Het voelde lastig om mijn laatste bericht te publiceren, omdat ik de nacht tot vandaag heb doorgebracht (en het grootste deel van vandaag) met verdrietig zijn. Het komt met enige regelmaat over mij heen, het verdriet om Ella. Meestal duw ik het weg, omdat ik het niet allemaal in één keer kan verwerken.
Maar dan komt het momenten waarop de deur opengaat en gedachten en herinneringen binnenstromen. Gisteravond stortte ik helemaal in toen ik naar bed ging. Ik snikte met snot over mijn hele gezicht en de tranen stroomden uit mijn ogen. Op die manier dat ik met mijn mond wijd open moest ademen, omdat mijn neus zo vol zat met snot dat ik stikte toen ik op die manier probeerde te ademen.
Ontdek het, om zo te je hond verliezen. Ik denk niet dat ik ooit over mijn Ella heen zal komen. Ik zie niet hoe ik dat ooit zal kunnen doen. Geen tijden als deze, in alle gevallen. Dan zijn er nog andere dagen en periodes waarop het wel zin heeft – helemaal oké. Maar er zijn van die dagen en periodes waarin ik het verdriet wegduw.
Omdat ik het weet – I dierenarts, dat ik zonder Ella kan leven. Ik leef al zonder Ella, en ik ben nog steeds op. Soms kan ik nauwelijks ademen zonder haar, maar ik sta op.
Ik denk dat het bleek zo, omdat ik hier al een paar dagen de polaire mix Egon heb. Zijn man trouwde dit weekend, dus dan moest Egon hier zijn in plaats van thuis te zitten in alle stress, afwezigheid van mensen enzovoort. Ik heb eerder geschreven over het vrij snel aanpassen aan nieuwe omstandigheden – hoe dan ook, ik wel.
Als Egon komt hier duurt het een paar dagen voordat het weer routine wordt, dit uitgaansgedoe. Als het routine wordt, Ik herinner me dat dit is hoe ik het wil – en dan komen de herinneringen. En deze keer voelde ze zich ook heel aanwezig, mijn Ella. Niet echt fysiek, maar ze is er al minstens een paar dagen.
En terwijl ik de ene kant waardeert het gevoel dat ze hier is, het wordt ook erg opdringerig. Op zichzelf opgelost; heel Ella als individu was erg opdringerig en intens, dus misschien moet ik me niet al te verbaasd voelen dat zij hetzelfde is vanaf de andere kant.
Mannen shit, wat mis ik mijn hond.