Oj, Ik realiseerde me net dat het alweer een tijdje geleden is dat ik hier een bericht heb geplaatst. Sorry, het is mij volledig ontgaan. Nog een project gestart, totaal niet gerelateerd aan honden, en het heeft veel tijd en denkwerk gekost. Maar nu is het tijd – en vandaag dacht ik dat ik zou schrijven over een heel geweldig woord dat ik een tijdje geleden in een Facebook-post vond.
Haar velen die enorme problemen hebben met het woord “leiderschap” vooral als het om honden gaat. Persoonlijk kan ik moeilijk begrijpen waarom, maar zo is het. Er is meestal ruzie als/wanneer je erover begint, dus dat doe ik meestal niet (behalve hier).
Maar dan gevonden Ik dit woord “zelfleiderschap“, en was absoluut blij. Ik weet niet meer precies hoe het werd gebruikt, en ik denk dat mijn interpretatie van het woord zeker anders is dan die van degene die het heeft geschreven – maar ik neem de vrijheid om het op mijn eigen manier te interpreteren, en ik dacht, ik vertel je hoe.
Zoals jij zeker Ik heb het gemerkt, ik wil heel graag een hond die weerspiegelt wie jij bent. Bent u gevoelig voor angst en nervositeit?, uw hond zal er waarschijnlijk ook symptomen van vertonen. Is het gemakkelijk voor u om fysiek zwaar te zijn voor uw hond?, het zal op de een of andere manier blijken. Ben je kalm, veilig en stabiel als mens, je krijgt een hond die dat ook is. Het is over het geheel genomen heel eenvoudig, en heeft niets met hondentraining te maken.
En dat is hier is en blijft de kwestie van zelfleiderschap buitengewoon interessant. Het gaat namelijk om leiderschap – Tenminste voor mij, grotendeels over het feit dat ik mezelf boven alles kan leiden. Ik ben mij er bijvoorbeeld zeer van bewust dat ik in bepaalde situaties een zeer kort geduld heb en dat ik soms gemakkelijk in de omgang kan zijn. Maar ik weet ook dat ik eerlijk en duidelijk ben met de honden waarmee ik contact heb, en dat wordt meestal gewaardeerd. Door de jaren heen heb ik ook geleerd dat het geen zin heeft om boos te worden op een hond, of een hond corrigeren als ik boos ben. Dan ben ik niet meer dan een mens, dus het is duidelijk dat het gebeurt – maar ik ben me er voortdurend van bewust dat het geen effect zal hebben.
Om zichzelf te leiden jezelf is jezelf de moed geven om ruimte te nemen. In de, bij het bespreken van leiderschap/dominantie tussen mensen en honden, betekent dat honden ons mensen niet proberen te domineren. En nee, dat is waarschijnlijk waar – althans in de overgrote meerderheid van de gevallen. Wat echter ook waar is, is dat er honden zijn waarvan de mensen bijvoorbeeld niet hun eigen ruimte kunnen opeisen, waaruit een hond voort kan komen die niet over de grenzen van anderen heen kan. Als het zo doorgaat, kan het uiteindelijk een probleem worden, ook al gaat het niet om dominantie.
Om een leider te zijn want zijn hond betekent in hoge mate dat hij voor zichzelf een leider durft te zijn. Je ruimte durven opeisen. Durf eisen te stellen aan de hond. Om jezelf te respecteren en te eisen dat de hond dat ook doet.
Durf te doen al deze dingen hebben op zichzelf niets met uw hond te maken. Het heeft ook niets te maken met geweld of gemeen zijn. Het heeft te maken met het feit dat het oké is om ruimte in een kamer in te nemen. Het heeft te maken met de verwachting dat je hond het respecteert dat je hem niet elke keer als je gaat zitten op schoot wilt hebben.. Het heeft te maken met respect – en je krijgt het niet automatisch door je hond te trainen.
Je zult er doorheen komen hoe het met je gaat En hoe je je gedraagt samen met uw hond.
Dat denk ik Veel mensen denken dat ik dom moet zijn om dit ter sprake te brengen. Dit zou voor zichzelf moeten spreken, en zo doet iedereen het. Of ze denken dat ze hun hond in plaats daarvan trainen om respect te tonen.
Dit is niet vanzelfsprekend. Niet iedereen doet dit, omdat ze ook niet weten hoe ze het moeten doen, of ze voelen zich gemeen tegen hun hond omdat hij eisen stelt.
Er zijn ook mensen die deze eigenschappen van nature niet hebben. Sommige mensen, net zoals er individuen zijn onder de honden, zijn erg zacht van aard. Dat is natuurlijk prima – maar als je een hond hebt, raad ik je aan zelfleiderschap te oefenen. Je hoeft niet te denken dat het uiteindelijk betekent dat je een betere leider voor je hond wordt als deze zich ongemakkelijk en moeilijk voelt. Maar over het algemeen denk ik dat de meeste mensen zich goed zouden voelen bij een beetje zelfleiderschap.
In aanvulling, als de mens zou zo moeten zijn, zelfleiderschap kan voor ons vrouwen een ongelooflijk goed instrument zijn om voor onszelf op te komen onder de mensen in het algemeen. Ik ben zelf geweest (alhoewel niet noodzakelijkerwijs meer) een extreem stil en timide persoon, en het duurde vele jaren voordat ik begreep dat het oké was om plaats te nemen. Het heeft me heel wat moeite gekost om daar te komen – Ella was onder meer vereist, en ze eiste echt van mij dat ik ging zitten, omdat ze dat anders deed. En er was geen sprake van dat ze wilde domineren, maar alleen zij – plaatsvond.
Nog een voordeel met zelfleiderschap; als u een goede en stabiele hond heeft, zal het veel gemakkelijker voor u zijn om uw hond te trainen. Wanneer je kalm bent, veilig en stabiel zal uw hond ook zijn (tenminste als het voorbij de adolescentie komt) om het te reflecteren, en hoogstwaarschijnlijk in staat zijn om naar u te luisteren en u beter te begrijpen, beter leren, en zo een beter getrainde hond worden – als je dat wilt.
Beha, va? 🙂