19 kíló, það var það sem Boyo vigtaði í morgun þegar hann var vigtaður aftur hjá dýralækninum núna. Hann hefur bætt á sig tæpum tveimur kílóum frá því síðast. Alveg í lagi þyngdaraukning, held ég. Eftir um tvær vikur þegar við förum næst ætti hann líklega að þyngjast 21 kíló, hvort fylgja eigi þyngdarferlinum. Tilviljun er það innan við tíu kíló í lægstu fullorðinsþyngd Ellu (hún fór á milli 27 – 31 alla sína fullorðnu ævi), og um sex kíló þangað til hann er jafn þungur og Lilo.
Áður en ég gef þegar ég fer inn í þetta með áætlanir, ætla ég að draga saman dag Boyo í stuttu máli. SMHI lýsti því yfir að það yrði heitt í dag, svo ég ákvað að drífa mig til dýralæknis í morgun til að forðast að fara í hita. Það var nokkuð langur krókur að öldunni, því við hittum Lilo um korter í sjö á morgnana, og dýralæknirinn opnar klukkan átta. En við gengum hægt og hvíldum okkur einhvers staðar í miðjunni, svo það gekk vel.
Eftir hádegi við fengum gesti, og það er líka bæði skemmtilegt og erfitt fyrir smábörn (hehum) hvolpar. Svo afhentum við Lilo til móður hennar og æfðum okkur í að þjóta ekki út allan tauminn til að ráðast á Lilo með skaðræði.. Klukkutíma síðar hringdi mamma Lilo og var að fara út að labba með vini sínum, hundaþjálfaranum, og hundinum hennar – Ég vildi koma með? Og, jo, ef Boyo hefði ekki bara sofnað og ég hefði ekki verið svona þreytt sjálfur. Við gistum heima, en gekk út og hitti þá þegar þeir komu heim.
Það endaði með að móðir Lilo tók Boyo með sér þegar þau fóru í annan stuttan göngutúr, og ég stóð og beið. Boyo hafði hagað sér vel, og það hafði gengið vel – svo mikið klapp á bakið til bæði Boyo og mömmu Lilo.
Svo fórum við og hitti Mozart, sem er nú loksins laus við giardia sína (Ég skrifaði það í gær, tungl trú?). Þeir léku lausir um tíma, en þá var orðið tiltölulega seint og eiginlega kominn tími til að fara inn. Í augnablikinu er Boyo alveg sleginn út, sem er rétt hjá honum. 😀 Hann hefur eytt tíma með fullt af hundum í dag og lært mikið – þá átt þú skilið að vera þreyttur. ♥
Áætlanir
Ég á marga áætlanir um nokkra mismunandi hluti. Ég safna þeim flestum undir regnhlífarléni – keyoflife.se (Enskumælandi). Nokkrar áætlana snúast um hunda, og mér datt í hug að segja þér aðeins frá þessu.
Einn þeirra endurtekið verkefni sem ég hélt að ég myndi helga mig er að framleiða einhvers konar millistig á milli fréttabréfs og rafræns (digitalt tímaritið). Vinnuspeki mín er sú að hvert hefti eigi að hafa þema. Ég var að hugsa um að gefa út fyrsta tölublaðið í september eða svo, og ég ætlaði reyndar að helga það – giska á hvað. HUNDAR! 🙂
Ég hef enn hefur ekki tekist að móta nákvæmlega hvað þemað ætti að innihalda annað en bara hunda. En eftir það sem ég sjálfur hef hugsað um að undanförnu, þá verður um aðkomuna að hundinum að ræða. Hvernig fólk sem fæst við mismunandi hundatengda hluti sér verkefni hundsins, eigið samband við hundinn, að þjálfa hund – og svo framvegis. Mér hefur reyndar ekki tekist að finna gott orðalag á það ennþá, en það kemur.
Ég á í þeim öllum að minnsta kosti tvær manneskjur sem ég mun hitta og tala við, sem hafa mjög ólíkar skoðanir á hundum. Að minnsta kosti hvernig á að þjálfa og stjórna þeim. Mér hefur verið mælt með öðrum flokki sem virkar með hundum, og ég get hugsað mér nokkra í viðbót. Sama hvaða ég vel – ef ég vel mér par eða keyri beint í flísina eins og sumir tjá sig, þannig að ég held að það verði geðveikt áhugavert.
Nú þegar ég hugsa um það held ég að ég gæti fundið leið til að móta spurninguna sem allt þemað ætti að einbeita sér að. Það ætti að vera augljóst núna hvað mér finnst um kjötbolluaðferðina og að ég hef sterkar skoðanir á jákvæðri styrkingu eins og hún er talað um og skrifað um af flestum sem ég hef fundið sem halda hundanámskeiðum. Ég hef líka áttað mig á því að viðhorfið til þessa fer líklega eftir því hvers konar hund þú hefur áhuga á, og lifa með.
Ég held að þetta fyrsta tölublað kannski (ef þetta er rétt orðalag) hlýtur að snúast um hvernig þú lítur á jákvæða styrkingu í tengslum við tegund hunds sem þú ert með, og hversu jákvæð styrking er í samanburði við kröfur – en líka að hlutum sem þú æfir ekki endilega með hundi. Til dæmis hundur sem krefst pláss á þann hátt sem er óþægilegt fyrir menn, eða ungur hundur sem reynir á mörk fáránleikans, eða eitthvað annað.
Ég skal komast að því smá um hvernig ég ætti að móta spurningu mína um þetta, því það er ekki alveg auðvelt. En sama hvernig orðalagið mun líta út, útkoman verður ömurleg. Ég mæli eindregið með því að kíkja á keyoflife.se og fylgjast með mér umfram allt á Facebook. Þá muntu komast að því hvað er að gerast með þetta, og þegar fyrsta tölublaðið kemur út.
Hver veit – það gæti komið í ljós að hvert mál mun snúast um hunda. 😀 Það kæmi í raun ekki á óvart ef það gerist.