Is het iets waarvan ik het gevoel heb dat ik “mislukt” met – of tenminste, die een aanzienlijke achterstand heeft opgelopen, dan is er de eenzame training met Boyo. Covid kwam slechts een week of twee nadat ik Boyo naar huis had gebracht naar Zweden, en de meeste van mijn plannen werden verpletterd.
Maar dat ding is momenteel feitelijk aan het veranderen. Over een paar weken zou ik zelf in therapie moeten gaan, en dat was een probleem, dat ding dat Boyo niet alleen wordt opgeleid. Ik heb een aantal maanden de tijd gehad, maar we hebben nog steeds een pandemie, ook al neemt deze nu niet zoveel ruimte in de media in beslag als voorheen. Bovendien was de zomer verdomd heet en walgelijk, en het voelde vooral gewoon moedig.
Ondanks dat is dat wel zo we oefenden af en toe een beetje. Op zijn laatst vandaag, zeer recent, werkelijk. Ik groothandel voeding van Willys (met thuisbezorging) elke maand, en toen ik vandaag de bon kreeg, zag ik dat er een paar kleine dingen ontbraken. Omdat ik het nodig had, Ik had de mogelijkheid om de noodzaak over het hoofd te zien – of ga naar Ica en winkel.
Solo-training, Ik dacht een beetje kwaadaardig bij mezelf. Perfect!
Gezegd en gedaan. Ik heb mijn thee op, ging op date en vertelde mijn jonge haan dat hij nu een tijdje alleen moest zijn. Dus ik heb mijn keuze gemaakt en gepakt, trek mijn schoenen aan, terwijl Boyo vooral mee had willen gaan. Omdat hij binnen de deur zal zitten wachten terwijl ik me aankleed als we naar buiten gaan, hij mocht in plaats daarvan in de hal zitten. Dat is wat ik heb gedaan als hij niet mee kon en het voelt als een goede zaak, duidelijk teken van wat van toepassing is.
Ik was weg misschien 30 – 40 notulen, al met al. Het bezoek aan ICA verliep snel en efficiënt, maar ik stopte buiten het huis om met een paar buren te praten voordat ik weer naar binnen ging. Toen ik Boyo verliet, blafte hij een paar minuten hysterisch – maar daar kan ik mee leven. De buren ook, het leek, omdat ze niets leken te hebben gehoord (dat is vreemd, terwijl hij hysterisch aan het blaffen was). Maar de rest van de tijd was hij stil. Toen ik weer binnenkwam – en dit is ook iets waar ik altijd heel voorzichtig mee ben geweest, Ik negeerde hem waarschijnlijk tien minuten voordat ik hem liet zien dat ik hem had gezien.
Waarom ik dat doe op die manier? Omdat ik niet wil dat het iets vreemds is dat ik kom en ga. Dat is raar, aangezien ik het niet veel heb gedaan. Maar in tegenstelling tot veel anderen die graag worden opgewacht door een hysterisch gelukkige hond, Ik wil een rustige en beheerste hond als ik thuiskom.
In naam van eerlijkheid Ik was bang dat ik hem nooit zou kunnen laten omgaan met het alleen zijn, maar zoals het nu voelt – het komt goed, wat er ook gebeurt. Hij is iets ouder als hij het leert, alleen. Maar ik kan wel gaan winkelen als ik daar zin in heb, of ga naar de kelder, de wasruimte of wat dan ook. Zoals de meeste mensen kunnen doen, ook al hebben ze een hond. En het zal heel leuk zijn, omdat het uiterst lastig is om een hond te hebben die niet alleen kan zijn.
Nu is hij dat hierin niet volledig opgeleid, nog. Mijn doel is dat hij kan worden achtergelaten zonder die minuten van hysterisch geblaf. En we komen er wel – eventueel. Gelukkig heb ik dat (voor één keer) buren die het helemaal eens zijn met een hond die niet heeft geleerd alleen te zijn, klinkt een paar minuten – en ze hebben beloofd me te vertellen of hij langere tijd blaft als ik weg ben. Het is zijn gewicht in goud waard, omdat ik om voor de hand liggende redenen niet altijd in de buurt zal zijn, zo hoor ik.
Ik heb ernaar gekeken groot geheel, alleen vandaag, Ik ben belachelijk blij met mezelf en met Boyo. Wij hebben het gehaald! Nu zal ik proberen dit zo vaak mogelijk te herhalen, en bij minstens één gelegenheid zal ik proberen minstens een uur weg te blijven. Want over een paar weken is het tijd om ruim twee uur per week weg te zijn, en dan moet hij klaar zijn. En dat zal hij ook zijn, omdat mijn hond toevallig de beste van allemaal is. ♥
Het beste van dit is de herinnering dat het niet Boyo is die getraind moet worden om alleen te zijn. Ikzelf en mijn houding ten opzichte van de hele zaak vormen de basis van hoe goed het gaat. Dat is goed om te onthouden.