hard te beledigen, terwijl ze hem toestaat haar mondhoeken te likken en haar op alle mogelijke manieren voor de gek te houden. En ik weet dit, omdat we Lilo sinds afgelopen donderdag elke dag ontmoetten. 🙂
Ik vind het ook leuk dat Boyo en Mozart zo goed met elkaar overweg kunnen. Ze spelen het liefst gewoon als ze elkaar ontmoeten, en ze hebben de neiging zichzelf en elkaar enigszins dubbelhartig in de riem te verstrikken. Maar het gaat in ieder geval heel goed, wat veel goeds voorspelt voor de toekomst.
Op eigen terrein gaat steeds beter met Molly. Ze raakte behoorlijk van streek toen Boyo thuiskwam, en kwam amper anderhalve dag opdagen. Nu komt ze de keuken in, waar we het grootste deel van de tijd zijn, en eet, drankjes – en gaat op zijn klauwpoot liggen en wordt geknuffeld door zijn moeder. Ik ben heel blij dat ze zo snel hierheen komt; ze is niet altijd blij als er nieuwe honden komen. Hoewel ik denk dat ze begrijpt dat Boyo hier zal blijven, en dat het net zo goed is om er een beetje aan toe te geven. ♥ (Bovendien praten we hier al heel lang over, Ik en Molly – dat er een puppy komt, dat is van haar en van mij.)
Anders wel Ik ben nog steeds van mening dat Boyo een ontzettend rustige pup is. Vandaag begon hij meer initiatief te tonen om binnenshuis te spelen, en ik hoop dat hij zijn energieniveau minstens een paar stapjes omhoog zal brengen. Maar het is heel grappig om te zien dat hij zijn ogen heeft geopend om een beetje te vechten met een touwknoop – en bovendien houdt hij van zijn kleine kauwbotje dat hij onlangs kreeg. Het zal hem veel tijd kosten om op het hele ding te kauwen, maar hij is er zo cool mee. ♥
I denk Boyo zal het zijn (dat is hij al!) een zeer, zeer gezellige hond. Het zal zo ziekelijk interessant zijn om te zien hoe hij zich ontwikkelt, en hoe hij zal zijn als volwassene. Om nog maar te zwijgen: ik kijk uit naar alles wat we samen gaan doen. ♥