Nu heb ik geschreven over een aantal mensen die op de een of andere manier invloed hebben op mijn eigen manier van denken over honden. Het is zo dat iedereen zijn eigen waarheid vormt op basis van het wereldbeeld dat hij/zij heeft, en zo is het ook voor mij. Voor mij is het echter belangrijk om niet te blijven hangen in één gedachte, dus ik doe mijn best om te luisteren, met, lees en leer van meerdere in plaats van slechts één.
Dat gezegd hebbende; er zijn verschillende hondenmensen die ik volg en bekijk, maar ik voel me een beetje lui en kan het niet verdragen om over ze allemaal te schrijven. Bovendien zijn het er minstens een paar, drie die ik volg, ook al houd ik helemaal niet van hun manier van omgaan met honden, en vooral niet – hun manier om honden te trainen. Dan zijn er natuurlijk degenen die ik helemaal niet volg en waar ik zo ver mogelijk vandaan blijf, omdat ik hun houding ten opzichte van honden volkomen krankzinnig vind.
Daarnaast is mijn toptip; bouw je eigen waarheid, maar bouw het niet op één enkele theorie en methode. Er zijn er veel van, en waar een theorie voor jou misschien niet werkt met betrekking tot een kwestie, misschien werkt een andere theorie.
Dan moet je wel Ik vind of volg echt geen van de mensen die ik noemde. We zijn allemaal verschillend en houden van verschillende dingen. Voor mij zijn deze mensen het grote geheel, is logisch en heeft goede dingen die ik ter harte wil nemen. Ik vind niet alles leuk, en ik gebruik niet alles, maar ik kies het een en het ander waarvan ik denk dat het werkt en bij mij past en bij wie ik ben.
Het allerbelangrijkste voor Ik wil geen goed getrainde hond hebben. Het belangrijkste voor mij is dat ik een hond heb die werkt. Een hond die kan omgaan met aanraking, die ervoor kan zorgen dat ik hem van de bank naar beneden duw als ik daar wil zitten (of wat dat betreft, vacuüm), die weet hoe hij zich moet gedragen als er gasten arriveren, enzovoort. Voor mij is het niet zo belangrijk dat mijn hond op commando kan zitten of liggen, zelfs als het helpt.
Ik wil er een in de buurt van, vriendelijke en liefdevolle relatie met mijn hond, waar we allebei elkaars grenzen respecteren. Ik hoef niet superdominant te zijn (geïnterpreteerd op de lelijkste manier die je maar kunt bedenken) tegen mijn hond. Ik ben echter van plan om als leider op te treden in de mate dat ik grenzen stel die niet mogen worden overschreden, en als ze worden geschonden, ben ik van plan daarover te informeren. Op dezelfde manier ben ik van plan naar mijn hond te luisteren, maar informeer daar ook over bijvoorbeeld fysieke omgang (poetsen, bel rinkelt, controle van de tanden, oren enzovoort) is niet bespreekbaar.
Maar van en met nu keer ik terug naar mijn dagelijkse ervaringen en gedachten over honden, tot de volgende keer dat ik besef dat ik je hardcore moet bombarderen met iets waarvan ik denk dat het belangrijk is. 😀