Þegar ég varð fæðugjafi var ég með heimsins besta fæðubótarfræðing. Það eru tíu ár síðan, en eftir því sem ég best veit er hún enn virk. Hún á allan þann heiður skilið sem hægt er, að hluta til vegna þess að hún gat svarað öllum heimskulegum spurningum sem ég hafði, á hinn bóginn gáfu fóðurgestgjafar okkur mjög dýrmætar upplýsingar um hvernig við ættum að haga okkur við hvolpana okkar. Og ég meina ekki eingöngu í fræðsluskyni, en líka hvað við myndum hugsa um þegar við umgengst og þjálfuðum hundana í umhverfismálum.
Það eru tveir þætti varðandi virkjun FM-ræktaðs hunds. Í fyrsta lagi er nauðsynlegt að umgangast og umhverfisþjálfa þá sem hvolpa til að veita þeim bestu aðstæður í L-prófinu.. Hinn þátturinn er sá að það er ótrúlega erfitt að halda í við vilja svona hunds til að vinna.
Ég man hvenær Ella hafði skilið að hún ætti að setjast niður. Hún sat þarna og horfði glöð út með tunguna hangandi út og leit út eins og hún væri að velta því fyrir sér – já, nú þá? Nú þá? Nú þá? Hvað eigum við að gera núna?? Hvað við vorum takmörkuð þá, og öll árin eftir það, er vanhæfni MÍN – ekki hennar.
Fyrir utan þetta svo það er margt sem hundur hefur gott af að upplifa, óháð því hvort það er ræktað af hernum eða blandað. Sérstaklega með Ellu lagði ég mikið upp úr því að umhverfisþjálfa hana eins mikið og hægt er. Hún hafði ekki verið lengi hjá mér þegar við vorum fyrst niður í bæ. Hún sat fyrir aftan fæturna á mér, en ég vildi að hún lærði að takast á við nýja umhverfið svo ég flutti í raun. Eins hörð og hún er tókst henni það af kappi.
Það vorum við líka með vatni – á bryggju sem lá lágt í vatni, og Ella, kannski tólf vikna gömul, skammaði öldurnar hátt þegar þær skullu yfir bryggjubrúnina. Ég hló svo mikið sjálfur að ég grét næstum því – lítill hvolpur, svo stór og æðisleg. Skógarumhverfi og iðnaðarumhverfi voru líka mikilvæg fyrir hana til að venjast og ráða við. Hún lærði meðal annars snemma að klifra upp stiga, ganga upp netstiga, standa á óstöðugri jörð og svo framvegis.
Það er vetrartími því erfiðara er að jarðþjálfa hund, Ég get hugsað. Fyrsti vetur Ellu (með miklum snjó, ef einhver man) við skemmtum okkur við hana að klifra um í snjóbökkum og snjóhrúgum og leita að sælgæti. Frábær leið til að byggja upp vöðva og virkja á sama tíma bæði nef og heila. Henni finnst þetta samt fyndið, gömul sem hún er. Er mjög hált úti (eins og það var – man ekki hvaða ár, en kannski 2012/13?) það er erfiðara að koma með eitthvað sem er skynsamlegt. Ég er í sjálfu sér mjög viðkvæm fyrir því að renna bara, en það er reyndar frekar gaman að halda sér á fætur.
Besta ráðið mitt fyrir virkjun er að taka allt sem þú hittir í göngutúr sem áskoranir. Þú getur sikk-sakk á milli nokkurra steypukubba. Þú getur sleppt sömu kekkjunum. Þú getur falið sælgæti í kringum nákvæmlega sömu kekki. Þú getur látið hundinn skjóta hluti fyrir framan hann (ekki endilega græjur, en þessi löngu U á stöngum sem koma yfirleitt í veg fyrir að bílar fari inn á hjólastíga) ef mögulegt er. Leikvellir fyrir börn eru frábærir staðir fyrir hunda – þegar engin börn eru þar, auðvitað. Klifra, leta godis, hoppa, sveifla (ef það eru svona risastórar sveiflur), skríða undir girðinguna, fara í sikk-sakk og svo framvegis. Möguleikarnir eru endalausir.
Virkjun getur líka vera að hitta fólk. Ella var ekki enn orðin árs þegar við vorum í veislu rétt fyrir jól, þar sem var fullt af fólki sem hún hafði aldrei hitt. Hún var mjög virk allt kvöldið – en daginn eftir lá hún og flokkaði öll hughrifin.
Þegar kemur að að umgangast FM-ræktaðan hund, alla vega finnst mér auðveldast að gera það með fólki sem er vant hundum. Svona hundur er ekkert fyrir þann sem er hræddur við hunda – ekki með orku þeirra, styrkleiki þeirra og vilja til að hafa samband. Sama á við um börn; allavega FM hundarnir sem ég hef hitt hafa hlaupið á þá burtséð frá því hversu lítil krakkarnir eru, eða hversu hræddir þeir gætu verið eða orðið. Þú sem manneskja ber mikla ábyrgð á því að ekkert óþarfa gerist.
A með form af virkjun eru snertiæfingar, sem finnst líka mikilvægt. Það er valfrjálst hvers konar snertingu þú vilt hafa við hundinn þinn, en til þess að aðstoða hundinn í hugsanlegu framtíðarstarfi innan varnarliðs/lögreglu/varðarins gæti verið æskilegt að hafa samband við stjórnanda.. Persónulega þakka ég fyrir að Ella horfir á mig af og til til að sjá að allt er eins og það á að vera, á sama hátt og ég horfi aðeins á hana af og til.
Ef þú vilt Ég hef ekki farið í neina hundaþjálfun, Það eru til margar bækur um mismunandi tegundir hundavirkjunar. Ég á einn eða mögulega tvo – þoli ekki að fara og skoða. Það er ekkert sérstaklega erfitt með algjörlega hversdagslegar athafnir. Ef þú vilt byrja að takast á við lengra komna efni gæti verið kominn tími til að fara á námskeið.