Gisteren heb ik een aantal foto's van Boyo gepost in een paar FB-groepen waarvan ik deel uitmaakt, wat gaat over honden. In beide groepen zat iemand die zich afvroeg waarom ik mijn hond een muilkorf gebruik in plaats van hem netjes aan de lijn te leren lopen. Vandaag dacht ik dat ik daar precies op in zou gaan, omdat ik denk dat ik er nog niet eerder over heb geschreven.
Boyo met zijn neusriem en brede ketting, in Kopparlunden Västerås.
Eerste keer ik maakte kennis met het neushalster toen Ella een jonge hond was en helemaal ossengek aan de lijn. Het was bijna onmogelijk om met haar mee te gaan. De hele hond was helemaal krankzinnig. Ze scheurde en trok, rende heen en weer en gedroeg zich als een idioot. Het maakte echt niet uit wat ik deed, want ze had alle gehoor en begrip verloren.
En dat was er de neusriem. Opeens kon ik haar onder controle krijgen. Ineens konden we gaan. Niet dat ze zich minder klootzak gedroeg, maar het was mogelijk haar onder controle te krijgen. En dan moest de neusriem de rest van haar leven om, behalve de laatste drie maanden of zo. Hieraan moet worden toegevoegd dat Boyo veel beter aan de lijn loopt dan Ella ooit heeft gedaan (behalve de laatste zes maanden). Ella hield zich graag vast aan de riem en ging het liefst een paar stapjes liggen (of zeventien) voor. En voordat je denkt dat ik het was, had ik het mis – Ik heb van verschillende mensen die FM-honden hadden gehoord dat ze hetzelfde probleem hadden. Ik heb ergens een videoclip gezien, waar politie- en militaire honden werden gedemonstreerd – en geloof in de hel, het was precies hetzelfde. De honden hingen aan de riem en de man leunde er achterover in 45 beoordelaar. Maar de honden werkten daar, Natuurlijk.
Maar waarin val – terug naar de neusriem.
Ik heb een neusriem ook op Boyo. Ik zal het waarschijnlijk blijven hebben. Waarom? Omdat ik het handig vind. Tijdens de ergste tienerjaren van Boyo, toen hij zo ongeveer alles vergat over hoe je netjes en netjes aan de lijn moest lopen, was het noodzakelijk. Nu loopt hij vooral mooi en netjes, maar kan een beetje wegrennen als hij aan de lange lijn is (echter niet altijd of heel veel). Maar als de neusriem om is, is dat wel hard nodig, heel weinig druk op de riem om hem mij te laten volgen. Met een halsband of harnas zou ik meer kracht nodig hebben, en dat wil ik graag vermijden.
Ik kan het zelf Ik vind het moeilijk te begrijpen waarom mensen erop aandringen hun honden een harnas te geven. Er zijn een paar omstandigheden waarin ik me kan voorstellen dat ik een tuigje op mijn hond draag, en ze hebben allemaal te maken met slepen. Als ik mezelf ertoe zou kunnen brengen Boyo te trainen in het trekken van gewichten of in het trekken van een karretje of iets dergelijks, dan zou hij een harnas dragen. Als ik zou werken aan het trainen van zijn achterwerk en achterpoten op heuvels, Ik zou ook een harnas gebruiken dat speciaal daarvoor is ontworpen (Ik had zo'n tuigje voor Ella). Verder vind ik het moeilijk om te begrijpen waarom een harnas beter zou zijn dan een halsband of neusriem.
Betreffende Overigens vind ik kettingen klein, dun, Magere kettingen zijn krankzinnig. Ik hou bijvoorbeeld niet van hele keel als dat het enige is dat je gebruikt. Een volledige choke is alleen effectief als deze zich bovenaan de nek van de hond bevindt, maar omdat het de hele tijd naar beneden glijdt, verliest het het punt volledig. Ik geef de voorkeur aan hele brede kettingen, zodat eventuele druk gelijkmatig wordt verdeeld en niet in een klein gebied wordt gesneden.
…
Wat ik geloof – en ik meen het echt geloven dat mensen boos worden als je iets anders gebruikt dan wat zij zelf goed vinden, is dat ze geloven dat je hond niet aangelijnd kan lopen. En ik moet in het voordeel van Boyo zeggen dat er wel een paar kleine dingen zijn waar ik me zorgen over kan maken (Ik ben kieskeurig), Over het geheel genomen loopt hij nu dus aardig aan de lijn.
Er zijn dingen links om aan te werken, maar hij is nog een tiener. Het enige dat echt vervelend aan hem kan zijn, zijn de schokken die optreden als hij beseft dat hij een konijn wil achtervolgen., vogel of mogelijk kat die hij ziet als we weg zijn.
Maar dat ervan uitgaan dat een hond niet netjes aangelijnd loopt omdat een bepaald hulpmiddel wordt gebruikt, voelt een beetje verdrietig.