Ik vertelde je dat mijn vrienden een paar huizen verderop een puppy mee naar huis hebben genomen, en dat ik eerlijk gezegd groen zie van jaloezie. Twee keuzes, Wat een krant ben ik. Gecombineerd met het feit dat de Estrelatik de fokker van plan is te paren, nog niet begonnen met rennen (althans niet voor zover ik weet), en dat het nog steeds geen garantie is dat er daadwerkelijk pups komen, doet mij beginnen te wankelen.
Zo is het ding dat ik een hond wil. Mijn hond. Ik ben zeker bereid een tijdje te wachten op mijn Estrela-puppy, gedeeltelijk om tijd te hebben om om Ella te rouwen, deels omdat – Daar, Ik wil een Estrela. Maar nu, vooral als mijn vrienden een nieuwe hebben aangeschaft (super schattig!) pup, het voelt verdomd traditioneel om te wachten.
Ik hou van de ik is samen met één (vooral min) hond. Ik vind het leuk dat ik beter en duidelijker word in het stellen van mijn grenzen, en dat de hele ik een stevigere vorm krijgt. Zonder hond voel ik mij een beetje te zacht en vormeloos naar mijn smaak.
Dus nu sta ik hier bij de selectie en kwalificatie. Moet ik ijs in mijn maag stoppen en nog even wachten en hopen dat er daadwerkelijk een stel Estrela-pups komen, Of moet ik op zoek gaan naar iets anders??
Moet ik beginnen met zoeken? na iets anders, het risico bestaat dat dit nog enige tijd zal duren, daarmee. Ik wil niets krijgen. Mocht ik een andere hond nemen, dan hoeft dat niet noodzakelijk een raszuivere hond te zijn, maar ik ben erg kieskeurig over wat ik me kan voorstellen in een gemengd ras.
Ik wil bijvoorbeeld niet, ook al vind ik Lilo leuk, een soort amtraffic-mengsel hebben. Zoals ik het begrijp, zijn Amstaff en soortgelijke rassen gevoelig voor huidproblemen en voedselallergieën, en dat kan ik eerlijk gezegd niet betalen. Bovendien zijn ze veel te klein en hebben ze naar mijn smaak te weinig vacht.
Dat ik mijn arm recht maak Ik zou me kunnen voorstellen dat het mixen zijn in de stijl van newfoundland/shepherd/estrela/leonberger of iets dergelijks. Niet alle rassen bij elkaar, maar een mix van een paar van deze rassen kan ik me zonder aarzeling voorstellen.
Omdat ik dat graag zou willen wil een iets stoerdere hond die wat meer van zijn mens vraagt, Helaas verdwijnen veel rassen. Omdat ik ook liever geen werkhond heb, er vallen nog behoorlijk wat rassen weg, hoewel ik ze erg interessant vind/lijk.
Ik ook niet helemaal geïnteresseerd in kleine honden. Er zijn dus nog meer rassen die wegvallen.
De opties die die nu beschikbaar is, is wachten op de Zweedse Estrela-fokker en kijken wat er gebeurt, contact opnemen met fokkers in andere landen (Ik ben al begonnen met zoeken) en de mogelijkheden bekijken om vooral uit Finland of mogelijk Groot-Brittannië te importeren. De laatste optie is om nu een andere hond voor mij te kopen, en wacht met het kopen van een Estrela tot een ander moment waarop ik me niet zo rusteloos voel.
…
Ik heb inderdaad gemaild gisteren bij de fokker (omdat ik gisteren al begon met het schrijven van dit bericht) en vroeg hoe het met ze ging. Mij werd verteld dat hun andere teef (geen stoeterij) is begonnen met lopen, en dat het waarschijnlijk de teef moet starten die gedekt moet worden. Het gaf mij het gevoel dat ik nog wel even kon wachten – maar als er op dat front niets gebeurt, denk ik dat ik gewoon wacht met het aanschaffen van een Estrela, omdat ik zowel een hond wil als nodig heb – spoedig.
Het voelt een beetje lastig, dit wiebelt zo. Maar dan – Ik verlang ernaar min hond, dus ik snauw.