Við erum ekki mjög oft í Hundrestgården, þrátt fyrir að vera svo nálægt. En í gær vorum við reyndar þarna og Boyo var að leika við nokkra hunda sem voru alveg nýir fyrir okkur. Seinna um kvöldið þegar við vorum aftur úti tók ég eftir frekar miklum haltri, sem kom mér talsvert á óvart. Mér fannst ég ekki taka eftir því að eitthvað sérstakt hefði gerst þegar við vorum í hvíldargarðinum, né að ég hafi séð neitt fyrr um kvöldið innandyra.
Ofursvarti flipinn í miðju slitpúðans er aðeins festur við neðri brúnina.
Það sem hefur það sem gerðist er að það er nokkuð stór húðflipi sem hangir laus undir stóra fótpúðanum á vinstri fram loppunni. Hann er fastur á annarri hliðinni og hefur sennilega verið að flaksa á meðan við höfum verið úti. Nú bíðum við eftir vinkonu sem er úti að versla jólagjafir, og vonandi hafa tíma til að hlaupa inn í Apótekið til að kaupa heimilisþrif og vefja með límbandi svo ég geti pakkað loppunni á haltrandi hundinum mínum.
Kraken.
Þó ég sé það gott að það er ekki verra en það. Nú verður að halda því hreinu, pakkað inn og fara bara í stutta göngutúra í nokkra daga, svo ég vona að það grói án meiriháttar vandamála. Það hefði liðið miklu verra ef hann hefði rifið einhvern mikilvægan vöðva, fékk sprungu í bein eða álíka. Ég hefði eiginlega ekki viljað það. Þetta líður samt eins og það sé hægt að laga þetta heima, vonandi án alvarlegra afleiðinga.
Við skulum bara tek fram að ég er ótrúlega þakklát fyrir að það sé kalt og þurrt úti. Frost á hæðinni, víst, en umfram allt að það er þurrt. Er hann með bleyju og kannski líka sokk ofan á það, svo loppan verði ekki eins köld og pirruð yfir allri mölinni sem fasteignastjórarnir hafa verið svo góðir að henda út.
Og þó ég vorkenni honum því það hlýtur að vera geðveikt óþægilegt og það hlýtur að vera sárt, Auk þess, svo ég er mjög ánægð og þakklát fyrir að það sé þurrt og gott undir húðflipanum. Það lítur ekki út fyrir að neitt hafi blotnað, og ég held að ef við tökum vel á þessu þá lagast það fljótlega.
Eins og sagt var; núna í nokkra daga verða engar beinar göngur, en aðeins út til hvíldar. Skítt leiðinlegt, en þangað til það byrjar að gróa vil ég ekki leggja loppuna hans Boyo fyrir meira en ég þarf, jafnvel þó ég pakki og setji í sokk. Við verðum að reyna að koma með eitthvað extra skemmtilegt innandyra í staðinn, svo hann deyi ekki úr leiðindum.
Með öðrum orðum, Ég veit það ekki ekki streitustigið sem á sér stað áður en ég fann hvað var að. Ég verð ofurstressuð og fer að hugsa eftir línum sem gætu endað mjög dýrar ef þær væru sannar. Þess vegna er þetta svo ótrúlega þakklátt að þetta verði vonandi ekki svona dýrt, en bara dálítið ruglingslegt og atvikslegt á meðan það grær undir loppu hans.
Þannig er það lítur til okkar núna. Það er fyrsti tími fyrir allt – Þetta er einmitt það sem ég hef ekki upplifað áður, svo það er spennandi bara frá því sjónarhorni. #drjúpandi kaldhæðni