Ik kan me moeilijk voorstellen dat ik andere regels en routines zou hebben als ik een andere hond had – het zal de dag laten zien dat Ella er niet meer is en ik mijn leven deel met een andere hond. Maar regels en routines zorgen voor structuur, ongeacht of je een hond bent, kat, mens of wat dan ook. Ik heb niet super veel regels die al te duidelijk zijn, maar degene die ik heb, is geen millimeter veranderd sinds de dag dat Ella in mijn leven kwam.
Het speelt eigenlijk Het maakt niet uit welke hond je hebt, maar er zijn bepaalde dingen waarvan ik denk dat ze belangrijk zijn om de hond op bepaalde momenten kalm te houden. Kort gezegd zijn er drie scenario's waarin ik wil dat Ella kalm en beheerst is, omdat het zo chaotisch zal zijn als ze dat niet is.
Mat
Wanneer ik binnenkom Als ik Ella's eten bestel, gaat ze aan de andere kant van de drempel naar de keuken zitten (in de hal, dus) en kijken. En, op voorwaarde dat geen van de katten op dat moment poept of braakt, Natuurlijk, want dan moet ze er meteen heen en schoonmaken. Zo is ze aardig, mijn hond (om niet te zeggen walgelijk). Maar zoals gezegd waar; als het eten klaar is, moet ze daar blijven zitten wachten – kalm en beheerst, totdat ik zeg: ga je gang.
Ik zou knappen of ze om mijn voeten volgde en babbelde terwijl ik eten en supplementen uitgoot om te serveren. Nee, het is niet een scenario dat ik wil meemaken.
Binnenstebuiten
Als we verder gaan lopen en als we terugkomen, hebben we een paar routines waar ik nooit van afwijk. Jo, als Ella heeft gezegd dat ze naar buiten moet omdat ze maagklachten heeft (de enige keer dat ze iets zegt) – dan moet ik opschieten en kan ze moeilijk kalm blijven. Maar verder hebben we elke keer dezelfde routine.
Als het tijd is Als ik naar buiten wil en ik me begin aan te kleden, gaat Ella bij de deur zitten wachten. Nu ligt ze, omdat ze stijf is en pijn heeft, het arme ding. Maar dat is haar standpunt. Het moet kalm en beheerst zijn. Ik kleed me aan en doe dan haar halsband/riem om, en dan gaan wij naar buiten. Zit ze op de een of andere manier vast?, wij wachten.
Als we uitgaan door de poort zal ze rustig en kalm blijven zitten wachten terwijl ik de deur open. Ik blijf daar staan totdat ze naar mij kijkt, dan zeg ik: ga je gang en daar gaan we.
Op dezelfde manier dat doen we als we binnenkomen. En, niet door de poort, maar toen we het appartement binnenkwamen. Ze wacht terwijl ik me uitkleed – dan doe ik haar halsband/riem af. Ze is meestal kalm en beheerst, zoals ik dat wil, maar heeft ze het te druk met het in de gaten houden van de kattenbakken? (als een van de katten poept) kan ze wachten tot de kat klaar is en ze gekalmeerd is?.
Poep plukken
Dit kan klinkt als de meest belachelijke regel ter wereld, maar ik heb het geïntroduceerd omdat ik geen hond wil die rondstuitert en onbeleefd is terwijl ik poep opraap. Deze regel is vooral handig in de winter als het glad is en ik geen zin heb om uit te glijden, omdat Ella aan de riem trekt als ze een haas ziet, kat, vogel of een andere hond, een persoon die ze kent en leuk vindt – of iets anders dat een ongewenste schok veroorzaakt.
De regel denk ik Het volgende is dat als ik de poep achter Ella ophaal, ze rustig en kalm moet blijven zitten en wachten. Dat doet ze omdat ze een snoeprat is en omdat ze een leversnede krijgt als ze braaf is geweest.
…
Dan is er een paar dingen waarvan ik wenste dat ik mijn leiderschap beter had kunnen consolideren dan ik deed. Waar ik dan vooral aan denk als we thuis zijn en er iemand aanbelt. Ella heeft de neiging om als een gek te blaffen, en als er iemand aan de andere kant van de deur staat die ze herkent, wordt ze zo overdreven, extreem, verdomd über-enthousiast dat het moeilijk of zelfs onmogelijk is om haar geluk onder controle te houden. Ik realiseer me dat de meesten van jullie die dit lezen waarschijnlijk denken dat dit een klein probleem is dat gemakkelijk kan worden verholpen – maar je hebt Ella nog niet ontmoet.
Ella gebeurt maar ook omdat hij een energieke hond is, ook een uiterst gelukkige hond. Het kost haar minder dan een duizendste van een seconde om op te klimmen tot een milde mate, dat het bijna onmogelijk is om haar terug te brengen naar een beheersbaar niveau. Ik vermoed dat als ze een uitlaatklep zou krijgen voor haar bereidheid om te werken op de manier waarvoor ze gefokt is, zou dit makkelijker te hanteren zijn?, maar zoals het nu is, heb ik geen enkel goed middel gevonden om haar buitensporigheid onder controle te houden, opdringerige en extreme uitingen van vreugde wanneer mensen die ze kent aanbellen.
…
Zoals gezegd – dit zijn enkele van de regels/routines die we hier thuis hebben, zoals nooit, gedurende het hele leven van Ella, is veranderd. Waarschijnlijk zal ik er in de loop van de tijd nog meer op bedenken, maar voorlopig zal het ermee moeten gebeuren.
Morgen dacht Ik schrijf een beetje over Ella's oude dag en hoe het is om met een oude hond te leven.