Stemming versus balans

Wij zijn niets meer dan mensen. Honden zijn niets anders dan honden. We hebben totaal verschillende manieren van communiceren, reageren en actie ondernemen. Waar ik denk dat zowel honden als mensen naar streven, is balans. Ik doe het tenminste zelf, en ik heb genoeg onevenwichtige honden gezien om te beseffen dat zelfs zij het prima doen – balans.

Om in te wonen emotionele onbalans is extreem stressvol. Iedereen die een onevenwichtige relatie van welke aard dan ook heeft of heeft gehad, weet dat. Naar mijn persoonlijke mening is evenwicht de moeite waard om meer te doen dan ernaar te streven – het is de moeite waard om voor te vechten. Maar dat was het ding over mens zijn, beïnvloed worden door zaken die buiten onze macht liggen, om te reageren en te handelen op basis van gevoelens die noch onszelf, noch iemand om ons heen ten goede komen. Inclusief onze honden.

Ik weet het niet hoe het met je hond gaat, maar ik merk heel duidelijk aan de honden die ik om me heen heb of en wanneer ik zelf in een emotionele disbalans zit. De honden worden extra ruw, Ik raak geïrriteerd en prikkelbaar, en zo wordt het een vicieuze cirkel die nooit eindigt – totdat ik mijn verstand gevangen neem en het zelf breek.

Dat zijn we allemaal afhankelijk van degenen die we om ons heen hebben. Als iemand in het gezin een slecht humeur heeft, heeft dit gevolgen voor alle gezinsleden. Als iemand op het werk of op school geïrriteerd of boos is, verspreidt dit zich als rimpelingen op het water en kan het uiteindelijk veel mensen treffen – wat op zijn beurt gevolgen heeft voor nog meer mensen, en dan worden de ringen groter en groter.

Honden, in tegenstelling van ons, hebben hier grip op. Ze reageren op wat zich voor hen afspeelt, hier en nu. Wij mensen doen het niet op dezelfde manier. We hebben onze instincten ver weggestopt, diep onder zoveel lagen van sociale en culturele verwachtingen dat we het contact ermee min of meer volledig zijn kwijtgeraakt. Honden volgen in principe uitsluitend hun instincten, als we ze geen ander gedrag leerden. Maar instincten komen nog steeds vaker voor dan niet – Tenminste, dat is wat ik persoonlijk denk. Een hond is een hond. Een mens is een mens. Wij kunnen nooit hetzelfde zijn.

Wij kunnen het echter wel moeite doen om elkaar te benaderen. Ik lees hier en daar wat over hoe de hond door de millennia heen heeft geleerd hoe wij mensen communiceren, en ik ben er absoluut van overtuigd dat dit waar is. Maar mijn persoonlijke mening is dat wij mensen wat dat betreft niet lui hoeven te zijn en niet meer moeten leren over hoe de hond communiceert – en om te communiceren op een manier die het automatisch begrijpt.

Een vraag deze houding en vraag ons af hoe we met onze staart kunnen kwispelen als we geen staart hebben om te kwispelen. Hiertegen wil ik alleen maar zeggen dat communicatie uit meer bestaat dan kwispelen. Het zou nooit bij me opkomen om op handen en voeten te gaan zitten en met mijn kont te zwaaien, terwijl Boyo met zijn staart kwispelt. Ik gebruik echter bewust mijn lichaam en lichaamstaal en gezichtsuitdrukkingen als ik bijvoorbeeld wil dat hij beweegt. Ik hoef hem niets te leren, hij begrijpt mij zonder dat ik meer dan heel duidelijk doe, lichaam en gezicht gebruiken, laat zien wat ik verwacht.

Dat is het ook behoorlijk cool. Het is niet een beetje zielig, kwaadaardig of wreed.

Maar als wij zal terugkeren naar dat ding van evenwicht. Wat is balans? Hoe dit te bereiken? Waarom evenwicht belangrijker is dan het hebben van een vrolijke hond?

Voor mij persoonlijk Balans gaat over zoiets simpels als je goed voelen, om niet in buitensporige hoeveelheden door mijn eigen gevoelens te worden beïnvloed. Ik heb een bipolaire stoornis, Ik begrijp heel goed hoe emotioneel zijn op de een of andere manier een persoon beïnvloedt. Het is vreselijk stressvol, en de rest van het hele leven zal erdoor worden beïnvloed. Het geeft ook een effect in de vorm van deze ringen op het water waar ik eerder over schreef. Op die manier leven betekent leven in een voortdurende onevenwichtigheid.

Balans voor mij is het hebben van een gelijkmatige en stabiele gemoedstoestand. Om met tegenslagen om te kunnen gaan zonder van kant te wisselen, zonder boos te worden en elk bord dat je hebt kapot te slaan of een gat in de toiletdeur te trappen. Om zonder overdrijving zowel gelukkig als gelukkig te kunnen worden en zijn.

Alle emoties aan een hoger volume betekent stress. Het is de emotionele stress die de onbalans veroorzaakt. Daarom wil ik vermijden, voor zover mogelijk, alleen de spanning (Bovendien heb ik een extreem lage stresstolerantie). Het hoeft niet noodzakelijkerwijs een grijze massa van niets te zijn, zonder – rust en stilte.

En ik geloof echt dat onze honden ook naar die rust streven. Het saldo. Je kunt gelukkig zijn, tevreden, gelukkig en tevreden met het leven zonder rond te rennen zalig hysterisch. Het is heel goed mogelijk, en ik ben ervan overtuigd dat iedereen zich er beter door voelt. Inclusief onze honden.

Om te kunnen geef onze honden de grootst mogelijke mate van evenwicht, Zijn het niet de honden waar we ons op moeten concentreren?. Eigenlijk zijn wij het zelf. Zijn wij uit balans?, Kunnen we erop rekenen dat het opgemerkt wordt bij onze honden?. Het is daarom noodzakelijk om bewust aan en met jezelf te werken als je je ervan bewust bent dat je een korte stronk hebt, heeft de neiging erg boos te worden, gefrustreerd, boos enzovoort. Alles wat deze emotionele stress kan veroorzaken, moeten we aan werken, zodat we het beter onder controle kunnen houden en daardoor zowel onszelf als onze honden meer kunnen geven – balans.

En dat is er iets waar we echt geen profijt van hebben, is handelen naar onze gevoelens. Bovenal niet negatief, destructieve emoties. Een leider die zijn emoties niet onder controle heeft, is voor een hond oninteressant om te volgen. Het is meestal heel duidelijk merkbaar als wij als mens ons geduld verliezen, begint te schreeuwen en te brullen, stampen met de voet, wordt helderrood in het gezicht, schamen voor onze gênante hond enzovoort. We zijn er waarschijnlijk allemaal geweest – Ik ook. Eigenlijk altijd toen Boyo een tiener in zijn beste jaren was, het allerergste.

Om in te wonen balans met uw hond wel – Tenminste voor mij, een voortdurend bewegende relatie. Ik bedoel niet dat wij of de honden zich aan elkaar moeten aanpassen. Wat ik bedoel is dat we elkaar door ons gemeenschappelijk evenwicht voortdurend volgen. Als de hond ergens op reageert en handelt, is het onze taak om de evenwichtige tegenhanger van de hond te zijn. Honden zijn ongelooflijk veel beter dan wij in het lezen van energieën en emoties. Het zou mij niets verbazen als ze dat ook daadwerkelijk deden zijn energie en emoties en handel daar meer dan iets anders naar.

Dus – Zelfs als het is zowel moeilijk als lastig, kijk eens extra naar jezelf en bedenk waarom je bijvoorbeeld je hond corrigeert en waarom elke correctie moeilijker wordt dan voorheen? Corrigeer je omdat de hond daadwerkelijk iets verkeerd heeft gedaan?, of corrigeer je omdat je bang bent, nerveus, bezorgd, boos of iets anders?

Het klinkt echt alsof ik er zelf slecht in ben. Geloof me – Dat ben ik niet. Ik heb dagen dat ik een heel korte stomp heb, als ik super gefrustreerd raak, is prikkelbaar en prikkelbaar, en het leven voelt meestal als stront. Maar deze gevoelens zijn van mij, Ik moet ze bezitten en ervoor zorgen dat ze in balans komen. Om de emotionele stress te verlagen, zodat ik als een goede en verstandige leider voor mijn hond kan optreden. En het is echt verdomd belangrijk, want zonder evenwicht wordt de hond onhandelbaar (als u pech heeft of voortdurend in disbalans verkeert).

Nu kan dat vraag waarom iemand met een bipolaire stoornis überhaupt een hond heeft, als dat evenwicht zo belangrijk is. En dat is eigenlijk precies waarom. Ik zou graag willen geloven dat ik een beter zelfbewustzijn heb dan de meeste mensen, maar honden zijn absoluut geweldig in het vertellen wanneer je uit balans bent, juist omdat ze zo waanzinnig grof worden. Dus als de hond zich als een ezel gedraagt, is dat niet de schuld van de hond – jij bent het die iets voor jezelf moet doen. Met andere woorden; Als je een hond hebt terwijl je met een bipolaire stoornis leeft, ben je zo in de war om zo stabiel en stabiel mogelijk te blijven, zo veel mogelijk tijd.

Natuurlijk heb ik dat gedaan Dat is mij tijdens mijn jaren bij Ella niet gelukt, of de tijd met Boyo tot nu toe. Maar ik heb er veel moeite voor gedaan en ik vind het heel belangrijk. En ik vermoed dat het deze is, meer dan wat dan ook, waardoor ik de honden heb die ik heb. Goede honden. Slimme honden. Stabiele honden.

Vuile honden? Absoluut. Heren beha honden.

Dus ongeacht Of je nu problemen hebt met je hond of niet, is mijn beste tip om meer aan jezelf te werken dan aan de hond. Wanneer u stabiel bent, zal uw hond evenwichtiger zijn, en zo wordt het een positieve cirkel en een opwaartse spiraal.

Je hond zal je dankbaar zijn.

 

Terug naar boven