Een paar dagen geleden toen ik Lilo aan haar moeder overliet, we maakten een wandeling naar een fantastisch goede plek die we een tijdje geleden in het bos hadden gevonden. We lieten de honden uit, zodat ze een tijdje konden rondrennen en spelen. Ik heb het al eerder gezegd, maar ik zei het nog een keer tegen Lilo's moeder – zij en ik zijn eigenlijk niets meer dan de kans voor onze honden om elkaar te ontmoeten.
Ik geloof er heilig in dat bepaalde relaties die je in het leven hebt, bedoeld zijn. Een match gemaakt in de hemel, zoals ze soms zeggen. Ik heb er meerdere onder mijn dieren gehad. Een van mijn eerste katten, Saga – zij en ik hadden een ongelooflijk bijzondere relatie. Ik en Ella – blijkbaar. Molly en ik hebben ook een heel bijzondere relatie.
Maar dat was het ook het is onbeduidend om te beweren dat alleen mensen en dieren een speciale relatie kunnen hebben.
Boyo en Lilo zo’n relatie hebben. En ik ben er echt van overtuigd dat het de bedoeling was dat ik Lilo en haar moeder zou leren kennen (om nog maar te zwijgen van het verlies van mijn Ella), zodat ik Boyo naar huis kon brengen, zodat de twee de ongelooflijk mooie relatie die ze hebben konden ontwikkelen.
Ik hou van de mijne hond, maar voor mij is het zo ongelooflijk duidelijk dat de relatie tussen hem en Lilo belangrijk is. Ik ben slechts een aanhangsel – de persoon die toevallig een hond wilde toen Boyo beschikbaar was. Het was alsof er op dat moment iets anders in beweging was, die ervoor zorgde dat Lilo en Boyo elkaar leerden kennen. Ze zijn op zoveel meer manieren belangrijk voor elkaar dan alleen het feit dat het allebei honden zijn en dat Boyo met Lilo is opgegroeid als tweede moeder en hij als de hare pup-van-een-andere-moeder.
Het is één vreemde ervaring, betrokken zijn, maar nog steeds niet, in het leven van mijn eigen hond. Op de een of andere manier maakt het mij een beetje verdrietig, maar aan de andere kant – het is een prachtig gevoel om te zien hoe twee individuen zo'n geweldige relatie hebben als deze twee honden.
Als iemand dat zou doen Ik ben benieuwd wat het is waardoor ik denk dat ik dit zie, of hoe het zich manifesteert – Ik kan het niet echt uitleggen. Het is meestal gewoon een gevoel – maar sommige gevoelens zijn zo sterk dat er als het ware niets anders overblijft dan erop te vertrouwen dat het zo is. Dit voelt ongeveer hetzelfde als toen Ella me vertelde dat het tijd was om met de voorbereidingen te beginnen, omdat onze tijd bijna op was. Het is dezelfde waarheid in gevoel.
En afgezien van dat het een overweldigend gevoel is om niet de hoofdpersoon in het leven van mijn hond te zijn, Ik ben nog steeds blij dat ik beschikbaar was en ben om als brug tussen Boyo en Lilo te fungeren, en dat ik de kans heb om voor hen het platform te zijn om zo sterk te zijn, mooie relatie die ze hebben.
En eerlijk gezegd – Ik heb nog nooit twee dieren zo'n relatie zien hebben. Ik voel mij diep bevoorrecht om dit te ervaren.