Date met eerste opvanghond

Vandaag hebben de katjes en ik voor het eerst de groenendaelen Karma ontmoet, die hier met haar moeder op bezoek kwam. Ik ga met Karma om terwijl haar moeder haar studie afrondt – dwz; De komende weken een paar dagen per week.

Syntolkning: svart groenendael (belgisk vallhund) ligger på en gråflammig matta och tittar in i kameran

Puur qua uiterlijk ze doet me eigenlijk een beetje aan Ella denken. Ze is vrij dun (al zie je dat door de vacht niet), heb net zo vriendelijke ogen als mijn Ella, en dan die zwarte vacht.

Maar ongeveer daar de overeenkomsten eindigen.

Mijn hond heeft dacht altijd dat ze een stoomwals was. Ze heeft zich een weg door het leven gebaand waar ze niet vooruit kon komen. Ze heeft aandacht en vermaak geëist.

Karma is één heel ander soort hond.

Waar Ella's energie is lag grofweg net onder het dak van het universum, Ik heb Karma als heel zacht en zachtaardig ervaren, lage energie, jong meisje. Ze is precies twee jaar oud, maar hij was heel kalm en voorzichtig bij zijn verkenning van het appartement. Als Ella in haar pootjes had gezeten, had ze binnen maximaal twee seconden het hele appartement onveilig gemaakt. Karma nam de tijd en liep rustig en voorzichtig rond, terwijl ze aan zichzelf rook. Ze was vooral geïnteresseerd in Ella's plek op de bank.

Zij wilde ook laat de katten met haar spelen. Waarschijnlijk ging het een beetje zo, zou je kunnen zeggen. Noch Zoe noch Molly waren bijzonder geïnteresseerd. Ik denk echter dat beide kleine meisjes onder de indruk waren toen ze een hond ontmoetten die niet recht in hun kont snelt om als privébidet te dienen..

Het is er één geweest week en een dag sinds Ella me verliet. Gedurende de week was ik onder de indruk van mezelf omdat ik er zo goed mee omging. Pas vandaag, toen Karma en haar moeder hier kwamen, besefte ik hoe vreselijk ik het heb om een ​​hond te hebben. Het liefst zou ik mijn Ella willen hebben, maar om voor de hand liggende redenen is dit niet mogelijk.

Maar ik geloofde niet dat ik het zou missen in de mate waarin ik dat daadwerkelijk doe. Alleen al de aanwezigheid van een hond zorgt ervoor dat ik me rustiger voel, meer in balans komen en een heel andere manier krijgen om naar mezelf te kijken en over mezelf na te denken.

En ook al Ik heb besloten om leerkracht in de kinderopvang te worden, zorg er niet voor dat ik de mijne zal missen (toekomst) hond minder. Integendeel.

Wat ik denk is hierover het meest interessant – en dat geldt voor alle honden waarvoor ik opvang mag krijgen, is dat het volkomen gewone honden zijn. Het zijn geen door het leger gefokte Duitse herders, wat betekent dat ze een normaal energieniveau hebben en een normale houding ten opzichte van activiteit. Het zal zo ontzettend interessant zijn om te zien hoe ik in godsnaam met deze honden ga samenwerken.

Ik die ben gewend aan Ella, evenals.

Mijn stoomwals. ♥

 

Laat een antwoord achter

Terug naar boven