Voordat ik inga op een beschrijving van onze eerste nacht samen, Ik dacht dat ik van de gelegenheid gebruik zou maken om de eerste foto's van mijn Pip-Larsson te laten zien. Deze foto's zijn vanochtend gemaakt – eigenlijk nog maar net geleden. Het is erg zonnig buiten, dus de lichtomstandigheden zijn niet de beste – maar wacht even. 🙂
Dus hebben dan Boyo en ik brachten onze eerste nacht samen door. Boyo mocht bij mij in bed slapen, omdat ik het belangrijk vind dat hij nabijheid en veiligheid voelt, zoals wanneer je een beetje van huis bent verhuisd en de meeste dingen heel vreemd zijn, onzeker en onbekend.
Alhoewel ik dat wel zou doen Ik zou liegen als ik zou zeggen dat we ongestoord hebben geslapen, omdat het niet zo gebeurde. Toen we thuiskwamen, bleef ik nog even op om thee te drinken en mijn rugzak uit te pakken, enzovoort. Dat betekende nog een plastocht voordat we naar bed gingen. Daarna brachten we minstens een uur door terwijl Boyo onophoudelijk tjilpte en wreef. Ik denk dat hij erin is geslaagd om een tijdje in slaap te vallen, maar toen kon ik niet slapen, ook al zijn de uren die ik sinds maandag heb geslapen makkelijk te tellen.
Dus het eindigde met een extra maaltijd, plus twee uitstapjes naar, voordat we allebei in slaap konden vallen.
We hebben niet geslapen vooral lang, heller. Omdat ik Boyo en zijn behoeften en routines op het gebied van toiletgewoonten nog niet ken, vond het belangrijk dat we zo vroeg mogelijk uitstapten, dus ik had de klok gezet.. Daar, ergens rond de zeven. Ik sliep met mijn kleren aan en had mijn schoenen in de slaapkamer, dus het was gewoon een kwestie van ze aandoen, draag Boyo met je mee, een jasje aantrekken, en ga naar buiten.
Daarna heeft we zijn nog een keer uit geweest, en ontmoette de oude gouden reu Elton die in de buurt woont. Het was natuurlijk heel spannend, hoewel Elton misschien niet zo van spelen hield, alleen maar. 😀 Voorlopig slaapt Boyo, maar ik vermoed dat het over een half uurtje tijd is om weer uit te gaan.
Natuurlijk is dat zo er zijn plasongelukken binnenshuis geweest, tot nu toe drie keer. Een paar keer gisteravond, en vrij direct toen we na de tweede wandeling binnenkwamen (dwz; in een extreem langzaam tempo door het huis, zodat er ruimte is voor zowel plassen als poepen), omdat Boyo al die tijd geen zin had om buiten te plassen.
Dus in het grote geheel al met al kan ik zeggen dat ik ziekelijk moe ben, en ik hoop dat de komende nacht minder piepen en aanzienlijk meer en betere slaap voor ons beiden betekent.
Het vervolg van deze dag omvat een ontmoeting met Lilo en haar moeder, en ook nog een van mijn beste vrienden ontmoeten. Plus, uiteraard om in en uit te blijven stromen – waarschijnlijk is het binnenkort weer tijd, ik verdenk. Boyo slaapt nu, maar ik vermoed dat hij vrij snel wakker zal worden, en dan is het tijd. Dan maken we van de gelegenheid gebruik om Lilo te ontmoeten. ♥
Maar ik hoop het echt, we kunnen vandaag een vroege avond doen, omdat ik vreselijk moe ben.
Nu ga ik probeer aan de slag te gaan, zodat we naar buiten kunnen gaan en Lilo en haar moeder kunnen ontmoeten die een lange wandeling hebben gemaakt bij mooi weer. Fingers crossed dat het mij lukt om de hele dag wakker te blijven, en dat er binnenshuis zo min mogelijk ongelukken zullen gebeuren.
Nog meer roddels en er zullen uiteraard meer foto's volgen naarmate de tijd verstrijkt. Ik zal proberen de camera er nu uit te halen als we Lilo ontmoeten – We zullen zien of het me lukt. 🙂