César Millan – de man die we graag haten, of een hekel aan liefde. Of iets daar tussenin. Hij is in ieder geval controversieel, en de kritiek was enorm. De kritiek is zo groot dat mensen die met hem hebben samengewerkt dat ook worden schuldig door associatie. Dan denk ik vooral aan Alexandra Ortega in Limmared, Momenteel wordt er een documentaire over gemaakt, die ergens na nieuwjaar op de Zweedse televisie zal worden vertoond (februari, als ik het mij goed herinner).

Het zijn vele jaren sinds ik naar de Dog Whisperer op tv begon te kijken. Zoals het automatisch wordt met de jaren, zijn mijn opvattingen over Millan een beetje veranderd. Hij is al jaren mijn huisgod als het om honden gaat, maar de laatste jaren heb ik andere hondenmensen gevonden die ik leuk vind, en daarom is mijn focus verbreed.

Er zijn veel dingen waarvan ik denk dat de meeste critici van Millan deze missen. Om te beginnen; alles wat Cesar Millan doet, gemaakt in de VS. In de VS hebben ze andere regels dan wij in Zweden. Om die reden is het energieverspilling om verontwaardigd te zijn over zijn methoden. Wat hij doet is legaal waar hij is. Hier in Zweden hebben we andere regels, en zoals met de meeste dingen kunnen zijn filosofie en methoden worden aangepast aan de Zweedse bodem.

De andere ik wat veel mensen missen is dat je niet de hele werkwijze van Cesar Millan hoeft over te nemen als het om honden gaat. Niemand anders kan Cesar Millan zijn – alleen hij kan het. Wat je moet doen, als het zo is dat je zijn manier van omgaan met honden leuk vindt, is om zijn filosofie en werkwijze aan te passen aan hoe men is en werkt. Het is eigenlijk heel goed mogelijk om delen van een concept in je op te nemen, en niet alles doorslikken met gaten en haren (als je er geen zin in hebt, Natuurlijk).

Mijn eigen mening over César Millan – nummer, als ik ouder ben dan veertig, is dat het mij niet verbaast dat je hem eng kunt vinden. Hij heeft een bijna extreem mannelijke uitstraling, en hij kiest er actief voor om het te versterken. Vanuit dat perspectief begrijp ik dat het gemakkelijk is om overtuigd te worden van het concept leiderschap door angst. Mijn persoonlijke mening hierover is echter dat hij hard heeft gewerkt om ervoor te zorgen dat zijn eigen energiebubbel zowel groot als sterk is. Het hebben van zo’n stabiele energiebubbel is noodzakelijk als je honden wilt bereiken die om verschillende redenen niet reageren op een normaler energieniveau.

Iets zelf Ik ben er enigszins kritisch over dat Millan vaak nogal kortzichtig is in zijn manier van uitleggen. Ik heb begrepen dat hij ervan uitgaat dat de luisteraar automatisch begrijpt waar hij het over heeft, wat volgens mij niet noodzakelijk het geval is. Zijn wereldbeeld is waarschijnlijk heel anders dan dat van de meeste mensen, en dit betekent dat alles wat hij zegt en doet als behoorlijk vreemd en vreemd kan worden ervaren.

Wat ik denk de meeste critici missen het meest, dok, is dat men onderscheid moet maken tussen de methoden van Cesar Millan en zijn basisfilosofie. Methoden bespreken is altijd mogelijk, en wat als modern wordt beschouwd, zal veranderen, maar wat mij betreft is het de basisfilosofie die het meest interessante aan Cesar Millan is.