Ja, dus ik was terug bij het vergelijken van honden. Een kennis die honden kent, zei echter dat het meer gaat om het vergelijken van de sterkte van verschillende kenmerken, dan honden vergelijken – en misschien heeft hij gelijk. Het maakt niet uit welke, dan is het tijd voor verdere vergelijkingen tussen Ella en Boyo. 🙂
Boyo en Lilo zijn op zoek naar lekkers aan de rand van het bos waar ik woon.
Dat heeft Ella altijd gedaan een dwaze hond geweest. Zelfs als puppy was ze volkomen onbevreesd. Als jonge hond en later als volwassene heeft ze enorme rotsen beklommen en zichzelf vervolgens naar beneden laten vallen zonder na te denken over wat er gebeurt als ze landt. Ze is erop geklommen (relatief) hoge ladders tot roosterplateaus, en sprong naar beneden. Ze was niet zo slim, mijn hond.
Ella was dat ook extreem geamuseerd door het zoeken naar snoep. Het was het beste wat ik kon bieden in plaats van te zoeken naar drugs of vermiste mensen, en ze hield van zoeken. Dit hebben we in verschillende omgevingen gedaan, en inderdaad ook in speeltuinen. Speeltuinen zijn niet alleen geweldig voor kinderen, maar ook voor honden. In ieder geval voor Ella. Ze vond het helemaal geweldig om in de klimrekken rond te klimmen en naar lekkers te zoeken. Om nog maar te zwijgen van het rijden op de glijbaan. Natuurlijk sprong ze vanaf daar ook van grote hoogte naar beneden. Er is trouwens altijd een #facepalm-waarschuwing over haar geweest.
Boyo is iets compleet anders. Nu zijn we al anderhalve week de klok rond aan het rondhangen, en ik denk dat ik een relatief goed beeld begin te krijgen van wie en wat hij is. Om voor de hand liggende redenen hebben we niet zoveel tijd gehad om onszelf te activeren als ik en Ella, maar wat mij tot nu toe is opgevallen is…
Boyo is binnen vergelijking met Ella, een tamelijk voorzichtige hond. Hij houdt graag afstand van mensen die hij niet kent, en doet het rustig aan met de begroeting totdat hij een soort overzicht krijgt van wat voor soort persoon het is die wordt benaderd. Hij heeft ook niet dezelfde drive en behoefte om vooruit te komen – en dan bedoel ik zowel fysiek als mentaal. Waar Ella minstens duizend kilometer per seconde door het leven snelde, Boyo baant zich een weg naar voren met een snelheid van misschien vijftien kilometer per uur.
Maar dat is hij wel geïnteresseerd en geamuseerd door het hoofd te gebruiken. We hebben het een paar keer gehad, laatste vandaag eigenlijk, gooide snoepjes weg in een bosomgeving, zodat zowel hij als Lilo (die het ook heel grappig vinden) moesten zoeken en kregen veel lof toen ze het lekkers vonden. Maar in tegenstelling tot Ella, hij heeft dus niet zoveel vechtlust als het gaat om bijvoorbeeld het beklimmen van een rots. Ella vocht om te winnen. Boyo is aan het vechten, maar slechts een klein beetje. 😀
Ik zou graag willen wijs erop dat deze vergelijking die ik maak tussen twee gaat individuen. Haar, opgevoed door de strijdkrachten, had een aangeboren drive en werkethiek die volgens mij moeilijk te verslaan is. Ik weet dat ik erover aan het ronddwalen ben, maar achteraf besef ik steeds meer dat ze geen normale hond was. Boyo bevestigt het, omdat ik denk dat zijn verlangen om dingen te doen op een normaler niveau ligt. Misschien zelfs een iets lager niveau, omdat hij niet afkomstig is van een fokker die investeert in nutslijnen.
Het is mogelijk dat er meer gedrevenheid in Boyo zal zijn naarmate hij ouder wordt. Maar op de een of andere manier kan ik het moeilijk geloven, gezien het feit dat Ella was zoals ze vanaf het begin gelijk had. Maar aan de andere kant; Ik ben geen expert en misschien zal Boyo uiteindelijk de meest actieve hongerige hond ter wereld worden en zal ik al onze tijd samen besteden aan het vinden van verschillende manieren om hem te activeren. 😀
Ik kan Ik kan het niet helpen, maar vind het best wel lekker dat twee honden van hetzelfde ras zo diametraal verschillend kunnen zijn. Misschien is het niet zo vreemd, maar het is nog steeds buitengewoon interessant. Speciaal voor mij, die tijdens Ella's leven niet zoveel normale honden heeft ontmoet.