Zowel Ella als Boyo zijn en zijn extreme mama -varkens geweest. Beide zijn geworden en volledig hysterisch geworden als ze verder van me weg zijn dan een halfmeter. Vooral als iemand anders de riem vasthoudt. O mijn God, Wat een moeilijke tijd is het, blijkbaar. Dat is hoe je je schaamt, soms.
Dat kan ik onmogelijk Denk aan alle keren dat ik met vrienden heb gesproken die beweren dat mijn honden zo zijn, omdat ik het wil. Als ik het niet wilde, zouden ze dat niet zijn, meen het.
Ik begrijp waarom jij denkt van wel, maar ik ben er niet helemaal zeker van dat het daar echt van afhangt. Of, althans niet alleen.
Dit is hoe ik denk;
Ella was erg veel hond om mee om te gaan. En als ik zeg veel hond, ik bedoel erg, heel erg hond. Defensie Duitse herders zijn niet zoals gewone honden, kan ik zeggen. Er zijn veel mensen die denken dat ze zulke honden wel aankunnen, en de meeste hebben het mis. Er waren niet veel mensen die ik vertrouwde als het om de omgang met Ella ging, omdat ze zoveel eiste van degene die de riem vasthield of haar in de buurt had. Er was niet veel voor nodig voordat ze uit de hand liep, en het ging erom te weten hoe ze zich in haar omgeving moest gedragen, zodat ze kon functioneren. Niet veel mensen hadden de autoriteit die nodig was om hen te volgen op een manier die werkte.
Boyo is aanzienlijk beter beheersbaar. Hij raakt echter snel gestrest als ik er niet ben, en ik ben niet zo happig op het idee om hem achter te laten bij iemand die niet weet hoe hij er verstandig mee om moet gaan. Bovendien is hij behoorlijk groot, en blijkbaar behoorlijk sterk (zeggen degenen die hem zo ervaren – Ik denk niet dat het vijf cent waard is), wat betekent dat je met een grote hond om moet kunnen gaan als hij gestrest raakt aan de lijn (of zonder, voor dat deel). Omdat ik in dergelijke situaties andere methoden gebruik dan positieve bekrachtiging, Ik wil niemand erbij betrekken die dat wel doet, omdat ik denk dat Boyo het meest in de war zou zijn en nog minder zou weten hoe hij zich moet gedragen. Wat hij in dergelijke situaties nodig heeft, is kalmte, veilig, stabiel, vastberaden en duidelijke persoon die hem kan ondersteunen en door de geprojecteerde energie, help hem kalmeren.
Ik ben vol Ik ben me ervan bewust dat mijn honden tot nu toe de neiging hebben belachelijk mummie te worden. Het kan soms behoorlijk gênant zijn, werkelijk. Het is echter niet iets waar ik actief voor werk, en ook al denk ik dat ik controle heb over de meeste dingen die ik wel of niet doe met mijn honden, dit is precies iets waarvan ik geen flauw idee heb wat ik anders moet doen om te veranderen.
De enige redenen Ik kan er persoonlijk voor zorgen dat het zo afloopt, is precies wat ik eerder noemde. Beide honden zijn van hetzelfde ras – schäfer, wat een zeer trouwe hond is, welke ook (I denk) maakt gemakkelijk verbinding met ÉÉN persoon, zelfs als de hond zich tussen meerdere mensen bevindt. zij, en het feit dat ik single ben. Ik ben de persoon die mijn honden het beste kennen, meest intieme, we hebben zeer nauwe relaties, en daardoor worden ze erg afhankelijk van mij.
Ella was het bijvoorbeeld erg afhankelijk van mij als leider, dat ze kan functioneren. We hadden een goed gepland systeem voor hoe ons samenzijn eruit zou zien, en toen iemand anders de teugels overnam, was het voor haar duidelijk anders. Nu had Ella zeker een stalen psyche, maar dat betekent niet automatisch dat ze het op een andere manier wilde hebben dan ze deed.
Boyo is er één zwarte hond bij mij, maar ik denk dat hij heel anders is als ik er niet ben (van wat ik ontdekte). Gezien het feit dat beiden herders zijn, je kunt ook op veel drama rekenen – beiden zijn en waren dramakoninginnen, op hun eigen manier. #facepalm Om nog maar te zwijgen van het feit dat ze (herders, in mijn ervaring) bovendien zijn ze al vijf jaar niet onafhankelijk – ze hebben hun chauffeur echt nodig.
Ik denk persoonlijk niet dat het bijzonder vreemd is dat mijn honden zo belachelijk mummie worden. Het is verdomd niet leuk – maar het is niet vreemd (en dat zijn twee totaal verschillende dingen).
Is het mogelijk om iets aan doen? Is het nodig?? Is Boyo zo moederlijk dat hij niet zonder mij kan functioneren??
Wij beginnen met Boyo – en nee, Ik zou niet zeggen dat hij zo mama is dat hij niet werkt. Toen ik mijn reis door onderzoek begon, operatie en behandelingen voor mijn borstkanker had hij geen andere keuze dan te leren omgaan met het feit dat hij soms zonder mij was. In het begin had hij het heel moeilijk, maar hij had eigenlijk geen keus. Ik heb het geluk gehad dat de persoon die mij het meest heeft geholpen met hem meeging, Ik heb eigenlijk dezelfde manier van omgaan met honden als ik. Het maakte de zaken gemakkelijker, en liet hem er doorheen komen zonder te bezwijken. 😀
Is het mogelijk om iets aan doen? Ella is nu niet meer relevant, maar met Boyo!? En, Daar ben ik van overtuigd. Hij is er inmiddels aan gewend, dan hij voorheen was. Het is echter wel vereist dat er mensen zijn die bereid zijn om zonder mij tijd met mijn hond door te brengen. IT is niet de gemakkelijkste. Niet omdat ik geen mensen ken, maar óf ze zijn bezig met hun eigen leven, of ze wonen zo ver weg dat het een heel groot project wordt.
Is het nodig??
Zowel en. Het is, zoals ik al zei, een beetje gênant om een hond te hebben die zo extreem moederlijk is, zoals mijn honden worden. Ik vraag me wel eens af of het anders zou zijn als ik een hond van een ander ras zou hebben. Het is de moeite waard om erover na te denken de volgende keer dat het tijd is om een nieuwe hond te kopen. Het zou echt niet verkeerd zijn om een hond te hebben die eigenlijk onafhankelijker is, Ik kan denken. Maar tegelijkertijd stoort het mij niet genoeg om te denken dat het een groot probleem is. Ik denk dat er meer zijn die het lastig vinden – maar dat is aan hen.