Czystość pokoju

To przy czystości pokoju jest chyba najważniejsze, najbardziej niegrzeczny, jaki znam, jeśli chodzi o posiadanie szczeniaka. Uważam, że wycieranie kałuż moczu w środku jest do niczego, i bieganie po schodach sto razy dziennie. Mieszkam na trzecim piętrze, więc jest to niezła zabawa.

Teraz mam mamy okres, w którym faktycznie działa to bardzo dobrze. Minęło kilka dni, odkąd mieliśmy wypadek z siusiu w pomieszczeniu. Dzieje się tak z przerwami od dwóch tygodni – wcześniej wybiegliśmy w odstępie około półtorej godziny. Kiedy Lilo była nieobecna przez pięć dni z rzędu, w domu działała fantastycznie; mógł wytrzymać bez przerwy cztery godziny i pomyślałem, że może już wszystko zostało zrobione.

Ale potem to przyszło Lilo, wróć, i było dużo nieszczęścia – i kilka kałuż siusiu dziennie. Już miałem pęknąć – i naprawdę uważam, że wycieranie kałuż siusiu jest do niczego. Zwłaszcza, gdy wiedziałam, że rzeczywiście potrafi sobie poradzić. Mężczyźni; przecież nie jest taki stary, więc to tylko kwestia trzymania gęby na kłódkę, wycierania kałuż siusiu i wyglądania na szczęśliwą.

Ale teraz tak Od kilku dni nie mieliśmy żadnego wypadku, i zaczynam odważać się wierzyć, że być może jesteśmy mniej więcej na mecie. Być może, ja do bankructwa. Ma dopiero dwanaście tygodni, więc podejrzewam, że będzie więcej wypadków, ale ogólnie rzecz biorąc, niezwykle miło jest nie musieć ciągle biegać.

Praktycznie kiedy Mam szczeniaka i trenuję czystość w pokoju, Staram się jak najbardziej ograniczać przestrzeń, w której mój szczeniak musi się poruszać. Ma to na celu zmniejszenie ryzyka powstania basenów siusiu, których mogę nie zauważyć (co w każdym przypadku jest łatwe do wykonania), i żebym zawsze wiedział, co porabia mój szczeniak. Dotyczy to również żucia; Chciałbym wiedzieć, że moje książki i inne rzeczy nie ulegną pożeraniu. 🙂

Dlatego mamy teraz od miesiąca jesteśmy głównie w kuchni, którą wyznaczyłam rusztem kompostowym. Na noc zamykam nas także kratkami kompostowymi w sypialni – tak, aby ewentualne wypadki ograniczały się właśnie do tego miejsca, a nie do reszty mieszkania.

Co widzę czekam teraz z niecierpliwością, jest kilka rzeczy; między innymi nie mogę się doczekać zmniejszenia liczby wyjazdów. Przegrywamy pięć lub sześć rund, w zależności od tego, jak długo nie śpimy (czytać; jak długo nie śpię), co jest całkowicie w porządku – ale miło byłoby zejść do czterech, maksymalnie pięć razy dziennie. Ale jak powiedziano gdzie; ma dopiero dwanaście tygodni, więc prawdopodobnie nierozsądne jest oczekiwanie tego jeszcze całkiem. 🙂

Ja też widzę nie mogę się doczekać, aż nie będę musiał wstawać z łóżka, ubieraj się jak cholera i wyjdź. Chciałbym móc wspiąć się na górę, idź do dass, ubierz się w ciszy i spokoju, woda do picia i tak dalej, zanim wyjdziemy. Nie wspominając już o tym, że nie mogę się doczekać, kiedy nie będę musiała nosić butów w pomieszczeniu, abyśmy mogli szybko wyjść, jeśli zajdzie taka potrzeba. Teraz cały dzień chodzę w butach (idą prosto do sypialni) w ciągu jednego miesiąca, i choć z jednej strony praktyczne, w środku panuje bałagan, a także dość ciepło na stopach.

Też powinno miło będzie docelowo otworzyć całe mieszkanie. Moja kuchnia jest dość mała, więc jest mi ciasno, dwa psy i Molly, być tutaj. Jest to całkowicie wykonalne, i dopóki Boyo jest mały, to działa. Ale nie powinno tak być na zawsze. Poza tym ciągłe przesuwanie rusztu kompostowego z drzwi, aby wejść i wyjść z kuchni, jest trochę kłopotliwe.

Ogólnie mówiąc w sumie jestem niesamowicie zadowolony. Ellę sprzątano dopiero w wieku około pięciu miesięcy, więc Boyo zaszedł znacznie dalej niż ona w tym wieku. To wyjątkowo dobrze wróży na przyszłość, ponieważ moim zdaniem to najlepsza rzecz w posiadaniu szczeniaka. Wolałbym żuć i gryźć, codziennie, zamiast wycierać kałuże siusiu i biegać po schodach w kwaterze.

 

Powrót do góry