Het is al een tijdje aan de gang. Het is waarschijnlijk een maand geleden dat ik de ondervacht op Ella's heupen en achterpoten begon te zien glanzen. De afgelopen dagen is het goed op gang gekomen – nu is het alsof je alleen maar plukjes wol op haar plukt. Ontdek het. Ik ga knappen – dit is echt een van de weinige grote nadelen van het hebben van een hond.
Een nadeel waar ik zeker graag mee leef om van de voordelen te kunnen profiteren, maar dat maakt het er niet leuker op.
Ik heb bont overgebleven van al mijn dieren waarmee ik tot nu toe heb geleefd. Behalve de dieren die ik nu heb. Daarom ben ik dat eigenlijk, immers, erg blij dat Ella nu vacht verliest. Dit betekent dat ik mezelf een beetje kan vastpakken en sparen.
Wat ik doe met de vacht?
Goed, het hangt ervan af ga een beetje aan de slag. Een van mijn katten, Saga, die tien jaar geleden snel ernstig ziek werd – Ik heb haar vacht in een fotolijstje samen met een geweldige foto van haar. De oude kat Sotis, zijn vacht zit in een klein plastic zakje, omdat ik geen goede foto van hem heb gevonden om in te lijsten. Hij was voor geen cent fotogeniek – Ik denk dat hij zijn ogen sluit of er gedrogeerd uitziet op bijna elke foto die ik van hem heb.
Maar dan – Ik wil wat vacht van ze overhouden. Ik ga mezelf bij elkaar rapen en ook wat van de kleine meisjes verzamelen. Ze komen nu ook vrij. Niet zo veel, maar het wordt nog erger. Uitermate geschikt om te verzamelen.
Vooral nu, toen ik vandaag hoorde dat we een hond kenden (met bijbehorende familie) aangezien Ella nog geen jaar oud was, moest vandaag in slaap vallen. De hond was ongeveer zes maanden ouder dan Ella, aanzienlijk groter en zwaarder, en leef al een hele tijd met vrij ernstige artrose. En nu werkte het niet meer.
Natuurlijk nadenken mij over Ella in deze context. Ik dacht eigenlijk dat Ella als eerste zou gaan, maar goed, ik snap het. Nu moeten we eigenlijk gewoon afwachten wat er gebeurt en hoe lang het duurt.
Dat zou ik eigenlijk kunnen Vertel het niet aan Ella. Ik was aan de andere kant van de stad toen ik erachter kwam, en ik probeerde het Ella te vertellen toen ik thuiskwam, maar het werkte echt niet. Ik kon de woorden niet uitbrengen.
Gelukkig voor mij dat ik heel veel vacht zal hebben om me mee lastig te vallen in plaats van over andere dingen te piekeren. Hoewel ik het gevoel heb dat ik gelijk heb, zal het in de toekomst waarschijnlijk een beetje van beide zijn.