Ik schreef eerder dat ik een soort trainingsdagboek zou bijhouden. Het is niet gebeurd – vooral omdat mijn bloggen momenteel op zo'n laag niveau staat. Maar goed, ik dacht dat ik je iets zou vertellen over waar we nu mee bezig zijn, en waarom. En als de titel het niet verklapte, zodat ik het kan vertellen – contactoefeningen. 😀
Als dat zo is iemand vraagt zich af, contactoefeningen bestaan dus uit het leren van de hond dat het zowel goed als prettig is om af en toe een beetje oogcontact te hebben met zijn mens. Ella leerde heel snel, maar Boyo is hier echt slecht in. Dat is hij al sinds ik hem ophaalde, en hij is ook ongelooflijk moeilijk om daarop te trainen, omdat hij zo ziekelijk snel afgeleid en ongericht is. Voeg daaraan toe dat Lilo al een paar jaar bij ons is, drie maanden, zomer en herfst, dan wordt duidelijk dat er niet veel ruimte was om het te oefenen.
Binnen werkt het beha. Er is hier niet veel dat hem kan afleiden, en hij maakt goed oogcontact voordat ik naar het eten ga, of als we uitgaan en hij zit te wachten terwijl ik me aankleed (zelfs als hij mieren in zijn kont heeft, Daarom kan hij moeilijk stilzitten).
Maar buitenshuis, dus… mijn god. Het is min of meer onmogelijk om langer dan een duizendste van een seconde oogcontact met hem te maken, en dan is hij volledig verdwaald in zijn eigen kleine wereld. Mijn persoonlijke mening hierover is dat het zo misselijkmakend frustrerend is dat ik bijna snauw. Hoe train je een hond die absoluut weigert de geur van snoep te volgen, tot oogcontact en vervolgens belonen? Ook al vindt hij de snoepjes die we gebruiken erg lekker.
Nu hebben we dat gedaan geruime tijd één kant op rennen, en dat werkt duidelijk niet. Hij begrijpt helemaal niet wat ik wil dat hij doet, of wat is het nut ervan. Ik zou graag willen geloven dat ik perfect ben 😉 maar nu is het tijd om na te denken over wat er misgaat. Al ervaar ik Boyo als behoorlijk opgeblazen en vooral traag, dan is hij niet onintelligent. Hij is waarschijnlijk behoorlijk slim, hij is gewoon anders vergeleken met Ella.
En dan is dat ik net als ik moet gaan kijken. Moet ik veranderen?? Is het tijd om van tactiek te veranderen??
Er zijn rijen met redenen waarom het saai voelt om zulke simpele oefeningen te doen met een hond van één jaar oud, maar het is wat het is. Ook is hij een nieuwe tienerperiode ingegaan waarin hij vergeten is hoe hij netjes aan de lijn moet lopen. Het is niet zo erg als de vorige, en hopelijk duurt het niet zo lang, maar dat valt nog te bezien.
Maar omdat terug naar oogcontact; Boyo is hier echt slecht in. Met mijn soms korte geduld komt het helemaal niet goed, dus ik begrijp dat hij moe wordt. Ik word moe als hij erop staat zich als een muppet te gedragen.
Dus – Lilo zal het doen ben hier morgen/vandaag (hangt af van wanneer ik het bericht publiceer), dan is haar moeder een week vrij. Ik zal profiteren van deze week en me concentreren op het oefenen van contactoefeningen als we weg zijn. We gaan geen geavanceerde dingen doen, maar gewoon oogcontact – en misschien zelfs verstoppen in het bos, zal het zijn.
Betreffende beloningen denk ik – nu houdt Boyo natuurlijk van snoep, maar ik denk dat ik in plaats daarvan voor veel fysieke lof ga. Hij reageert er goed op – beter dan snoep, I denk. We zullen zien. Nu gaat zij verschillende zaken testen en evalueren, die nog een tijdje zullen gelden.
Bloggen is zoiets zei zo nu en dan, maar ik zal mijn best doen om u op de hoogte te houden van wat er aan de hand is. Het zou zo verdomd leuk zijn als het in Boyo's schedel kon klikken, op die manier dat hij het punt enigszins begrijpt.
Voordat ik zelfs Ik besloot dat het Boyo zou zijn, Ik zei dat ik een uitdaging wilde bij mijn hond. Ik wist niet dat dit precies zo’n uitdaging zou zijn. 😀