Mijn eigen leiderschap

Ik schrijf veel over leiderschap, maar misschien niet zozeer over de mijne. Ik dacht dat ik je er vandaag wat over zou vertellen – en het is heel erg gebaseerd op wie ik ben als persoon, hoe ik als persoon ben geweest, en hoe ik bepaalde dingen in mijn leven heb geleerd. Het is een persoonlijke reis, wat op verschillende manieren zowel spannend als moeilijk was.

Van velen zeer om persoonlijke redenen heb ik mezelf mijn hele leven gezien als “onderdanig”, of mogelijk één “volgers” als je denkt dat het beter past. Ik heb altijd gebogen voor autoriteit. Maar op een dag misschien vijftien jaar geleden of zo, Ik werd verkozen tot voorzitter van een nieuw opgerichte vereniging – en moest nieuwe kanten in mezelf vinden om het te laten werken.

Mijn vader heeft dat gedaan Ik ben altijd een zeer autoritair persoon in mijn leven geweest. Hij werkte als ombudsman voor wat SKTF heette, maar heet nu Vision. Hij was mijn rolmodel toen ik nieuwe kanten van mezelf begon te ontwikkelen, wat uiteindelijk zeer bruikbaar bleek bij onder andere leidinggeven met honden.

Wat ik heb geleerd mij van mijn vader is om mijn ruimte op te eisen, durf plaats te nemen, durven te eisen om gehoord te worden. Dit zijn geen gemakkelijke lessen voor iemand die altijd stil en timide is geweest. Maar het heeft zijn vruchten afgeworpen – Een paar jaar geleden zei een van mijn beste vrienden dat “als je praat, luisteren mensen”, wat ik als een groot compliment beschouw.

Wat is er gebeurd voor mij was dat ik een verandering moest maken in de manier waarop ik over mezelf dacht. Van mezelf als klein en zwak zien, Ik moest mezelf in een ander licht gaan zien. Het had dus meer met mezelf te maken dan met iets anders. Het is wanneer je op een bepaalde manier over jezelf nadenkt, dat het gemakkelijker wordt om controle te hebben over jezelf en je omgeving.

Een paar jaar later dat ik dit proces was begonnen, nam ik Ella mee naar huis, dat was toen acht weken. Ze heeft toestemming gekregen om als proefkonijn op te treden, hoe erg het ook klinkt. Het is elke keer verre van perfect geweest, maar ze is geduldig geweest en heeft mij de ruimte en de mogelijkheid gegeven om te leren.

En het feit is je moet tenslotte ergens beginnen – niemand is vanaf het begin een expert.

I denk mijn beste kanten als het gaat om leidinggeven met betrekking tot honden is dat ik als persoon ook heel rustig ben, maar ook dat ik, voor zover ik kan, honden probeer te ontmoeten waar ze zijn. Ik heb ook een doelbeeld van hoe ik wil dat elke situatie eruit ziet, en het helpt mij ervoor te zorgen dat het precies zo gaat als ik wil. Gecombineerd met mijn bewustzijn van hoe ik mijn energie richt, Ik ben van mening dat ik relatief goed leiderschap heb.

Ik weet het niet hoe het voor anderen werkt, maar voor mij, die met een bipolaire stoornis leeft, is het erg belangrijk om mezelf in een hond te kunnen weerspiegelen. De hond vertelt het mij zodra ik uit balans ben, wat mij de kans geeft om mezelf eerder te betrappen dan ik anders zou hebben gedaan, en zo zowel mij als de hond een grotere kans geven om evenwicht te bereiken (opnieuw).

Dingen die ik heb geleerd mij tijdens mijn jaren bij Ella is dat woede en frustratie geen plaats hebben in leiderschap. Het zorgt er alleen voor dat de hond zich slechter gedraagt ​​dan toen u begon. Dat besef heeft mijn geduld groter gemaakt (het was in het begin niet zo groot), wat in de meeste opzichten bevredigend is.

Dan moet je geen geduld tonen en bijvoorbeeld grenzen stellen met elkaar. Grenzen stellen is trouwens ook iets waar ik veel beter in ben geworden (omdat je helemaal geen grenzen kunt stellen).

Daarnaast zijn er Er zijn nog een aantal andere dingen die ik van mijn vader heb geleerd, wat nuttig bleek te zijn. Net als mijn vader ben ik bijvoorbeeld nogal principieel; als ik besloten heb dat iets op een bepaalde manier zou moeten werken, ben ik niet bereid mijn houding te veranderen alleen maar omdat.

Zeer beknopt Ik zou mijn leiderschap waarschijnlijk samenvatten als rustig en liefdevol, maar nog steeds vastberaden en gecontroleerd. In mijn wereld is er geen plaats voor honden die zich enige vrijheden permitteren, maar ik zie het als mijn taak om de vorm en grenzen van ons samenzijn te bepalen.

 

Laat een antwoord achter

Terug naar boven