Blijven, Oh, Blijven. Ik heb hier de polaire mix Egon, en onlangs besefte ik het (al wist ik dat eigenlijk al) dat Egon inderdaad behoorlijk hoog in rang is, als het gaat om honden en hun gezelligheid in rustruimtes. Ik was namelijk naar de paddock zodat Egon een paar Border Collie-jongens kon ontmoeten. Ik ga zaterdagavond mee uit als hij hier is..
Er zijn bepaalde dingen waaruit blijkt dat een hond hoog in rang is. Wanneer de staart bijvoorbeeld recht omhoog staat en uit de lichaamstaal van de hond heel duidelijk blijkt dat hij of zij een goed zelfvertrouwen heeft en een hoge dunk van zichzelf heeft. Net als de Dalmatiër Sigge die hier is geweest en hier zo nu en dan weer komt, vooruit gaan. Ook het ego heeft een hoge staart en zegt met zijn hele lichaam dat hij echt staat voor wat hij denkt en denkt, en niet terugdeinzen als iemand anders zegt.
Natuurlijk was dat zo dominantie diefstal in de rustplaats. Meerdere keren, in aanvulling. Niets dat uitmondde in een supergevecht, maar genoeg dat ik de behoefte voelde om tussenbeide te komen en de betrokken honden te scheiden; inclusief Egon. Hij hield er niet van als het hem werd verteld – alles, werkelijk. Maar soms krijg je niet wat je wilt, zelfs als je Egon heet, het is gewoon zo.
Ik heb het niet gehad eerder een reu, maar volgens degenen die het hebben gehad, zijn reuen niet hetzelfde “gevaarlijk” wanneer er een conflict is, zoals teven. Sinds Ella een jonge hond is, heb ik ervoor gekozen om haar niet mee te nemen naar de kennel, of wat dat betreft, begroet andere honden te veel. Vooral andere teven. Ella is behoorlijk scherp en enigszins scherp geweest in haar contacten met de meeste andere honden. Er zijn er een paar waar ze goed mee overweg kan, maar de keren dat ze ruzie kreeg, was het niet leuk om naar te kijken (of om te annuleren, voor dat deel).
Dit is mijn grootste zwakte. Om meerdere honden samen te begeleiden en te weten wanneer het tijd is om te onderbreken, om de eerste tekenen te zien dat er iets aan de hand is, enzovoort. Ik ben, in het algemeen, best goed om hond voor hond te bekijken wat er aan de hand is. Ik kende Ella van binnen en van buiten, dus zij was het, behalve het energieniveau, heel gemakkelijk om een gedrag te onderbreken. Maar als het om honden gaat die ik niet zo goed ken, is het iets lastiger.
Het heeft mij toch geraakt een beetje nadenken. De hond die ik uiteindelijk ga krijgen is van een ras dat op zichzelf behoorlijk dominant is. ik en de hond zal er geen probleem mee hebben, maar ik begon na te denken over wat ik met gewone honden moest doen. Ik heb geen zin om honden te moeten scheiden die zo nu en dan in dominantiegevechten terechtkomen. En feit is dat als alle honden ongecastreerd zijn (waarvan ik weet dat de BC-jongens dat zijn) vroeg of laat zal er een soort gevecht zijn over wie de grootste is, zwaarste, meest geweldige, sterkste enzovoort. Gezien het feit dat mijn hond minstens twee keer zo groot zal zijn als de BC-jongens… *zegt niet meer*
Dus dit zal zijn, I denk, mijn grootste uitdaging voor de toekomst. Ervoor zorgen dat mijn hond met andere honden samenwerkt zonder dat hij in gevecht raakt. Normaal gesproken denk ik niet dat dit per se een probleem hoeft te zijn, maar aangezien ik mezelf wil uitdagen met iets anders dan een extreem energieke hond, het voelt onmiskenbaar spannend.
Misschien komt er wel een focus, vooruit gaan, terwijl ik eigenlijk mijn puppy heb die verandert in een jonge hond en een volwassen hond. Hoe te ontmoeten, behandelt en voedt een hooggeplaatste hond op, en zorgt ervoor dat het zonder gedoe en vechten met andere honden werkt. Ik denk eigenlijk dat ik daar een beetje over ga lezen. Want wat dan ook; het zal een heel ander type hond zijn dan Ella. Hoe veel energie deze nieuwe hond ook heeft, het zal nooit het niveau van Ella bereiken. Het zal zichzelf echter hoogstwaarschijnlijk als een hogere rang beschouwen dan Ella ooit heeft gedaan.
Er is onmiskenbaar veel gedachten hierover. Ik zal proberen er gaandeweg een paar te pakken te krijgen. Een groot deel ervan zal over mijzelf gaan, omdat bij mij de stabiliteit van mijn hond begint en eindigt.
Ben ik helemaal dom in mijn hoofd als ik een beetje opgewonden raak bij de gedachte hieraan? 😀