.. eða hugsanlega menningu og hunda. Lykilorðið er menningu – í þeim skilningi sem við notum menningu lands, menninguna á vinnustað eða í fjölskyldu. Og það er menning heimilis þar sem er hundur sem er áhugaverður í þessari tilteknu færslu.
Ég hef nú þegar gleymt, þó það séu bara nokkrir dagar síðan, það sem ég sá eða las sem fékk mig til að hugsa um þetta tiltekna orð menningu og að ég ætti að byrja að nota það þegar kemur að hundum.
Hugsanir mínar líka það er að hafa orð sem fyllir út og víkkar orð nálgun, einmitt í spurningunni hvernig á að hafa (og augljóslega – tengist) hundur. Viðhorf er eitt, menning er hvernig þú lifir út nálgun þinni. Það er svona hugmyndin.
Ef einhver hefur missti af því, heilinn á mér er frekar fræðilegur og heimspekilegur. Orð eru mikilvæg – hvernig á að nota þá og kannski mikilvægara, hvernig á að túlka orð annarra. Þegar ég byrjaði á þessu bloggi tók það mig smá tíma að finna tungumálið fyrir það sem ég vildi koma á framfæri. Nú virðist ég vera kominn í einhvers konar breytingu aftur. Ekki þegar kemur að skoðunum mínum eða hvernig ég sjálfur tengist hundum, menningin sem ég hef hér heima og svo framvegis. En bara þegar kemur að því hvernig ég tjái mig um það, þá virðist eitthvað vera að gerast í hausnum á mér.
Eitt ég eins og um hugtakið menning er að það er alltaf pláss fyrir breytingar. Ég hef margoft sagt að ég sé langt frá því að vera fullkomin, þó ég hafi mjög ákveðnar skoðanir. En innan eigin menningar get ég og vil taka mér frelsi til að þroskast, læra nýja hluti, finna nýjar leiðir að því hvernig ég er með hundunum sem ég hef þau forréttindi að eyða tíma með. Og það er bara málið hvernig á að vera með hundum, sem er einhvern veginn hundamenningin, eða menninguna í kringum samskiptin sem þú átt við hunda.
Ein af ástæðunum til þess að mér finnst orðið menning í þessu samhengi einmitt breyting. Það er bara þannig að ég kaupi engan sannleika beinlínis, óháð samhengi. Mér myndi til dæmis aldrei detta í hug að kaupa trúarbrögð í heild sinni, lokið hugmynd. Ég kaupi eiginlega ekki pólitík án þess að spyrja. Ekki einu sinni rannsóknir (sama hvað) fer heim til mín án efasemda.
Ég tilheyri því hópur fólks sem tínir saman bita hér og þar og mótar í minn eigin sannleika, sem virkar fyrir mig. Og það er það sem orðið menning þýðir fyrir mig – samruna hugmynda sem síðan breytast í þróun og breytingar.
Því miður gerir það það hér að mér getur stundum fundist svolítið erfitt að taka þann sem kaupir sannleika án þess að hugsa og spyrja, alvarlega. Ég stend fyrir því.
Og talandi um hvað maður (lesa; ég) nám og hvernig á að þróast – eitthvað sem ég vissi þegar, en hafði ekki farið í æfingu þegar ég kom með Boyo heim, var að tveir hundar af sömu tegund eru aldrei sami hundurinn. Það er; Ella og Boyo eru báðar hirðar, en svo ákaflega mismunandi að það er ekki hægt að meðhöndla þá á sama hátt.
Ég hef verið þvinguð hugsa og læra mikið um Boyo og aðra hunda sem ég hef eytt tíma með síðan Ella fór frá mér. Sem fyrir tilviljun gerir mér grein fyrir, svona eftir á, að fóðurhýsingarráðgjafinn sem sagði að hundar Allsherjar væru úrvalshundar, var svo sannarlega ekki ofmælt. Og Ella þurfti allt öðruvísi menningu en Boyo gerir.