Openbare berisping

De afgelopen zes maanden heb ik Ella twee keer op een nogal scherpe manier moeten berispen. In beide gevallen kwam het doordat ze zo hoog in haar energie zat dat ze niet langer goede beslissingen kon nemen of zich niet langer op een acceptabele manier kon gedragen.. In tijden als deze moet ik op hetzelfde niveau met Ella's intensiteit omgaan – anders kan ik mezelf niet verstaanbaar maken.

Dat wat is Interessant bij deze gelegenheden is om te zien hoe de omgeving reageert. De eerste keer werden we omringd door een groep mensen die we meestal een of twee keer per week ontmoeten, waarvan sommige tot Ella's beste vrienden behoren. Deze specifieke keer werd Ella erg opgewonden en assertief in haar zoektocht naar aandacht, lekkers en knuffelen/spelen. Uiteindelijk heb ik haar moeten grijpen, en uit eigen beweging gleed ze op haar zij en bleef een tijdje liggen hijgen, terwijl ze langzaam weer bij zinnen kwam.

Mijn persoonlijke De mening is dat wanneer we samen staan ​​met mensen die we kennen, het prima is dat ze aandacht vraagt, bedelen enzovoort – tot een bepaalde grens. Als ze te intens wordt, beschouw ik het als mijn taak als haar moeder om haar te helpen het te verzachten. Mijn hond verandert heel snel van hoge energie in een stoomlocomotief zonder stopknop, en dan ben ik degene die als haar remblok moet fungeren.

Ella reageert en reageert over het algemeen zeer goed op lichamelijk contact. Maar het is niet genoeg om haar aan te raken en te zeggen dat ze moet kalmeren. Zodat mijn hond de kans krijgt om een ​​paar keer in en uit te ademen, kom tot bezinning en hoor echt wat ik tegen haar zeg. Ik moet haar lichaam vastgrijpen en haar laten zien dat het tijd is om te kalmeren.

Voor degenen die Heb dit type hond nog niet gehad, het kan zeker allebei klinken (als ik het vertel) en kijk heel moeilijk. Wat ik hierover te zeggen heb, is dat het zo is is verschil tussen hond en hond. Sommigen hebben een energie en intensiteit die hulp nodig heeft om op een beheersbaar niveau te komen – zowel voor hemzelf als voor dat van anderen. Voor mij is het duidelijk dat ik de belachelijkheid van Ella en een van mijn beste vriendinnen niet aankan, piepende Bichon Havana is op dezelfde manier – Ik kan niet dezelfde energie gebruiken, dezelfde stemmodus – en met de kleine heer, noch dezelfde fysieke aanraking.

Waarom?

Omdat zij zijn twee totaal verschillende individuen, verschillend van formaat, fysieke kracht, energie niveau, intensiteit enzovoort. Ik heb echter vrienden die honden hebben en hebben gehad die groter zijn dan Ella, met vergelijkbare energie en intensiteit. Ze begrijpen heel goed hoe ik met mijn hond moet omgaan in situaties waarin ze het risico loopt de leiding over te nemen, uitsluitend door haar intensiteit en de vaste overtuiging dat ze is een stoomlocomotief.

Een andere Ik had de ervaring onlangs – of laatst, zal ik zeggen. We waren buiten en op korte afstand (zoals ze zijn, nummer) lopen kwamen we vier katten tegen. Ella vindt het een leuk idee om buiten katten achterna te zitten en wordt elke keer even opgewonden als we een kat zien. De laatste keer zat er een kat half verborgen in de struiken bij de parkeerplaats buiten mijn huis, en Ella kwam binnen een duizendste van een seconde op gang. De kat was behoorlijk cool – het bleef waar het alleen maar naar ons keek. Maar Ella blafte en trok aan de riem en gedroeg zich als een muppet.

ik heb nooit vond dit gedrag van Ella leuk. Nooit. Soms is het beter beheersbaar, andere keren was het verdomd bijna onmogelijk om haar tot een beheersbaar niveau te krijgen. Deze keer lukte het redelijk.

Hoewel ik dat wel zal zijn altijd een beetje beschaamd als ik bijvoorbeeld tegen mijn hond heb gegromd en ontdek dat iemand het heeft gehoord. Deze keer kwam er een jonge vrouw voorbij, en ik heb zoiets uitgebroed “Sorry voor het gedrag van mijn hond”. Tot mijn verbazing was ze blij om te zien dat iemand het gedrag van zijn hond feitelijk op hetzelfde niveau corrigeert als de hond., en dat maakte mij blij.

I denk velen missen dat, dat je je hond met dezelfde intensiteit moet ontmoeten, bij het uitvoeren van een berisping/correctie. Een zachte energie hebben als je streng moet zijn tegen een hond die te intens is, werkt niet. Het is eigenlijk gewoon een puinhoop van alles – geloof me, Ik heb het geprobeerd.

Het belangrijkste De les die je hieruit kunt en moet leren met berispingen is dat je nooit boos mag zijn. Het is niet altijd de gemakkelijkste – opnieuw, geloof me, daar geweest, dat gedaan. Maar wanneer u zich realiseert dat de hond zich niet op een bepaalde manier gedraagt ​​om u te beledigen of in verlegenheid te brengen, is het makkelijker (toch voor mij) niet in dezelfde mate geïrriteerd raken. Woede is niet bevorderlijk voor de communicatie en vertroebelt uw intentie en doel in wat u probeert over te brengen.

Communiceren met je hond is een interactie en een interactie. Je hond reageert op jouw energie, en door het gedrag van uw hond kunt u erachter komen of u iets moet veranderen in uw eigen manier van zijn.

Meestal makkelijker gezegd dan gedaan, maar een uiterst opwindende manier om je te ontwikkelen. ♥

 

Laat een antwoord achter

Terug naar boven