Een daghond kiezen

Ik heb al een paar jaar af en toe daghonden. Toen Ella er was, was niet mogelijk – ze werkte maar met een paar honden, en het waren vrienden van mij die die honden hadden. Dus pas toen Ella weg was, kon ik anderen gaan helpen door voor hun honden te zorgen.

Om er een binnen te halen daghond is om zijn dagelijks leven te veranderen. Er zijn nogal wat dingen die veranderen, zodra er iets nieuws in iemands leven komt. Het maakt eigenlijk niet uit of het een nieuwe is, eigen hond (of kat, of welk ander dier dan ook), de partner, nieuwe baan – of een nieuwe hond. Er zullen nieuwe energieën en nieuwe benaderingen zijn voor alle betrokkenen – een omschakeling, heel eenvoudig.

Om die reden Ik ben onlangs een beetje anders gaan denken over het binnenhalen van nieuwe honden. Ik heb er de afgelopen jaren een paar gehad (sinds Ella mij verliet). Sommigen hebben hier verbazingwekkend goed gewerkt, anderen iets minder goed. Ik heb een beetje nagedacht over wat ik belangrijk vind en hoe ik het wil. Ik heb namelijk de neiging om veel te aardig te zijn en honden aan te nemen die het thuis niet automatisch goed doen.

Ik ben geland omdat er een aantal dingen zijn die heel belangrijk voor mij zijn.

De mens

Ik heb ontmoet hondenbezitters die volledig inzicht hebben in de mogelijke problemen van hun hond, en was ook meer dan bereid om iets aan de problemen te gaan doen. Ik heb ook hondenbezitters ontmoet die wisten dat er problemen waren, maar beschikte niet over het vermogen om deze problemen op een zinvolle manier te verwoorden, noch toegewijd om ze te repareren.

Geen hond perfect. Sommige honden vertonen echter gedrag dat verre van oké is. Ella was zeker niet perfect, en Boyo is ook niet perfect. En als een hond iets heeft wat jij als een probleem ervaart, kan daar meestal aan worden gewerkt. Maar dat vereist wel dat je de problemen kunt verwoorden en bereid bent eraan te werken. Dan zijn er honden die aanzienlijk meer werk vergen dan andere – Daar moet je niet over opscheppen.

Als hondeneigenaar Ik vind dat je de kenmerken en behoeften van je hond moet kunnen formuleren, en wees eerlijk over wat werkelijk nodig is (als het iets ongewoons is).

De hond

Mijn hond, Boyo, is iets meer dan twee jaar oud. Hij is dus nog relatief jong, en als zodanig – nog steeds behoorlijk beïnvloedbaar. Ik let erop dat ik geen honden binnenhaal die na verloop van tijd een negatief effect op hem hebben, omdat ik niet wil dat hij saai gedrag vertoont.

Het is een van de redenen waarom ik jonge honden liever niet accepteer. Ze zijn nog jong en ruig en hebben niet genoeg verstand in hun hoofd om te weten hoe ze zich in alle situaties moeten gedragen. Het hoeft niet noodzakelijk slecht te zijn – maar het zou kunnen. Plus, Natuurlijk, dat ze gewoon jong en ruig zijn. Afhankelijk van de hond kan het meer werk zijn dan het waard is.

De hond heeft nodig ook goed overweg kunnen met Boyo die veel op zich neemt en als de juiste laster ervaren kan worden, vooral van honden die van de zachte soort zijn, wakker de strijd. Niet dat Boyo noodzakelijkerwijs een monster is, maar omdat het verschil zo groot is. Dan mag hij ook niet overschakelen naar de andere kant, zodat de hond te energiek wordt, dominant of anderszins hard en niet beschikbaar.

De relatie

Ik geef de voorkeur, om voor de hand liggende redenen, relaties met zowel hond als mens waarbij iedereen met elkaar overweg kan en hetzelfde doel heeft. Ik geef er ook de voorkeur aan, zo goed als ik kan, zorg voor zowel hond als hondeneigenaar, omdat het een vertrouwen is dat ik heb – om voor hun hond te zorgen.

Ik geef ook de voorkeur langdurige relaties in plaats van voor kortere periodes hondenwachter te zijn. Ik geloof dat het beter is voor zowel honden als mensen om zich in de loop van de tijd aan hetzelfde te houden. Het heeft te maken met veiligheid en het dagelijks leven. Voortdurend overstappen doet niemand goed – en zeker niet de betrokken honden.

Werktijden

Ik heb een probleem met mijn slaap. Als ik naar bed ga, kan het soms enkele uren duren voordat ik daadwerkelijk in slaap val (menopauze). Dat ik ook een avondmens ben, maakt het niet makkelijker en ook niet leuker. Daarom heb ik besloten geen honden te accepteren die zo onredelijk vroeg in de ochtend moeten komen. Het is ongelooflijk stressvol voor mij, beïnvloedt mijn slaap en maakt me na een paar dagen erg prikkelbaar en prikkelbaar. Op de lange termijn is het niet iets dat een aangenaam klimaat hier thuis bevordert, en wordt voor iedereen erg moeilijk.

dan ben ik uiteraard tot op zekere hoogte aanpasbaar – het is iets dat je als kinderopvang moet accepteren. Maar ik heb simpelweg niet de mogelijkheid om mijn tijden op enigerlei wijze aan te passen.

Routines

Ik heb zoiets zei dat het een probleem was met mijn slaap, en ook mijn circadiane ritme. Ik heb een daghond die hier één dag in de week is, en niet altijd regelmatig. Het is een supergezellige hond, en de relatie met zowel hond als mensen werkt fantastisch goed. Maar ik zou graag een daghond willen die hier regelmatig is, en bij voorkeur vijf dagen per week. Het geeft mij de mogelijkheid om verstandige routines te creëren, en hopelijk werkt mijn slaap iets beter.

Mezelf

Alle honden zijn dat verscheidene. Alle honden hebben andere dingen nodig van hun eigen mensen, maar ook degenen die voor hen zorgen als de meester/moeder werkt of iets anders doet. Daarom is het zo, ik denk, als potentiële dagmat, ontzettend belangrijk om na te denken over wat ik kan bijdragen, en of ik bereid ben er de tijd en energie in te steken als het een hond betreft die iets meer nodig heeft dan normaal (bij gebrek aan een betere manier om mezelf uit te drukken).

Ik kan het aan ruwe en lastige honden heel goed – maar ik kan er dagelijks mee omgaan? Mijn energieniveau kan behoorlijk variëren, vooral de dagen dat ik niet veel sliep. Sommige honden hebben zoveel nodig dat het op de lange termijn ongelooflijk moeilijk wordt. Voor mij gaat het vooral om voor mezelf zorgen door nee te zeggen, als ik nu al het gevoel heb dat ik met een bepaalde hond niet overweg kan.

Conclusie

Wat ik ben waarin hij geïnteresseerd is, is het maken van dagelijks werk. Bij mij thuis wil ik dat de honden samenwerken, maar ook met mijn kat Molly. Ik wil kunnen doen wat ik gewoonlijk doe, zonder als een havik boven de honden te moeten hangen om er zeker van te zijn dat ze zich gedragen. Het hebben van meerdere honden in huis is uiteraard iets anders dan het hebben van alleen je eigen hond en vereist meer dan dat niet bewaar ze thuis – maar het zou ook niet zo moeten zijn dat ik al het andere opzij moet zetten om ervoor te zorgen dat mijn huis niet aan flarden wordt gescheurd, dat er niet te veel energie is en dus veel te veel kattenkwaad en kattenkwaad, dat er geen gevechten zullen zijn, enzovoort.

Om te zorgen de hond van iemand anders is een groot probleem – voor alle betrokkenen. Ik wil mijn werk zo goed mogelijk kunnen doen, en dan is het belangrijk dat zoveel mogelijk voor iedereen werkt. Ik heb fouten gemaakt en honden binnengebracht die helemaal niet werkten – omdat ik veel te aardig ben en de neiging heb zowel honden als mensen zoveel mogelijk te willen helpen en het liefst nog meer.

Maar alleen dit jaar Ik ben tot het besef gekomen dat ik dat niet doe alleen voor anderen kan zorgen – Ik moet ook voor mezelf zorgen. En dat doe ik niet door honden binnen te halen waar dat veel te veel werk is, en waar het mijn hele leven beïnvloedt, Om nog maar te zwijgen over de gevolgen voor mijn eigen hond.

Dit is enkele van mijn gedachten over het kiezen van welke daghond je in je leven brengt. Er zijn zeker mensen die daar anders over denken, maar voor mij zijn dit dingen die heel belangrijk zijn. Ik denk ook dat ik een post moet schrijven over hoe ik daar zelf over denk krijgen hondenoppas/kinderopvang (als ik de behoefte had).

 

Terug naar boven