Þetta eru svo sannarlega ekki fréttir, en það er eitthvað sem ég hef áttað mig aðeins aukalega á undanfarnar vikur. Sennilega vegna þess að ég geri mér æ betur grein fyrir því að litli prinsinn minn er frekar mjúkur og ómótstæðilegur hundur. Það eru sennilega þeir sem eru mér ósammála, en það er mín skoðun á honum.
Ella ól mig upp að kunna virkilega að meta hund sem hefur helvítis mótstöðu í sér. Ég hef lært að þurfa þess, og þar sem ég tilheyri hópi fólks með mjög góða sjálfsvitund hef ég nokkuð góða hugmynd um hvers vegna. Í örstuttu máli, án þess að fara í langar skýringar, get ég sagt það “það ætti ekki að vera auðvelt að elska”.
Ég á enga hugmynd um hvernig Boyo verður sem fullorðinn. Enda er hann bara fimm mánaða gamall (í dag, reyndar!). Það sem er í augnablikinu er einhver þrautseigja hvolpa og algjör skortur á hvatastjórnun, verður líklega eitthvað allt annað á endanum. Fyrir utan allt það sem ég er vön því að þetta sé á ákveðinn hátt (orku, styrkleiki, drif, hörð sálarlíf og svo framvegis) Ég hef ekki hugmynd um hvaða hliðar Boyo verða áskoranir fyrir mig.
Það sem ég hins vegar get sagt er að ég kunni mjög vel að meta að rífast og berjast við hundinn minn. Ég geri mér alveg grein fyrir því að það hljómar algjörlega geðveikt, en mér líkar að hundurinn minn hafi sínar eigin skoðanir og tjáir þær. Mér finnst fyndið að þurfa að eiga háværar umræður við hundinn minn um hvernig hlutirnir ættu að virka. Ég elska að það er mikil mótspyrna í hundinum mínum, svo ég hef svolítið að bíta í.
Við sjáum hvernig þetta kemur fram í Boyo.
Því það er það svo gífurlega mikill munur á Boyo og Ellu, það eru ákveðnar líkur á að ég geri það á endanum – när Boyo blivit tillräckligt vuxen för att vara med och fostra, kommer att skaffa mig en till hund.
ég finn lite elak när jag säger det, men inte ens Boyo och Lilo tillsammans kommer upp i det motstånd som fanns i Ella. Och jag saknar det.
Boyo er einn otroligt mysig och go hund. Han är så otroligt go att det nästan är synd om honom, och jag avgudar honom för det. Han är mjuk, vänlig, kärleksfull och supermysig på alla sätt och vis möjliga. Jag kunde inte ha fått en trevligare valp – í alvöru.
Men medan han å ena sidan är sådär supertrevlig, supergo och supermysig, är han å andra sidan inte särskilt spännande. 😀 Han är rolig på sina vis, það er hann. Fånig är han också. Hann verður líklega líka harður sem fullorðinn maður – á sinn hátt. En spennandi er ekki orðið sem ég myndi nota til að lýsa honum. Og hann hefur heldur ekki þá mótstöðu sem ég kann svo ótrúlega vel að meta.
Það er enginn tankurinn, þetta með að fá sér annan hund. Mér finnst gaman að eiga nokkra hunda. Það er ótrúlega gaman að hafa Lilo hér, og ef ég ætti stærri íbúð gæti ég vel hugsað mér að vera með annan hund hérna á daginn. Og ég trúi, að lokum, þegar Boyo verður eldri, að hann verði mikill leikfrændi og fósturhvolpur. En ég hef prófað að vera með ungan hund og hvolp á sama tíma, og ég breyti því ekki – þannig að annar hundur þarf að bíða í að minnsta kosti tvö ár í viðbót.
Og þá geri ég það vertu viss um að fá mér hund sem hefur þessa mótstöðu. Það er vissulega ánægjulegt, á vissan hátt, að þurfa ekki að berjast við hundinn þinn allan tímann. En einhverra hluta vegna sakna ég þess mjög. Það eru nokkrar tegundir sem eru áhugaverðar fyrir það sem ég vil fá út úr hundi.
Við sjáum hvað það getur hugsanlega verið. En á eftir nokkrum öðrum stærri, dýrir hlutir sem ég þarf og langar í, kannski er kominn tími til að byrja að spara peninga svo ég geti valið hvað ég vil þegar það er kominn tími til að eignast næsta hund.