Het concept van eigendom en eigenaarschap is een uiterst menselijk fenomeen. Het dwaze is dat het alleen maar bestaat uit de afspraak dat een persoon en iets anders bij elkaar horen. Een soort recht om een beslissing te nemen over iets dat meestal gewoon dom aanvoelt om een beslissing over te nemen.
Zeer beknopt Kun je zeggen dat het bezitten van iets/iemand er op een bepaalde manier mee te maken heeft?. Dit is ook de reden waarom ik van mening ben dat je niet kunt zeggen dat je een hond hebt (of welk ander dier dan ook, voor dat deel). Het enige voordeel van een eigendomsbewijs is dat je het omhoog kunt houden en kunt bewijzen dat dit specifieke dier en ik daadwerkelijk bij elkaar horen. Dat ik en dit dier een relatie hebben en zowel het leven als de meubels delen.
Voor laten we eerlijk zijn; onze honden, onze katten, cavia, schatten, ratten, reptielen, paarden, vogels enzovoort, zuigt volledig wat er op onze papieren staat. Het enige waar ze om geven is een relatie met ons.
En dat is binnen de, het is waar we moeten onze energie erin steken. Over hoe wij omgaan met onze dieren. Hoe wij met hen omgaan. Hoe onze relaties eruit zien. Hoe we er tijd en energie aan besteden op een manier die vooral de relaties ten goede komt.
Omdat we dat niet hebben Wij hebben ook niets in de relatie “eigendom” om over te praten. En dan doet dat stukje papier er helemaal niet meer toe.
Trouwens Ik houd niet van de uitdrukking “eigen”. Ik vind het slecht klinken. Genoeg omdat er context is (Bdsm) waar het zowel gebruikelijk als geaccepteerd is om te zeggen dat je iemand bezit, maar in het dagelijks leven is het niet een uitdrukking die ik graag gebruik.
Omdat het een feit is; wij zijn geen eigenaar van onze partner. Wij zijn niet de eigenaar van onze kinderen of onze ouders. Wij bezitten onze vrienden niet. Wij bezitten niet eens ons land of onze huizen – het is tenslotte gewoon een afspraak dat iets van mij of van jou is. Dat we jouw of mijn wil respecteren om op een bepaalde ondergrond met rust gelaten te worden. Of om de meubels of kinderen van iemand anders niet mee te nemen als we gaan.
Maar dat is het wel Ik die ervoor heb gekozen om samen te leven met mijn dieren. Ik ben dus degene die de hoofdverantwoordelijkheid draagt om ervoor te zorgen dat de relatie die ik heb met mijn dieren ten goede komt aan alle betrokkenen.
Ik bezit er geen dier. ik haar dier. Ik heb dichtbij, intieme relaties met dieren. Ze zijn van mij, op dezelfde manier als ik van hen ben. Wij hebben elkaar.