Wij zijn thuis!

Het is een lange dag geweest – in het absurde, werkelijk. Ik wil er liever niet aan denken hoe weinig slaap ik sinds maandag heb gehad, dus ik laat het los. Wat ik denk is echter heel leuk om over na te denken, is dat ik momenteel een puppy van acht weken oud heb die hier in de keuken op een deken slaapt. Vandaag ben ik naar Skåne geweest om mijn zwarte Duitse herderpup Boyo op te halen.

Laten wij eerst merk op dat Boyo zijn eerste bijnaam al heeft gekregen. Pip-Larsson. De delen van de reis naar huis bracht hij niet slapend door, in plaats daarvan bracht hij door met pijpen in verschillende toonhoogtes. Het is moeilijk om van huis te verhuizen en vele uren in verschillende bussen en treinen door te brengen, met een compleet nieuwe persoon die je nog nooit hebt ontmoet. Dus jij piept. Tenminste, als je Boyo heet, duidelijk. 😀 Kraken. Het is niet gemakkelijk om klein te zijn.

Maar daarover over het algemeen heeft het de verwachtingen overtroffen. Hij heeft veel geslapen, meestal in mijn armen. Hij heeft drie keer op de vloer van de trein geplast – deels buiten de absorberende kussentjes die ik bij me had. Ook dat hebben wij overleefd, en dat werd ook verwacht. Hij heeft ook veel mensen begroet, een paar honden die ook in de trein reden, hij heeft de omgeving verkend – en piep. 😀

Dus na één hele lange dag, we zijn nu thuis. We kregen een lift vanaf het treinstation door een van mijn beste vrienden (Mysaks mat – en Mysak, hij vond Boyo walgelijk 😀 ), en eenmaal thuis werden we begroet door de Leonberger-mix Mozart. Ik en de moeder van Mozart hebben besloten dat ze beste vrienden zullen worden. Mozart is twee maanden ouder dan Boyo, en ook van twee grotere rassen (Leonberger en Berner Sennen) – dus op dit moment is hij ongeveer vier keer zo groot als Boyo. Na een korte introductie kregen ze echter zin om met elkaar te spelen, dus ik denk dat het prima gaat.

Om te roddelen een beetje over Boyo's familie; Ik heb zijn beide ouders ontmoet. De vader is prachtig. Boyo's oudere zus ook. De moeder was ook super aardig – en ze leek, gedurende de korte tijd dat ik er was, wees een hele goede en goede moeder voor haar puppy's. Het is altijd erg leuk om naar te kijken. Maar wat het meest opviel aan alle honden was dat ze zo ongelooflijk aanhankelijk waren. Bij de, zelfs de pups, wilde hallo zeggen en geaaid worden, en ik werd grondig geroken – en kauwde verder, van de kleintjes.

Wat is er niet leuk aan, evenals!?

De dichtstbijzijnde Tegenwoordig hebben we twee grote taken voor ons; ten tweede gaan we beginnen met het oefenen van kamerschoonheid, echt verdomd hardcore, ten tweede moeten we de mensen en honden waarmee Boyo nauw contact zal hebben ontmoeten en versterken. Namelijk – vooral Mozart en Lilo. Maar we zullen Mysak ook weer ontmoeten, en hopelijk Egon uiteindelijk ook. Als het me op de een of andere manier op magische wijze lukt om de race door te slapen, gaan we in de nabije toekomst ook op pad om nog een van mijn beste vrienden te zien.

Dat wat is Het is nu belangrijk om zoveel mogelijk te trainen voor het milieu. Ik zal doen wat ik kan om Boyo de komende maand zoveel mogelijk te laten ervaren – het valt nog te bezien wat we kunnen bereiken. Maar ik zal mijn best doen, omdat ik wil dat hij in zoveel mogelijk omgevingen een verstandige en functionerende hond is.

Ik kan het niet stop met zo enorm onder de indruk van mezelf te zijn. Zelf met de trein en bus op pad gaan om een ​​puppy thuis te brengen. Alleen reizen met bagage EN een puppy – voordat het een beetje voelde als een extreem spannend project, maar het ging beter dan verwacht, werkelijk. Maar dat weet je niet van te voren.

Het zal zo zijn zo belachelijk interessant om Boyo te leren kennen en te zien hoe hij is. Hij is pathetisch schattig, en ik beloof je dat ik je uiteindelijk met foto's zal bombarderen. Vandaag waren het er maar heel weinig, omdat ik vergat de telefoon op te laden voordat ik vertrok, en ik heb de oplader niet meegenomen. Maar het zal komen – vrees niet.

Boyo's eerste ontmoeting Overigens overtrof Molly ook de verwachtingen. Ze vond hem ook behoorlijk walgelijk, dus nadat ze aan elkaar hadden gesnoven verdween ze naar een onbekende plek. Op dit moment slaapt Boyo als een blok, dus ik denk dat ik wegsluip om haar te zoeken en haar met wat liefde te overladen. Na een superlange dag zonder haar wiskunde, denk ik dat ze het wil.

Er komen nog meer roddels – blijf op de hoogte! ♥

 

Laat een antwoord achter

Terug naar boven