Meestal schrijf ik een bericht over de speciale dagen van mijn dieren. Boyo is afgelopen zaterdag twee geworden, en ik ben al weken bezig met herstellen van de jonge honden die hier rondhangen. Het schrijven over mijn jarige kind viel volledig uit de boot, en ik maak er eigenlijk een beetje een grapje over. Heren – dan schrijf ik nu in plaats daarvan. 🙂
Boyo tijdens een boswandeling op zijn 2e verjaardag.
Sinds Boyo Bij elke puppy was een van zijn bijnamen Math's Kleine Prins. Maar nu hij twee jaar oud is en een soort volwassene begint te worden, wordt het misschien tijd om hem Moeders Prins te gaan noemen.? Hoewel ik de Kleine Prins leuk vind. We zullen zien. Maar ik moet hem de ruimte geven om op te groeien, zelfs met de bijnamen, dus misschien is het toch tijd. Het is echter zeer onwaarschijnlijk dat hij de koning van het huis zal worden, omdat ik er al een had. Mijn eerste kat, Sotis, hij was de koning van de wiskunde in huis – ook een operazangeres als geen ander.
Maar vandaag wel het gaat over Boyo.
Dat heb ik niet gedaan een perfecte hond. Verre van; hij is eigenlijk behoorlijk chagrijnig op zijn manier. Maar ik heb een ongelooflijk goede hond. Ook is hij makkelijk in de omgang – Tenminste voor mij.
Dus laat mij Vertel me wat ik echt leuk vind aan mijn hond. Ik vind het leuk dat hij zo aardig en aardig is. Hij is ontzettend sociaal, hoewel hij een beetje goed aangepast kan zijn en niet alles super beheerst persoonlijke ruimte is niet zo genereus als de mijne (naar hem toe, dus). Hij is zo vriendelijk dat hij dom vriendelijk is, maar laat overigens niemand op hem zitten.
En dat is hij ook geen rommel. Als we hier andere honden hebben, komt hij tussenbeide als hij vindt dat ze te opdringerig zijn. Het is gemakkelijk waar te nemen als jaloezie – en tot op zekere hoogte kan het daaraan liggen, maar ik denk ook dat hij zichzelf als mijn beschermer wil zien. ♥
Trouwens, dat is hij ook erg aardig en goed met Molly. Gefocust en intens – En, maar niet zoveel als Ella. Ella was het persoonlijke bidet van de katten. Toen ze op de box stonden, wierp vooral Zoe zichzelf op de grond en liet Ella haar kont wassen, wat grondig en goed werd gedaan. Boyo is niet zo geïnteresseerd, hoewel hij graag een hapje of twee uit de kattenbak pakt.
Ik vind het ook leuk dat hij een couch potato is. Als het bitter koud is, het regent of om een andere reden geen zin heeft om een lange wandeling te maken, maakt het niet uit. Hij is al blij als hij mag pissen en poepen, dan vindt hij het net zo leuk om op de bank of op bed te passen.
Uit oude gewoonte – Ella vond het niet leuk als ik huilde, Ik ben nog steeds erg stil als ik huil. Maar de keren dat Boyo me daadwerkelijk heeft gehoord, komt hij en troost me, in tegenstelling tot Ella wiens eerste instinct was om op de voordeur te slaan om te ontsnappen. Het was een van haar humeuriger kanten, alsof ze het niet leuk vond als ik te hevig niesde of hoestte. Het was iets dat ik miste in Ella en ik ben blij dat Boyo die kant heeft.
Ik vind het ook leuk dat Boyo graag nog even in bed wil slapen als wij naar bed gaan. Het is zo waanzinnig gezellig met een grote, warme bolletje bont die tegen me aan drukt als ik ga slapen. Vooral omdat ik af en toe zulke grote problemen heb om in slaap te vallen (menopauze, dat is wat ik ben). Meestal blijft hij niet langer dan een half uur, maar het is voldoende om mijn grootste behoefte aan nabijheid te vervullen.
Nog iets wat ik leuk vind aan mijn hond is dat hij gemakkelijk in de omgang is met de meeste honden. Het is iets slimmer met honden die zacht en zwak zijn, omdat Boyo de neiging heeft het heft in eigen handen te nemen, maar hij kan ook heel goed andere honden lezen en leert relatief snel wat belangrijk is. Dit staat in groot contrast met Ella, die vaker wel dan niet een echte sub was. Ze had maar een relatie met een stel, drie honden in haar leven toen ze de jonge hondenleeftijd voorbij was.
Iets wat ik ben absoluut ongelooflijk dankbaar voor is dat Boyo, ondanks zijn grootte, Ik heb me niet gerealiseerd dat hij waarschijnlijk behoorlijk sterk is. Hij is van zichzelf nogal mager (maar niet zo scherp als Ella), maar toch. Hij trekt ook niet aan de riem, al wil hij soms misschien wel iets sneller dan ik. En geloof me als ik dat zeg; mijn dankbaarheid is eindeloos als je bedenkt hoeveel we worstelden toen hij in zijn slechtste tienerjaren was en we nauwelijks vooruit kwamen toen we weg waren.
Fascinerend genoeg De tijd sinds ik Boyo mee naar huis nam, is heel snel gegaan. Ella voelde zich haar puppy- en de jeugd alsof er nooit een einde aan zou komen. Het is grappig hoe het zo'n verschil kan maken tussen honden. Maar over het geheel genomen – Ik heb een absoluut fantastische hond. Mijn beide honden waren en zijn geweldig, zij het op heel verschillende manieren.
En dat zou ik doen zou het niet anders willen.